Mobile device - Print - Bottom

Previous booklet

01. Συζητήσεις με Μουσουλμάνους για τον Χριστό

8 - ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΘΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ;

Αν ένας Μουσουλμάνος καταφέρει να ξεπεράσει αυτά τα δογματικά εμπόδια, τότε προκύπτει ένα διαφορετικό είδος προβλήματος, αν θέλει να γίνει Χριστιανός: Ο Νόμος της Σαρία ορίζει ότι πρέπει να εκτελεστεί αν δεν μετανοήσει και δεν ασπαστεί ξανά το Ισλάμ. Ποια πρακτικά βήματα μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε έναν Μουσουλμάνο να δεχτεί τον Χριστό παρά το γεγονός αυτό και ποιες άλλες προκλήσεις πρέπει να αντιμετωπίσει ένας Χριστιανός από μουσουλμανικό υπόβαθρο καθώς ακολουθεί τον Χριστό. Μάθετε πώς να είστε προετοιμασμένοι και πώς να αντιδράσετε σε τέτοιες περιστάσεις διαβάζοντας αυτό το φυλλάδιο.

---

---

8.01 -- ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΘΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ;

Ο απόστολος Παύλος ομολογεί μαζί με όλους εκείνους που μεταστράφηκαν από τον Ιουδαϊσμό και το Ισλάμ στον Χριστό ότι: «Για σένα πεθαίνουμε όλη την ημέρα. Μας μεταχειρίζονται σαν πρόβατα που τα πάνε για σφαγή. (Ψαλμός 44:22) Εμείς όμως βγαίνουμε νικητές μέσα απ’ όλες αυτές τις δυσκολίες με τη βοήθεια του Χριστού, ο οποίος μας αγάπησε. (Ρωμαίους 8:36-37)

Ο απόστολος των εθνών επιβεβαίωσε αυτή την ομολογία του με τον θάνατό του όταν αποκεφαλίστηκε το έτος 63 μ.Χ., όπως ακριβώς και ο Ιάκωβος, ο αδελφός του Ιησού, που είχε σκοτωθεί ένα χρόνο νωρίτερα. Ο Πέτρος, επίσης, λέγεται ότι σταυρώθηκε ανάποδα στην Ρώμη το 64 μ.Χ. Ο αναστημένος Κύριος δίνει σε μερικούς από τους ακόλουθους του το προνόμιο να συμμετάσχουν στα πάθη του (Ρωμαίους 5:3-5, Φιλιππησίους 1:20-23, 2:16-17, Κολοσσαείς 1:24, Β’ Τιμόθεος 2:10-13, Α’ Πέτρου 4:16,19).

Ο θάνατος, όπως γράφει ο Παύλος, είναι ένας σύνθετος όρος, όπως και η νίκη περιλαμβάνει όλους τους τομείς της σκέψης και της ζωής των δικαιωμένων ανθρώπων. Οι προσήλυτοι από το Ισλάμ θα πρέπει να εγκαταλείψουν σταδιακά την πρώην κουλτούρα τους και το πνεύμα της θρησκείας τους, καθώς αυξάνονται στην πίστη, μέχρι να ενσωματωθούν πλήρως στον Ιησού Χριστό και την εκκλησία Του.

8.02 -- Η Πνευματική Νίκη Πάνω στον Ισλαμικό Τρόπο Ζωής

Όποιος μιλάει στους Μουσουλμάνους για τον Ιησού Χριστό και την σωτηρία του ανακαλύπτει ότι υπάρχουν τρία δύσκολα εμπόδια που πρέπει να υπερνικήσει κάθε πνευματικός σύμβουλος που θέλει να αντιμετωπίσει τα κύρια προβλήματα του Ισλάμ.

● Ο Χριστός, ο γιος του ζωντανού Θεού
Πρώτα απ’ όλα, ένας Μουσουλμάνος απορρίπτει κάθε έννοια της θεότητας του Ιησού Χριστού. Με αυτήν την στάση εξαιρεί τον εαυτό του από το να αναγνωρίσει και να γνωρίσει βαθιά τον Θεό ως Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα. Απορρίπτει την ενότητα της Αγίας Τριάδας και διαχωρίζει τον εαυτό του από την ολοκληρωμένη λύτρωση που έχει πραγματοποιηθεί. Αρνείται την δικαίωση δια της χάριτος και δε θέλει να ακούσει πολλά για το προνόμιο της αναγέννησης. Ένας μάρτυρας του Χριστού πρέπει, συνεπώς, να ζητήσει από τον Ιησού χρήσιμους τρόπους και μεθόδους για να πείσει έναν Μουσουλμάνο ότι ο υιός της Μαρίας είναι ο Γιος του Θεού ο οποίος μας έσωσε από τις αμαρτίες μας.

Όποιος έχει τον Υιό, αυτός μόνο έχει τη ζωή· όποιος δεν έχει τον Υιό του Θεού, αυτός δεν έχει ούτε τη ζωή. (Α’ Ιωάννου 5:12)

Δεν είναι ούτε σοφό ούτε ωφέλιμο να ξεκινήσει κάποιος μια συζήτηση με έναν Μουσουλμάνο επιμένοντας από την αρχή ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, επειδή πολλοί Μουσουλμάνοι παρερμηνεύουν αυτήν την έκφραση ως μια βιολογική πατρότητα του Αλλάχ μέσω της Μαρίας, και αντιδρούν αρνητικά σ’ αυτήν.

● Ο σταυρός του Χριστού
Το δεύτερο εμπόδιο για έναν Μουσουλμάνο ώστε να κατανοήσει τον Χριστό και την λύτρωση Του είναι η απόρριψη της σταύρωσης Του. (Sura al-Nisa' 4:157). Ένας Μουσουλμάνος δεν κατανοεί την σημασία του θανάτου του Ιησού ως αντικαταστάτη μας, ούτε την εξιλεωτική Του θυσία και τον εξαγνισμό μας από όλες τις αμαρτίες. Κανένας Μουσουλμάνος, επομένως, δε λαμβάνει τη συγχώρεση των αμαρτιών του εφόσον απορρίπτει τον σταυρωμένο Χριστό! Όποιος μιλάει στους Μουσουλμάνους για την δημιουργία και την κρίση, για τον Αβραάμ και τον Μωυσή, για τα θαύματα του Χριστού και την ανάληψη Του στον Θεό, δεν έχει ακόμη αγγίξει τον πυρήνα του προβλήματος. Πρέπει να βοηθήσουμε τον Μουσουλμάνο να καταλάβει ότι είναι αμαρτωλός. Μετά μπορούμε να εξηγήσουμε σ’ αυτόν ότι ο Χριστός έχει πάρει πάνω του τις αμαρτίες μας (Ιωάννης 1:29-31)

● Η γνησιότητα της Βίβλου
Το τρίτο εμπόδιο που καθιστά αδύνατη για έναν Μουσουλμάνο την πίστη στον Θεό, τον Πατέρα του, είναι η έντονη υποψία που τον διακατέχει ότι η Βίβλος έχει παραποιηθεί. Με αυτό το χτύπημα κάτω από τη μέση το πνεύμα του Ισλάμ έχει εξαλείψει την πίστη πολλών Μουσουλμάνων στην Τορά και το Ευαγγέλιο. Πιστεύουν ότι οτιδήποτε λένε οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί είναι παραμύθια, μύθοι και λανθασμένες θεωρίες. Όποιος θέλει να βοηθήσει έναν Μουσουλμάνο να κατανοήσει την σωτηρία που έχει ολοκληρωθεί για αυτόν εν Χριστώ πρέπει να καλλιεργήσει μέσα του την εμπιστοσύνη ότι η Βίβλος είναι ο αληθινός λόγος του Θεού και η αναλλοίωτη αποκάλυψη.

Αυτά τα τρία εμπόδια δεν αποτελούν απλώς πνευματικά προβλήματα τα οποία μπορούν να λυθούν με λογικές αποδείξεις και επιχειρήματα που ταιριάζουν με το Ισλαμικό στυλ. Εδώ βρίσκουμε αντιχριστιανικούς πειρασμούς και συλλογικά δεσμά που μπορούν να χαλαρώσουν μόνο μέσω της χάρης με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Η προσευχή – με πίστη ότι αυτές οι προσευχές θα εισακουστούν – είναι εξίσου σημαντική για την προσέγγιση των Μουσουλμάνων όσο και η μαρτυρία με ταπείνωση και αλήθεια, καθοδηγούμενη από το Πνεύμα. Η αγάπη του Ιησού Χριστού, ωστόσο, παραμένει η γλώσσα που διαπερνά και την πιο σκοτεινή φυλακή.

