Mobile device - Print - Bottom

Previous Chapter -- Next Chapter

9.2. O'zimiz uchun qo'rquv

---

Dunyoning turli burchaklarida Xushxabarning oqibatlari masxara qilish yoki mutaassiblikda ayblashdan tortib, hibsga olish, qamoqqa olish va hatto o'limgacha boradi. Saudiya Arabistoni yoki Eron kabi ba'zi islomiy hukumatlar o'zlarining hokimiyatlarini Islomning himoyachisi ekanligiga asoslaydilar. Agar bunday hukumat Xushxabar tarqatishga ruxsat bergan bo'lsa, u amalda o'zining mavjud bo'lish sababidan voz kechadi. Bunday hukumatdagi odamlar turli qarashlar yoki dinlarga bag'rikenglik qilsalar ham, ular bunday bag'rikenglikni omma oldida ochiq e'tirof eta olmaydilar (1 Korinfliklar 1:18). Misr kabi kamroq radikal hukumatlar hamon o'zlarining qonuniy ekanligini dindan olishadi, shuning uchun ular bu dinning himoyachisi sifatida harakat qilishlari kerak.

Xushxabarchilikni taqiqlashning yana bir sababi shundaki, ba'zi hukumatlar o'z mamlakatlaridagi islomiy ekstremistlarning noroziligidan qo'rqishadi. Bu nafaqat islomiy mamlakatlarga, balki hatto G'arb mamlakatlariga ham tegishli, u yerda Xushxabar ta'qiqlangan yoki hech bo'lmaganda ma'qullanmagan joylar mavjud, chunki rasmiylar ekstremistlar g'azabidan qo'rqishadi.

Ba'zi masihiylar uchun stavkalar pastroq. Biroq, hatto Xushxabarni tarqatish qonun bilan taqiqlanmagan mamlakatlarda ham, ular masxara qilish yoki nafratlanish xavfiga duch kelishadi. Natijada, dunyodagi ko'plab masihiylar musulmonlarga Masih haqida gapirishdan qo'rqishadi. Ammo Muqaddas Kitob bizga Xudoning sevgisi hayotning o'zidan yaxshiroq ekanligini eslatadi va shuning uchun biz Uni ulug'lashimiz kerak (Zabur 62:4).

Mobile device - Print - Top