● Υπερνικώντας την Ισλαμική έννοια του Θεού
Όταν κάποιος στο όνομα του Ιησού έχει υπερνικήσει αυτές τα τρία προκαταρκτικά εμπόδια της Ισλαμικής απόρριψης, μπορεί να έχει φτάσει στο βασικό πρόβλημα του Ισλάμ. Η έννοια του Αλλάχ προσδιορίζει την Ισλαμική κουλτούρα σε όλους τους τομείς, στην πίστη, στον νόμο και στις συνήθειες. Δε μπορεί, ωστόσο, να υπερνικήσει τον φόβο του θανάτου, ούτε τον τρόμο τους για την επερχόμενη μέρα της κρίσης. Όλοι οι τομείς του Ισλάμ επικεντρώνονται στον Αλλάχ. Ένας Μουσουλμάνος είναι ούτε λίγο ούτε πολύ μια μικρή εικόνα του Αλλάχ του. Όποιος επιθυμεί να τον βοηθήσει να υπερκεράσει το Ισλάμ πρέπει να εξηγήσει ότι ο Πατέρας του Ιησού Χριστού είναι η πνευματική απάντηση του Ευαγγελίου για την κατανόηση του Αλλάχ.

● Ποιος είναι ο Αλλάχ;
Ένας μουσουλμάνος παραδέχεται στην ομολογία της πίστης του ότι: Δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από τον Αλλάχ. Ο Αλλάχ είναι μόνο ένας, ποτέ τρεις! Είναι απερίγραπτα μέγας, απρόσιτα μακρινός και ο μόνος πανίσχυρος θεός. Όλες οι θεολογικές σκέψεις για αυτόν είναι ανεπαρκείς και λανθασμένες. Τα ονόματα και τα χαρακτηριστικά του αλληλοκαλύπτονται και μερικές φορές αλληλοαναιρούνται. Καμία ανθρώπινη διάνοια δεν μπορεί να συλλάβει τον Μεγαλοπρεπή θεό. Έχει προκαθορίσει τα πάντα και απαιτεί την απόλυτη υποταγή όλων. Ο Αλλάχ δεν είναι θεός απεριόριστης αγάπης. Όποιον θέλει σαγηνεύει και όποιον θέλει καθοδηγεί σωστά. (Suras al-An'am 6:39; al-Ra'd 13:27; Ibrahim 14:4; al-Nahl 16:93; al-Fatir 35:8; al-Muddathir 74:31). Δεν είναι ένας θεός αλήθειας, επειδή αποκαλεί τον εαυτό του τον πιο πονηρό από όλους (Suras Al 'Imran 3:54; al-Anfal 8:30; al-Nisa' 4:142). Είναι ο υπερήφανος (Sura al-Hashr 59:23). Το έλεος του απονέμεται μόνο στους ευσεβείς Μουσουλμάνους οι οποίοι προσφέρουν τα χρήματα τους και μάχονται για την εξάπλωση του Ισλάμ. (Suras al-Baqara 2:195; Al 'Imran 3:76,134,148,159; al-Ma'ida 5:13,43,93; al-Tawba 9:4,7,108; al-Mumtahana 60.8 et al.) Το πνεύμα του Ισλάμ μισεί τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα και απορρίπτει την Αγία Τριάδα εντελώς. (Sura al-Ikhlas 112:1-4, et al.).

● Ο Πατέρας μας ο Ουράνιος
Η κεντρική απάντηση του ευαγγελίου στην Ισλαμική κατανόηση του Αλλάχ είναι ο Πατέρας του Ιησού Χριστού. Ο παντοδύναμος Θεός είναι ο Πατέρας μας(!) ο οποίος για πάντα δέθηκε μαζί με εμάς, τους αμαρτωλούς, οι οποίοι φτιαχτήκαμε από χώμα, μέσω της διαθήκης του Υιού του, του Ιησού Χριστού ο οποίος μας έχρισε με το Άγιο Πνεύμα Του. Το ευαγγέλιο μας δε μας διδάσκει για έναν μακρινό, απρόσιτο και ακατανόητο Αλλάχ, αλλά μας δείχνει τον κοντινό σε μας και προσωπικό Πατέρα. Νοιάζεται για τον καθένα ατομικά και μας γνωρίζει καλύτερα από ότι εμείς τον εαυτό μας. Έχει μάλιστα μετρημένες τις τρίχες του κεφαλιού μας (Ματθαίος 10:30, Λουκάς 12:7). Θυσίασε τον μοναχογιό Του για μας ώστε να μας σώσει από την τελική κρίση. Μέσω του Αγίου Του Πνεύματος θέλει να ζήσει μέσα μας. Ο Θεός είναι ο Πατέρας μας ο οποίος μας υιοθέτησε νόμιμα και μας αναγέννησε πνευματικά. Το Άγιο Πνεύμα μας καθοδηγεί ώστε να δοξάζουμε το όνομα του Πατέρα μας στη ζωή μας.

Η διαφορά μεταξύ του Ισλάμ και του Χριστιανισμού είναι τόσο μεγάλη όσο η διαφορά ανάμεσα στον Αλλάχ και στον Πατέρα του Ιησού Χριστού. Η μεταστροφή ενός Μουσουλμάνου θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε ένα διαχωρισμό και μετά σε μια απόρριψη του άκαρδου, αυταρχικού Αλλάχ, μέχρι αυτός που αναζητά την αλήθεια σωθεί πέφτοντας στην ανοιχτή αγκαλιά του Πατέρα μας του ουράνιου.

● Η αλλαγή
Μια τέτοια αλλαγή δε συμβαίνει μόνο διανοητικά αλλά μέσω μιας ολόκληρης υπαρξιακής μεταμόρφωσης του ατόμου. Αφού ένας Μουσουλμάνος γίνει Χριστιανός, είναι αδύνατον για αυτόν να παραμείνει για πολύ καιρό στην Ισλαμική κουλτούρα με το αντιχριστιανικό της πνεύμα. Όλοι οι τομείς της ύπαρξής του πρέπει να κατευθύνονται προς τον Πατέρα. Με προσευχή μαθαίνει να μιλάει στον Πατέρα του, ο οποίος θα του απαντήσει μέσω της Βίβλου. Όταν ένας Μουσουλμάνος γίνεται παιδί του Θεού, πρέπει να απεκδυθεί τον Μωάμεθ και να ενδυθεί τον Χριστό! Θα λάβει το προνόμιο να μεγαλώσει μέσα στην κουλτούρα του Ιησού Χριστού και να γίνει μέλος της οικογένειας του ουράνιου Πατέρα μας. Αυτό σημαίνει την άρνηση της προηγούμενης του ζωής και μια ανακαίνιση του μυαλού του μέσω του Αγίου Πνεύματος. Το πρώτο βήμα που κάνει ευθύς εξαρχής σημαίνει την είσοδο σε έναν πνευματικό κόσμο άγνωστο στο Ισλάμ. Το Πνεύμα του Πατέρα μας θέλει να διεισδύσει σε όλους τους τομείς της ζωής του. Χωρίς τον αγιασμό κανείς δε θα δει τον Κύριο! Χωρίς την ανακαίνιση της διάνοιας κανείς δε μπορεί να μείνει μέσα στον Χριστό. Εκείνη η αλλαγή παραμένει μια πράξη χάρης του Πατέρα μας, με τον όρο ότι ακούμε τον Υιό Του και Τον ευχαριστούμε που μας κάλεσε.

● Μια πολιτισμική και θρησκευτική παγίδα
Αν κάποιος δεν διαχωρίσει τον εαυτό του από τον Αλλάχ, αλλά προσπαθεί την ίδια στιγμή να δεθεί και με τον Θεό Πατέρα, η νέα πίστη παραμένει εγκεφαλική αλλά δε φτάνει στην καρδιά του. Πολλές μεταστροφές σταματούν στα μισά. Ένας μεταστραμμένος στον Χριστιανισμό είπε κάποτε, «Αναγνωρίζω και πιστεύω ότι ο Αλλάχ είναι ο ουράνιος πατέρας μου, ο οποίος μου έδωσε την αιώνια ζωή.» Αυτός ο άνδρας προσπάθησε να συμφιλιώσει το Ισλάμ με τον Χριστιανισμό. Ήταν Χριστιανός με τους Χριστιανούς αλλά μόλις έβλεπε τις γυναίκες του με τα παιδιά τους και τους συγγενείς του μεταστρέφονταν σε Μουσουλμάνο ανάμεσα σε Μουσουλμάνους. Το αποτέλεσμα ήταν ένα είδος πνευματικής σχιζοφρένειας. Ένας ξεκάθαρος διαχωρισμός ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι, ανάμεσα στον θάνατο και στην ζωή, είναι μακροπρόθεσμα επιτακτική ανάγκη. Ο σύνδεσμος με τον Ιησού μέσω της πίστης αναγκάζει έναν Μουσουλμάνο να απομακρυνθεί από τον Αλλάχ και να μείνει μέσα στον Πατέρα. Αλλά οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι διστάζουν να υλοποιήσουν αμέσως αυτήν την απομάκρυνση. Την κάνουν κυρίως σιγά σιγά καθώς αυξάνονται στην πίστη. Αλλά δεν υπάρχει επιστροφή στον Πατέρα χωρίς να αλλάξεις κατέυθυνση.

● Τι σημαίνει χάρη;
Στο Κοράνι η λέξη «χάρη» εμφανίζεται 38 φορές. Οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι ζουν κάτω από την μόνιμη χάρη του Αλλάχ. Αλλά στο Ισλάμ η χάρη σημαίνει κάτι διαφορετικό από ό,τι στην Αγία Γραφή. Το έλεος του Αλλάχ αναπαύεται σε εκείνους τους Μουσουλμάνους οι οποίοι είναι δυνατοί, επιτυχημένοι, υγιείς και αξιότιμα πρόσωπα. Κάποιος που έχει γιους, κοπάδια, αυτοκίνητα, καμήλες και χρήματα έχει ευνοηθεί από τον Αλλάχ με ξεχείλισμα χάρης. Ο Αλλάχ οδήγησε τον Μωάμεθ στην Zainab, την γυναίκα του υιοθετημένου γιου του Zaid, ενώ αυτή ήταν ακόμη παντρεμένη με τον τελευταίο (Sura al-Ahzab 33:37). Αυτή η εξέλιξη ονομάζεται χάρη (δωρεά) του Αλλάχ!

Στο ευαγγέλιο, ωστόσο, η χάρη σημαίνει, πρώτα, συγχώρεση κάθε ενοχής! Ο Ιησούς μας δίνει δωρεάν δικαίωση επειδή Εκείνος υπέφερε και πέθανε στη θέση μας. Συχνά, ταπεινοί, άρρωστοι και συντριμμένοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται αυτήν την χάρη του Θεού πιο γρήγορα από τους πλούσιους, τους δυνατούς και τους όμορφους ανθρώπους, οι οποίοι παραμένουν πνευματικά κενοί. «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι!» (Ματθαίος 5:3) Εκτός από την χάρη της δικαίωσης οι πιστοί λαμβάνουν τα δώρα της χάρης, τα οποία είναι ο καρπός του Αγίου Πνεύματος: αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, καλοσύνη, αγαθότητα, πίστη, πραότητα και εγκράτεια (Προς Γαλάτας 5:22-23). Ένας μεταστραφείς στον Χριστιανισμό πρέπει να μάθει ότι ο υλικός πλούτος, οι κοσμικές αξίες και η τιμή, το να «είσαι σωστός» και να έχεις και δύναμη είναι συχνά αντίθετα στα πνευματικά χαρίσματα που λαμβάνουμε ως παιδιά από τον Πατέρα μας τον ουράνιο.

● Αμαρτία ή αμαρτωλός;
Στο Ισλάμ υπάρχει ένας μακρύς κατάλογος με διαβαθμισμένες αμαρτίες: μικρές αμαρτίες, ανεκτές αμαρτίες, μη δημοφιλή αδικήματα, πραγματικές αμαρτίες, αδικήματα ενάντια στον νόμο (Σαρία), κακές πράξεις, μεγάλες αμαρτίες και ασυγχώρητη ενοχή. Το Κοράνι διδάσκει ότι ένας Μουσουλμάνος μπορεί να εξαλείψει κάθε μία από τις αμαρτίες του με ξεχωριστές καλές πράξεις, εκτός από εκείνες στην τελευταία κατηγορία (Suras al-Tawba 9:111; al-'Ankabut 29:7). Δεν βλέπει τον εαυτό του ως αμαρτωλό! Αυτή η λέξη θα υποβαθμίσει και θα προσβάλλει ολόκληρη την οικογένεια του! Θα θεωρηθεί ντροπή, αν πεις ότι ένας Μουσουλμάνος είναι αμαρτωλός!

Οι γνήσιοι Χριστιανοί γνωρίζουν ότι είναι αμαρτωλοί και χαμένοι όταν συγκρίνουν τον εαυτό τους με την καλοσύνη και την αγιότητα του ουράνιου Πατέρα τους. «Κανένας δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ένας, ο Θεός.» (Μάρκος 10:18) Είμαστε γεμάτοι με λάθη, αποτυχίες, χαμένοι και καταδικασμένοι στην ανθρώπινη μας φύση. Κανένας άνθρωπος δεν είναι καλός από μόνος του. Η τελειότητα του Πατέρα μας αποδεικνύει την ενοχή μας (Ματθαίος 5:48). Οι αμαρτίες μας και οι ανομίες μας προέρχονται από την απύθμενη σήψη μας. Μόνο η χάρη του Ιησού Χριστού είναι η ελπίδα μας. Το αίμα Του μας καθαρίζει από όλες μας τις αμαρτίες και το Πνεύμα Του χτίζει μια νέα δημιουργία μέσα μας. Αν ένας Μουσουλμάνος δεν αναγνωρίζει την σήψη του στο φως του Θεού, δε γνωρίζει ότι είναι μια χαμένη υπόθεση αλλά συνεχίζει να σκέφτεται ότι δε χρειάζεται έναν σωτήρα ή μια θυσία που να τον αντικαταστήσει!

● Προορισμός ή εκλογή;
Το Κοράνι διδάσκει τους Μουσουλμάνους ότι ο Αλλάχ είναι ο Παντοδύναμος, ο Παντογνώστης και ο Πάνσοφος. Η θεολογική επίπτωση αυτών των χαρακτηριστικών είναι ότι πρέπει να προόρισε τον κάθε άνθρωπο και το καθετί μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια (Suras al-Furqan 25:2; al-Qamar 54:49; al-Talaq 65:3). Ένα παιδί μέσα στην μήτρα της μητέρας του είναι πλήρως καθορισμένο από την 40η μέρα της ύπαρξης του (Sura al-Najm 53:32). Όλες οι αμαρτίες, τα χαρίσματα και τα γεγονότα στη ζωή του είναι προγραμματισμένα εκ των προτέρων. Το Κοράνι επιμένει μάλιστα ότι ο Αλλάχ έχει προορίσει όλους τους Μουσουλμάνους για το καθαρτήριο στην κόλαση (Sura Maryam 19:71,72)! Μετά από αυτό, ωστόσο, ο Αλλάχ θα σώσει μερικούς από αυτούς που τον φοβόντουσαν, ή του πρόσφεραν πολλά χρήματα και πολέμησαν στον Ιερό Πόλεμο. Μια βαθιά μοιρολατρία επικρατεί στον ισλαμικό κόσμο, που συχνά διακόπτεται από συναισθηματικές εκρήξεις.

Στην επιστολή προς Εφεσίους (κεφάλαιο 1:3-4) οι Χριστιανοί μπορούν να διαβάσουν ότι ο ουράνιος Πατέρας μας μας διάλεξε εν Ιησού Χριστώ να ζήσουμε μια άγια ζωή ενώπιον Του, με την αγάπη Του, ώστε να συμμορφωθούμε με την εικόνα του αγαπητού Του Υιού (Ρωμαίους 8:29-30) Αυτή η εκλογή δεν μας καλύπτει σαν ένα αποπνικτικό κάλυμμα αλλά μας δραστηριοποιεί έτσι ώστε να αγαπάμε, να Τον δοξάζουμε και να Τον υπηρετούμε με ζήλο και ακεραιότητα. Είναι ο Πατέρας μας που μας προόρισε εν Χριστώ Ιησού και όχι ένας θεός-τύραννος γεμάτος με καπρίτσια! Το βασικό του πλάνο φαίνεται ήδη στην Γένεση 1:27 μαζί με την πνευματική του επέκταση στον Ματθαίο 5:48 και Ιωάννη 14:9-11.

● Αλήθεια ή ψέμα;
Στο Ισλάμ επίσημα επιτρέπεται να πεις ψέματα σε τέσσερις περιστάσεις: στον Άγιο Πόλεμο (όταν μιλάς σε μη Μουσουλμάνους), όταν δύο Μουσουλμάνοι πρέπει να συμφιλιωθούν μεταξύ τους, ένας σύζυγος με τις γυναίκες του και μια σύζυγος με τον σύζυγο της. Βιαστικοί όρκοι μπορούν να σπάσουν (Sura al-Tahrim 66:2). Ο ίδιος ο Αλλάχ εξαπατά εκείνους που τον εξαπατούν (Sura al-Nisa' 4:142). Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι στον Ισλαμικό κόσμο το εμπόριο και η ζωή δεν στηρίζονται στην αξιοπιστία, στην αλήθεια και στην αφοσίωση.

Ο Ιησούς είπε: «Το “ναι” σας να είναι ναι και το “όχι” σας να είναι όχι· καθετί πέρα απ’ αυτά, προέρχεται από τον πονηρό» (Ματθαίος 5:37). Ο ίδιος ο Χριστός είναι η αλήθεια (Ιωάννης 14:6). Το Άγιο Πνεύμα είναι η αλήθεια (Ιωάννης 14:17, 16:13). Ο ουράνιος Πατέρας μας είναι η αλήθεια (Ιωάννης 4:24) Ο λόγος Του είναι αλήθεια (Ιωάννης 17:17). Κάποιος που έχει μεταστραφεί στον Χριστιανισμό πρέπει – σαν εμάς – να μάθει να είναι αληθινός! Η αγάπη χωρίς την αλήθεια θα ήταν ένα ψέμα, όπως και η αλήθεια χωρίς την αγάπη θα αποτελούσε πνευματική ανθρωποκτονία. Πρέπει να μάθουμε να λέμε την αλήθεια με αγάπη, και να συνδυάζουμε την υπηρεσία της αγάπης με την αλήθεια του ευαγγελίου.

● Πολυγαμία ή μονογαμία;
Το Κοράνι επιτρέπει στους Μουσουλμάνους να παντρευτούν μία, δύο, τρεις ή τέσσερις συζύγους, αρκεί ο άνδρας να μπορεί να τις φροντίζει ισότιμα (Sura al-Nisa' 4:3). (Αυτός ο νόμος έχει ανακληθεί στην Τουρκία, στο Μαρόκο και στην Τυνησία). Ακόμα και έτσι, οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι δεν είναι σε θέση να παντρευτούν περισσότερες από μία ή δύο το πολύ συζύγους επειδή δεν κερδίζουν αρκετά χρήματα. Ωστόσο, ο γάμος στο Ισλάμ δε θεωρείται ότι είναι ένωση ισότιμων συντρόφων. Ένας σύζυγος μπορεί να πειθαρχήσει τη γυναίκα του και όταν αυτή παραμένει αδιάλλακτη μπορεί να την δείρει. (Sura al-Nisa' 4:34). Ο σύζυγος βρίσκεται σε ανώτερο επίπεδο από την σύζυγο, όπως ακριβώς και στο δικαστήριο η μαρτυρία δύο γυναικών έχει εξίσου την ίδια αξία με εκείνη ενός Μουσουλμάνου. Επιπλέον, νομικά έχει το δικαίωμα να πάρει θεράπαινες από τις γυναίκες σκλάβες, όποτε θέλει. Το Κοράνι επιτρέπει σε έναν άνδρα να διοικήσει το χαρέμι ως ένας μικρός πατριάρχης. Η ενότητα των δύο συζύγων για να λύνει τα προβλήματα της ζωής μαζί δεν αποτελεί θέμα συζήτησης στο Ισλάμ. Το Ισλάμ αντίθετα σημαίνει υποταγή, ακόμη και στον γάμο.

Ο Χριστός επιβεβαίωσε τη μονογαμία ως θεσπισμένη από τη δημιουργία (Μάρκος 10:6-9). Ο απόστολος Παύλος παραδέχτηκε ότι μια σύζυγος θα πρέπει να υποταχθεί στον σύζυγο της αλλά και ο σύζυγος θα πρέπει να θυσιαστεί για την γυναίκα του, όπως ο Χριστός θυσιάστηκε για την εκκλησία Του. (Εφεσίους 5:21-33). Το αντικείμενο ενός Χριστιανικού γάμου δεν είναι ποιος κυριαρχεί αλλά ποιος αγαπάει και υπηρετεί τον/την σύντροφο του περισσότερο! Όσο μεγάλη είναι η διαφορά ανάμεσα στον Αλλάχ και στον Πατέρα του Ιησού Χριστού, τόσο μεγάλη είναι η διαφορά στο πώς γίνεται αντιληπτός ο γάμος και η πρακτική οικογενειακή ζωή στις δύο θρησκείες.

● Οι Δάσκαλοι στο σχολείο
Σε παλιότερες εποχές –και μερικές φορές ακόμη και σήμερα – ένας Κορανικός δάσκαλος επέβαλλε τις διαφορετικές Σούρες του Κορανίου στους μαθητές του με βέργα. Έπρεπε να τις μάθουν απέξω. Ο δάσκαλος καθόταν πάνω από τους μαθητές του σαν ένας μικρός Αλλάχ στον θρόνο του. Δεν ενθάρρυνε την ατομική σκέψη και αντίληψη, αλλά περισσότερο την απομνημόνευση και την απαγγελία. Γενεές Κορανικών δασκάλων έχουν διαμορφώσει την Ισλαμική κουλτούρα ως έναν στατικό τρόπο σκέψης στους Μουσουλμάνους.

Σε ένα Χριστιανικό περιβάλλον, ένας καλός δάσκαλος είναι ένας πατρικός φίλος, ο οποίος προσπαθεί να οδηγήσει τους μαθητές του στον δικό τους τρόπο αντίληψης, σκέψης, ανάλυσης και σύνθεσης. Η προσωπικότητα του μπορεί να διαμορφώσει το χαρακτήρα των μαθητών περισσότερο από ό,τι η διδασκαλία του. Δεν κάθεται σε ένα θρόνο από πάνω τους αλλά στέκεται ανάμεσα τους. Ο Χριστός είπε για τον εαυτό Του: Ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για όλους». (Ματθαίος 20:28) Η ιδέα της υπηρεσίας με πιστότητα διεισδύει σε όλους τους τομείς της Χριστιανικής ζωής αντί της επιθυμίας για κυριαρχία. Αυτό απαιτεί μια ολοκληρωτική μεταστροφή, όχι μόνο στη ζωή των μεταστραμμένων από το Ισλάμ αλλά και στον κάθε άνθρωπο γιατί η επιθυμία να έχει κανείς δίκιο από υπερηφάνεια είναι βαθιά ριζωμένη σε όλους.

● Σκληρή δουλειά και κοινωνική φροντίδα
Στην Ευρώπη οι άνθρωποι χαμογελούν και λένε ότι εκείνος που ξέρει τι σημαίνει δουλειά και δεν την αποφεύγει πρέπει να είναι τρελός. Στην Ανατολή πολλοί άνθρωποι ζουν σύμφωνα με αυτήν αρχή. Στις ισλαμικές χώρες ένας εργάτης συνήθως αντιμετωπίζεται σχεδόν ως σκλάβος. Στις αγροτικές περιοχές οι οποίες δεν έχουν αγγιχτεί από τον σοσιαλισμό ακόμη, οι γαιοκτήμονες τιμώνται ως μικροί θεοί. Οι εξαρτημένοι από αυτούς τους φιλούν τα χέρια και τα πόδια τους. Συχνά οι εργάτες πληρώνονται τους μισθούς τους με καθυστέρηση δύο ή τριών μηνών ώστε να μην μπορούν να διαφύγουν. Μια φορά όταν οι εργάτες ενός εργοστασίου σε μια πόλη έκαναν απεργία, ο ιδιοκτήτης απλώς πούλησε το εργοστάσιο του και απέλυσε όλους τους εργαζόμενους του.

Στο Σουδάν παραστρατιωτικοί περιβάλλουν χωριά στον νότο, σκοτώνουν τους άνδρες και παίρνουν τις γυναίκες και τα παιδιά ως σκλάβους. Ο νόμος της δουλείας στο Κοράνι και στην Σαρία δεν έχει ακόμη καταργηθεί. Οι Μουσουλμάνοι αντιλαμβάνονταν τον εαυτό τους ως τάξη αρχόντων. Οι ανιμιστές πρέπει να σκοτώνονται ή να γίνονται δούλοι. Οι Εβραίοι και οι Χριστιανοί μπορούν να υπάρχουν ως «προστατευμένοι» πολίτες δεύτερης κατηγορίας και τους επιτρέπεται να υπηρετούν τους Ισλαμικούς τους κυρίους. (Sura al-Tawba 9:28-29)

Ο Χριστός, ωστόσο, έζησε μεταξύ μας ως υπηρέτης. Είναι ταπεινός και πράος. Εργάστηκε ως ξυλουργός και όχι ως έμπορος. Ο Ιησούς κάλεσε τους φτωχούς ψαράδες να τον ακολουθήσουν, οι οποίοι ήταν συνηθισμένοι σε σκληρή δουλειά. Ο Χριστός δεν ορίζει κυρίους αλλά υπηρέτες. Ο Θεός μας είναι πράος και γεμάτος αγάπη. Όποιος τον ακολουθεί, θα διαμορφωθεί σύμφωνα με την ομοιότητα του. Ένας πιστός εργοδότης θα φροντίσει για τους υπαλλήλους του και δε θα τους εκμεταλλευτεί. Ο Σοσιαλισμός μπορούσε να αναπτυχθεί μόνο όπου οι Χριστιανοί προετοίμασαν το δρόμο για αυτόν.

● Είναι η δημοκρατία αντι-Ισλαμική;
Στον Λίβανο, οι γονείς μερικές φορές δίνουν στα παιδιά τους περίεργα ονόματα όπως: Ναπολέων, Ντε Γκολ, Στάλιν και Νάσσερ. Αυτά τα ονόματα μπορεί κανείς να τα βρει στους καταλόγους των σχολείων και στα πιστοποιητικά τους. Μια φορά ένας δάσκαλος φώναξε έναν άλλο δάσκαλο κατά μήκος του δρόμου: Ο Χίτλερ δεν πλήρωσε ακόμη τα σχολικά δίδακτρα!» Όταν ρωτήθηκε, επιβεβαίωσε ότι το όνομα του πατέρα του κοριτσιού ήταν πράγματι Χίτλερ. Πολλοί άνθρωποι στην Ανατολή περιμένουν έναν δυνατό άνδρα ο οποίος θα καθαρίσει την διαφθορά με μια σιδερένια σκούπα. Ο Gamal Abd al-Nasser, ο Khomeini και ο Saddam Hussein ήταν πολύ λατρεμένοι δικτάτορες, οι οποίοι ακολουθούνταν από πλήθη ολόκληρα. Μπορούσες να διαβάσεις την επιγραφή «Ο Σαντάμ είναι ο βασιλιάς του κόσμου» γραμμένη σε ένα τοίχο σε μια παραγκούπολη στο Secunderabad, στην Ινδία! Οι Μουσουλμάνοι προσδοκούν δικτάτορες, μικρούς Αλλάχ, και όχι δημοκρατικούς προέδρους οι οποίοι μπορούν να υπερψηφιστούν ή να καταψηφιστούν. Είναι έτοιμοι να πολεμήσουν για τα είδωλα τους, όπως η Χεζμπολάχ και η Χαμάς θυσιάζουν τη ζωή τους για τον Αλλάχ.

Αλλά ο Ιησούς είπε: «Η δική μου βασιλεία δεν προέρχεται απ’ αυτόν τον κόσμο. Εγώ γι’ αυτό γεννήθηκα και γι’ αυτό ήρθα στον κόσμο, για να φανερώσω την αλήθεια· όποιος αγαπάει την αλήθεια καταλαβαίνει τα λόγια μου». (Ιωάννης 18:36-37) Ένας Μουσουλμάνος πρέπει να μάθει να κατανοεί τι είπε ο Ιησούς στον Πέτρο: «Βάλε το μαχαίρι σου ξανά στη θήκη του, γιατί όλοι όσοι τραβούν μαχαίρι, από μαχαίρι θα πεθάνουν. (Ματθαίος 26:52)

Εκείνος που έρχεται στον Ιησού θα αλλάξει: Οι υπερήφανοι θα ταπεινωθούν, οι οκνηροί θα γίνουν εργατικοί, οι φανατικοί πράοι και ένας δικτάτορας σε μια οικογένεια μπορεί να γίνει υπηρέτης όλων. Η πίστη στον Ιησού μας μεταμορφώνει στην ομοιότητα του Πατέρα μας του ουράνιου. Όταν προσευχόμαστε: «Αγιασθήτω το όνομα σου», αυτό το αίτημα μπορεί να προκαλέσει μια πνευματική επανάσταση στις καρδιές μας, στις εκκλησίες μας και ατομικά σε ανθρώπους που έχουν μεταστραφεί. Μια πνευματική αλλαγή είναι επιτακτική για όποιον θέλει να γίνει ένας ώριμος Χριστιανός. Και αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με τη δύναμη και την αγάπη του Πατέρα μας (Ρωμαίους 5:5) μέσω του Κυρίου μας και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.

8.03 -- Παραμονή ή απομάκρυνση από την οικογένεια;

Οι άνθρωποι στην Μέση Ανατολή και πολλοί Μουσουλμάνοι γενικά δεν λειτουργούν πρώτα ως άτομα. Είναι στενά συνδεδεμένοι με τις οικογένειες τους μέσω αίματος, ψυχής και εθίμων. Ζουν ως «εμείς» μαζί με τους συγγενείς τους συμφωνώντας με τις ίδιες αρχές, την ίδια θρησκεία και έχουν αμοιβαία ευθύνη ο ένας για τον άλλον. Πολλοί παντρεύτηκαν ή ακόμα επιλέχτηκαν για ανώτερες σπουδές ή μπήκαν σε θέσεις κύρους στην κυβέρνηση μετά από απόφαση της οικογένειας. Χωρίς την οικογένεια του ή την αδελφότητα το άτομο στην Ανατολή δεν είναι τίποτα και νιώθει σαν χαμένος.

Σε μεγάλες πόλεις κάποιος ζεις μοναχικά και αποκόπτεται σιγά σιγά από τους δεσμούς της οικογένειας του. Έτσι, η Ανατολή σήμερα απομακρύνεται από το «εμείς» στο «Εγώ». Οι Μουσουλμάνοι γίνονται ολοένα και περισσότερο άτομα. Αλλά οι σχέσεις τους με το χωριό τους είναι ακόμα πιο ισχυρές από ό,τι η απορρόφησή τους σε μια μεγάλη πόλη.

Ένα άτομο στην Ανατολή δεν έχει ακόμη πέσει στο επίπεδο της ανυπαρξίας μέσα στις μάζες. Δε θεωρεί τον εαυτό του ως ένα νούμερο. Δεν έχει κυλήσει ακόμη στην ανωνυμία όπως οι περισσότεροι στην Αμερική και στις βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης. Αποτελεί ακόμη μέλος της οικογένειας του.

Πολλοί ευαγγελιστές θα πρέπει να καθυστερήσουν να καλούν μεμονωμένους Μουσουλμάνους να πάρουν την απόφαση να πιστέψουν στον Χριστό επειδή δεν αποτελούν μονάδα αλλά ζουν ως μέρος του «εμείς». Δεν αποφασίζουν μόνο οι ίδιοι για την καρδιά τους, αλλά και τα άλλα μέλη των οικογενειών τους έχουν λόγο.

● Η οικογένεια – το μεγαλύτερο εμπόδιο στην μεταστροφή στον Χριστό!
Οι παραδοσιακοί δεσμοί μέσα στην οικογένεια είναι το ισχυρότερο εμπόδιο για έναν Μουσουλμάνο που θέλει να γίνει Χριστιανός! Η οικογένεια δεν τον αφήνει να «ξεστρατίσει». Καμιά κηλίδα δεν πρέπει να υπάρχει στην τιμή της οικογένειας, πόσο μάλλον να γίνει κάποιος από αυτούς αποστάτης, άπιστος ή προσήλυτος. Αν ένας μουσουλμάνος γίνει κομμουνιστής ή άθεος, αυτό μπορεί να γίνει ανεκτό και να θεωρηθεί ως πνευματική παρέκκλιση στην ανάπτυξή του. Αλλά αλίμονο στο μέλος της οικογένειας που γίνεται Χριστιανός! Μια ισλαμική αίρεση υποστηρίζει ότι η απομάκρυνση ενός γιου ή μιας κόρης αποτελεί ένδειξη μοιχείας της μητέρας τους! Η οικογένεια θέλει με κάθε τρόπο να επιβάλει αυστηρή υπακοή σε κάθε ένα από τα μέλη της, όσον αφορά τη θρησκεία και την κοινωνία.

Αν κάποιος θέλει να ευαγγελιστεί Μουσουλμάνους θα πρέπει να επισκεφτεί την οικογένεια του ενδιαφερόμενου αναζητητή, αν είναι δυνατόν και να μην διαχωρίσει το άτομο από αυτήν. Γονείς και συγγενείς θα πρέπει να δουν ότι οι νέοι φίλοι είναι αξιόπιστα και ειλικρινή άτομα. Είναι σημαντικό να αποφύγει την δυσπιστία εφόσον αιρέσεις, οργανώσεις, φανατικοί και συμμορίες προσπαθούν επίσης να προσελκύσουν μεμονωμένα άτομα.

Διάβασες στο Κοράνι ότι ένας Μουσουλμάνος δε πρέπει να κάνει φιλίες με Χριστιανούς ή Εβραίους επειδή εκείνοι δε θα τον αφήσουν ήσυχο μέχρι να γίνει όπως αυτούς (Sura al-Ma'ida 5:52.57 et al). Αλλά την ίδια στιγμή διαβάζεις στο Κοράνι ότι οι Χριστιανοί είναι οι καλύτεροι από τους εχθρούς των Μουσουλμάνων επειδή τους συμπονούν και δεν είναι αλαζόνες. (Sura al-Ma'ida 5:82)

Η εμπειρία δείχνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις μια ολόκληρη οικογένεια δε θα συμφωνήσει να ευαγγελιστεί. Ωστόσο, θα πρέπει να προσπαθήσουμε, ακόμα και αν μόνο στο 5 με 10 τοις εκατό των περιπτώσεων ένα ολόκληρο σπιτικό θα κερδηθεί στον Χριστό όταν προσεγγίσουμε την οικογένεια. Πραγματικά συμβαίνει μερικές φορές.

● Η επώδυνη απελευθέρωση από την οικογένεια
Όταν οι γονείς ή ο/η σύζυγος δουν ότι κάποιο από τα μέλη της οικογένειας διαβάζει την Αγία Γραφή ή άλλα Χριστιανικά βιβλία δεν αντιτίθενται αμέσως στον περισυλλογή αλλά την ανέχονται και μερικές την καλωσορίζουν. Την εποχή της επιστήμης και των μέσων ενημέρωσης όλοι πρέπει να ενημερώνονται για τα πάντα – αλλά να μην πιστεύουν και να μην υποκύπτουν σ’ αυτά. Η Βιβλική γνώση είναι αποδεκτή αλλά τονίζουν ότι οποιαδήποτε βαθύτερη συμπάθεια και οποιοδήποτε πνευματικό δέσιμο με τον Χριστιανισμό είναι ταμπού.

Μόλις γίνει φανερό ότι ένας νεαρός ή ενήλικας αναζητητής ενδιαφέρεται πραγματικά για τον Χριστό και το Ευαγγέλιο Του, ζητείται συνήθως από τον θείο να μιλήσει με το εν λόγω πρόσωπο ώστε να συμμορφωθεί με τα πιστεύω της οικογένειας, να το προειδοποιήσει ή ακόμη και να το απειλήσει, αν δεν υποσχεθεί μια για πάντα να εγκαταλείψει τη βλάσφημη απιστία των Χριστιανών.

Αν μια τέτοια προειδοποίηση από την οικογένεια δεν έχει κανένα αποτέλεσμα, μια σειρά από μικρές αλλά αυξανόμενες τιμωρίες μπαίνουν σε εφαρμογή. Σταματάει το χαρτζιλίκι, κρύβονται ρούχα, τον/την σταματάνε από το σχολείο, υπάρχουν ξυλοδαρμοί, ένταση και τσακωμοί μέσα στην οικογένεια. Οι φίλοι και οι καθηγητές του πληροφορούνται για την κατάσταση και παροτρύνονται να τον πιέσουν ενώ η σωματική βλάβη μέσω άγριου ξυλοδαρμού αποτελεί το προτελευταίο μέτρο. Τα κορίτσια κλειδώνονται σε μικρά δωμάτια χωρίς φαγητό και νερό και οι καθημερινοί ξυλοδαρμοί επιβάλλουν την άνευ όρων υποταγή τους. Σε ακραίες περιπτώσεις γίνεται αναφορά για το άτομο αυτό στην αστυνομία με ψεύτικες κατηγορίες, οι οποίες μπορούν να επιφέρουν ανελέητα βασανιστήρια μέχρι να διαλευκανθεί ότι το έγκλημα είναι «μόνο» θρησκευτικό και δεν έχει να κάνει με λαθρεμπόριο, ομοφυλοφιλία ή προδοσία. Οι απειλές θανάτου θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν αν προέρχονται από τα μέλη της οικογένειας κάποιου. Όλα αυτά πραγματοποιούνται με μίσος, πικρία και φόβο. Ο απόστολος Παύλος γράφει: «Για σένα πεθαίνουμε όλη την ημέρα … Εμείς όμως βγαίνουμε νικητές μέσα απ’ όλες αυτές τις δυσκολίες με τη βοήθεια του Χριστού, ο οποίος μας αγάπησε.» (Ρωμαίους 8:36-37)

● Η αιώνια ζωή δεν έχει τέλος
Για να δείξουμε πώς οι πνευματικοί σύμβουλοι δεν πρέπει να ενεργούν σε μια τέτοια περίπτωση, παραθέτουμε την ιστορία ενός αληθινού γεγονότος:

Στο Μπαγκλαντές ένας ξένος ιεραπόστολος είχε πρόσβαση σε μια ομάδα εφήβων ηλικίας 16 με 18 ετών. Μερικοί από αυτούς είχαν δεχτεί τον Χριστό σωτήρα τους. Ο ενθουσιώδης ιεραπόστολος τους συμβούλεψε: Πηγαίνετε σπίτι σας και πείτε στην οικογένεια σας ότι ο Ιησούς σας έχει δώσει την αιώνια ζωή.»

Ο Nur ul-Alam ήταν υπάκουος, πήγε σπίτι και είπε στον πατέρα του: «Μπαμπάκα, ο Ιησούς μου έδωσε αιώνια ζωή!» Ο πατέρας κοίταξε τον γιο του και ρώτησε: «Ποιος σου έδωσε τι;» Το αγόρι απάντησε: «Ο γιος της Μαρίας έβαλε το πνεύμα του και την αγάπη του στην καρδιά μου.» Ο πατέρας τότε φώναξε τους μεγαλύτερους γιους του: «Φέρτε τα μπαστούνια από μπαμπού!» και τους διέταξε να χτυπήσουν τον αδερφό τους μέχρι το κακό πνεύμα να τον αφήσει. Ο Nur ul-Alam αργότερα είπε: Με χτυπούσαν μέχρι που κουράστηκαν.» Τότε ο πατέρας του ήρθε και τον ρώτησε «Είσαι τώρα ελεύθερος από το ξένο πνεύμα που μπήκε μέσα σου;» Ο γιος απάντησε: «Πατέρα, η αιώνια ζωή μέσα μου είναι αιώνια. Δε θα με εγκαταλείψει.» Τότε ο πατέρας κάλεσε τους αδελφούς του: «Φέρτε τα μαχαίρια!» Του έσκισαν τα ρούχα και έκαναν σταυρούς πάνω στο σώμα του από το λαιμό μέχρι τα πόδια του. Όταν το αγόρι στάθηκε μπροστά τους αιμορραγώντας, ο πατέρας ήρθε ξανά και τον ρώτησε: «Ελευθερώθηκες τώρα από το πνεύμα της αιώνιας απάτης;» Αλλά το αγόρι απάντησε με κλάματα: «Μπαμπά, μπορείς να με σκοτώσεις. Αλλά εγώ θα ζήσω στην αιωνιότητα. Η νέα ζωή με τον Ιησού ποτέ δεν θα βγει από μέσα μου.» Οργισμένος ο πατέρας του έδωσε εντολή στους μεγαλύτερους γιους του: «Φέρτε αλάτι και πιπέρι!» Έτσι έτριψαν τα καυτερά μπαχαρικά στο δέρμα του παιδιού από το κεφάλι μέχρι τα πόδια. Εκείνο ούρλιαζε από τον πόνο. Τα αδέλφια του έκλαιγαν μαζί του γιατί ήθελαν να τον σώσουν από την κόλαση. Δεν μπορούσαν να αντέξουν τη διαδικασία άλλο πια και τον άφησαν να κείτεται μέσα στο αλάτι και το πιπέρι και έφυγαν από το δωμάτιο. Μετά από λίγο το αγόρι μπόρεσε να δραπετεύσει μέσα στη νύχτα, έπεσε στο ποτάμι για να ξεπλύνει τα μπαχαρικά από τις πληγές του, βρήκε μια μικρή βάρκα και το διακινδύνευσε πηγαίνοντας στο σπίτι του ιεραπόστολου. Χτύπησε την πόρτα και περίμενε.

Όταν ο άντρας άνοιξε την πόρτα και είδε το αγόρι καλυμμένο με αίματα μπροστά του, σοκαρίστηκε και είπε: «Είναι καλύτερα να μην μπεις στο σπίτι μου γιατί σίγουρα θα σε κυνηγήσουν. Πήγαινε παρακάτω λίγα χιλιόμετρα στο σπίτι μιας πιστής οικογένειας από την κοινότητα μας, αυτοί θα σε δεχτούν.» Το αγόρι, σημαδεμένο με σταυρούς σε όλο το σώμα του έπρεπε να περπατήσει μέσα στη νύχτα μόνος!

Οι ιεραπόστολοι δεν πρέπει να εκμεταλλεύονται νεαρούς μεταστραμμένους ως εκείνους που θα εξαπλώσουν το ευαγγέλιο με δυτικές μεθόδους, αλλά πρέπει να κατανοούν το περιβάλλον τους, να τους νιώθουν και να υποφέρουν μαζί τους και να αναλαμβάνουν την ευθύνη για αυτούς.

● Η σοφία και η πιστότητα είναι απαραίτητες
Ένας νέος στην πίστη δεν πρέπει να καλείται πολύ νωρίς να κάνει ανοικτά την ομολογία του. Ένα νεογέννητο μωρό δε μπορεί να περπατήσει και να μιλήσει ακόμη. Ο νέος πιστός πρέπει πρώτα να ωριμάσει πνευματικά σε λόγο, σοφία, προσευχή και αγάπη μέχρι – με τα σωστά λόγια τη σωστή στιγμή – να μπορέσει να ομολογήσει την νέα του πίστη. Συχνά δε μπορεί να μιλήσει ανοικτά στην οικογένεια του αλλά μπορεί να δίνει τη μαρτυρία του μέσα από το πώς ζει, υπηρετεί, μέσα από την καλοσύνη του και τις προσευχές του ότι κάτι καινούριο μπήκε στη ζωή του.

Ένας προσήλυτος δε πρέπει να φύγει από το σπίτι του πατέρα του εξαιτίας των εντάσεων και της πίεσης που δέχεται. Αν τον πετάξουν από την μπροστινή πόρτα, πρέπει να μπει από την πίσω πόρτα. Κανείς δεν τον αγαπάει περισσότερο από τους γονείς του! Η γεμάτη δράση σιωπή του, η εύγλωττη υπηρεσία του και ο σεβασμός στους γονείς του μιλούν πιο καθαρά από τα ίδια τα λόγια τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν μίσος και οργή. Ωστόσο, μόλις η ζωή του βρεθεί σε κίνδυνο, ο υπεύθυνος πνευματικός σύμβουλος, η ομάδα ή η εκκλησία στην οποία ανήκει ο μεταστραμμένος πρέπει να τον δεχτούν, να τον προστατέψουν και να υψώσουν το ανάστημα τους για τα δικαιώματα του. Αλλά προσφέροντας αυτή τη βοήθεια πρέπει να προσέχουν να μην προσφέρουν καταφύγιο σε άτομα ανήλικα, αφού ο νόμος δεν το επιτρέπει.

Οι σύζυγοι θα απειληθούν με διαζύγιο αν πιστέψουν στον Χριστό. Το να εγκαταλείψεις το Ισλάμ είναι μία από τις λίγες περιπτώσεις που η γυναίκα μπορεί να απαιτήσει διαζύγιο. Σε αυτή την περίπτωση τα παιδιά ανήκουν μόνο σε εκείνη. Αν ένας άντρας χωρίσει τη γυναίκα του εξαιτίας της πίστης της στον Χριστό, εκείνη χάνει όλα τα δικαιώματα της σε σχέση με τα παιδιά και μπορεί να διωχθεί από το σπίτι. Δεν μπορούμε να φανταστούμε τι υποφέρουν μερικές μητέρες για χάρη του Ιησού στον ισλαμικό κόσμο.

● Αποδράσεις και παρακάμψεις
Οι Μουσουλμάνοι σπάνια ενεργούν με έναν τέτοιο ακραίο τρόπο βασανίζοντας και σκοτώνοντας τα ίδια τα μέλη της οικογένειάς τους. Τα δύο τρίτα όλων των Μουσουλμάνων είναι λίγο πολύ φιλελεύθεροι και νοιάζονται ελάχιστα για τη θρησκεία. Αλλά προκειμένου να μην βλάψουν την φήμη τους και την αποδοχή τους στην Ισλαμική κοινωνία δεν έχουν την πολυτέλεια να κρατήσουν έναν αποστάτη ανάμεσά τους. Προσπαθούν να χωριστούν από αυτόν που έχει ξεφύγει από τα όρια του Ισλάμ ή αν είναι δυνατόν, να τον στείλουν στο εξωτερικό.

Αλλά το ένα τρίτο των Μουσουλμάνων εκτονώνει το μίσος του όταν ένα από τα μέλη της φυλής τους στρέφεται στον Ιησού. Πρέπει να τον τιμωρήσουν για να τον σώσουν, αλλιώς προσπαθούν να τον καταστρέψουν. Και για τις δύο πλευρές είναι επώδυνο όταν ο ένας από αυτούς γίνει Χριστιανός, αλλά μόνο λίγοι είναι αρκετά φανατικοί και είναι έτοιμοι να σκοτώσουν έναν αποστάτη.

Την σημερινή εποχή οι νέοι πιστοί που βρίσκονται σε πραγματικό κίνδυνο δεν περιμένουν για πολύ αλλά διαφεύγουν πριν τους σκοτώσουν. Κρύβονται με φίλους ή δραπετεύουν σε χώρες με άλλο όνομα.

Ένας νεοφώτιστος που δεν είναι ακόμη ένα ανεξάρτητο «εγώ» και μένει μαζί με το «εμείς» της οικογένειας του επιθυμεί να οδηγήσει τους στενούς συγγενείς του στον Ιησού όταν ο ίδιος έχει λάβει το πνεύμα της αγάπης του Χριστού μετά την μεταστροφή του. Αλλά αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που τον απορρίπτουν και τον μισούν ακόμη περισσότερο. (Ιωάννης 16:1-4) Παρά ταύτα οι νέοι πιστοί προσκολλώνται με πίστη στη μαρτυρία του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος έθεσε ενώπιον του δεσμοφύλακα μια πρόκληση, «Πίστεψε στον Κύριο Ιησού, και θα σωθείς εσύ και ο οίκος σου» (Πράξεις 16:31)

Δεν θα έπρεπε να απαλλάξουμε τους μεταστραμμένους από αυτή τη δοκιμασία; Ξανά και ξανά οι πιστοί ρωτούν: «Αν η στροφή προς τον Ιησού προκαλεί τέτοιο πόνο, δεν θα δείχναμε περισσότερη συμπόνοια αν αφήσουμε τους Μουσουλμάνους να παραμείνουν στη δική τους θρησκεία;» Όποιος επιχειρηματολογεί με αυτόν τον τρόπο δεν έχει κατανοήσει ούτε τον Μωάμεθ ούτε τον Χριστό. Στο Ισλάμ δεν υπάρχει καμία σωτηρία, καμία βεβαιότητα ότι οι αμαρτίες έχουν συγχωρεθεί, καμία απολύτρωση, καμία ειρήνη, κανένα Άγιο Πνεύμα, καμία ζωή αιώνια. Ένας Μουσουλμάνος χωρίς τον Ιησού Χριστό είναι χαμένος και πνευματικά νεκρός! Ο Γιος του Θεού μόνο μπόρεσε να πει, «Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή· κανείς δεν πηγαίνει στον Πατέρα παρά μόνο αν περάσει από μένα.» (Ιωάννης 14:6) Δεν υπάρχει καμιά άλλη οδός προς τον αληθινό Θεό παρά μόνο μέσω του σταυρού! Αν θέλεις να φυλάξεις τους νεοφώτιστους από τα βάσανα είσαι όπως ο Πέτρος που ήθελε να αποτρέψει τον Ιησού από το να πεθάνει στο σταυρό (Ματθαίος 16:22-23). Η αυστηρή απάντηση του Ιησού αφορά όλους εκείνους που θέλουν να προστατέψουν τους νέους πιστούς από τα βάσανα.

Ο Κύριος ξεκάθαρα λέει, «Κι όποιος άφησε σπίτια ή αδερφούς ή αδερφές ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή παιδιά ή χωράφια για χάρη μου, θα πάρει εκατό φορές περισσότερα και θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή.» (Ματθαίος 19:28-30· Μάρκος 10:29· Λουκάς 18:29) Ο Ιησούς πάει και ένα βήμα πιο πέρα και λέει, «Όποιος αγαπάει τον πατέρα του ή τη μάνα του παραπάνω από μένα, δεν είναι άξιος για μαθητής μου. Κι όποιος αγαπάει το γιο του ή τη θυγατέρα του παραπάνω από μένα, δεν είναι άξιος για μαθητής μου. Επίσης όποιος δεν παίρνει το σταυρό του και δε με ακολουθεί, δεν είναι άξιος για μαθητής μου. Όποιος προσπαθήσει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει, κι όποιος χάσει τη ζωή του για μένα, θα τη σώσει» (Ματθαίος 10:37-38· 16:24-25· Λουκάς 9:23-26· Ιωάννης 12:25)

Είναι εύκολο να λες ή να γράφεις αυτά τα λόγια στους άλλους, αλλά είναι πολύ σκληρό να τα υπομένεις. Γι’ αυτό το λόγο, είναι ρητό καθήκον μας να δεχόμαστε όλους τους πιστούς που διώκονται για χάρη του Ιησού στην πνευματική μας οικογένεια και να φροντίζουμε για αυτούς μέχρι να μπορέσουν να φροντίσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους.

Τη στιγμή που ένας προσήλυτος προοδεύει πνευματικά και απομακρύνεται από το «εμείς» της οικογένειας του, αντιμετωπίζει ιδιαίτερους πειρασμούς που πρέπει να υπερνικήσει, αν και παραμένει ακόμη νέος στην πίστη.

● Ποια είναι η αληθινή αποκάλυψη;
Ως Μουσουλμάνος, ένας προσήλυτος στον Χριστιανισμό θεωρεί ότι όλα τα αποκεκαλυμμένα βιβλία όπως η Τορά, οι Ψαλμοί, το Ευαγγέλιο και το Κοράνι προέρχονται από το πρωτότυπο βιβλίο στον ουρανό και εναρμονίζονται μεταξύ τους. Αλλά δεν παίρνει πολύ καιρό ώσπου να ανακαλύψει αγεφύρωτες διαφορές μεταξύ της Βίβλου και του Κορανίου. Το Ευαγγέλιο μαρτυρεί ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού 50 φορές, το Κοράνι το αρνείται 17 φορές. Η τελευταία ημέρα στη ζωή του Ιησού αναφέρεται με τη μεγαλύτερη ακρίβεια σε όλη του τη δοκιμασία και τον θάνατο. Η τελευταία μέρα της ζωής του Ιησού αναφέρεται ακριβώς σε όλα τα πάθη και το θάνατό Του. Αλλά το Κοράνι ισχυρίζεται, «Δεν τον σκότωσαν, δεν τον σταύρωσαν. Το έκαναν μόνο να φαίνεται έτσι σ’ αυτούς» (Sura al-Nisa' 4:157). Το Ευαγγέλιο αποκαλύπτει 187 φορές ότι ο Θεός είναι ο Πατέρας και ο Πατέρας μας. Το Κοράνι, ωστόσο, λέει ότι ο Αλλάχ δεν είναι πατέρας και δεν υπάρχει κανείς άλλος σαν αυτόν (Sura al-Ikhlas 112:1-4). Στην Βίβλο διαβάζουμε για την μονογαμία, για το διαζύγιο που απαγορεύεται, για τη συγχώρεση των εχθρών μας, και για την κατοίκηση του Αγίου Πνεύματος σε εκείνους που ακολουθούν τον Χριστό. Στο ιερό βιβλίο, ωστόσο, ο Αλλάχ επιτρέπει την πολυγαμία, το διαζύγιο είναι δικαίωμα του άνδρα όποτε θελήσει, υπάρχει ένα θείο καθήκον για εκδίκηση ή για καταβολή αποζημίωσης αίματος, και είναι αδύνατο για οποιονδήποτε να λάβει θείο πνεύμα – ο Αλλάχ μόνο είναι μεγάλος! Όλοι οι υπόλοιποι είναι δούλοι – ακόμη ο Ιησούς και το Άγιο Πνεύμα!

Ο προσήλυτος επομένως, έρχεται αντιμέτωπος με την ερώτηση: Ποιο βιβλίο περιέχει την αληθινή αποκάλυψη και ποιο είναι φάρσα ή ψέμα; Αυτή η ερώτηση δεν χρειάζεται να έρθει από έξω. Εγείρεται μέσα του, από την καρδιά του. Δεν πρέπει να δίνουμε τέλειες απαντήσεις. Ο ίδιος πρέπει να αναγνωρίζει την αλήθεια, για να μπορέσει να αντέξει τις επιθέσεις της οικογένειας του και των φίλων του. Πρέπει να τον συνοδεύουμε με προσευχή να τον οδηγούμε σε κείμενα που θα τον βοηθήσουν μέσα από την Βίβλο, να του συμπαρασταθούμε σε όλες τις δυσκολίες του μέχρι να αναγνωρίσει μόνος του τον Λόγο του Θεού: Η Βίβλος μόνο είναι ο αληθινός Λόγος του Θεού! Αυτή είναι γεμάτη ζωή και δύναμη. Το Κοράνι είναι παραπλανητικό, είναι μια πλαστογραφημένη αποκάλυψη και το προϊόν ενός αντι-βιβλικού πνεύματος.

● Ασυγχώρητες αμαρτίες
Ένας δεύτερος πειρασμός μπορεί να επηρεάσει την πνευματική ύπαρξη ενός νέου πιστού. Το Κοράνι υποδεικνύει ότι τρεις αμαρτίες δεν μπορούν να συγχωρεθούν ποτέ:

Καθένας που προσθέτει κι άλλον θεό εκτός του Αλλάχ είναι καταραμένος. (Sura al-Tawba 9:29).

Ο καθένας που εγκαταλείπει το Ισλάμ και γίνεται Χριστιανός είναι καταραμένος τρεις φορές (Sura al-Baqara 2:161).

Η οργή του Αλλάχ πέφτει πάνω σε εκείνον που σκοτώνει ένα Μουσουλμάνο ηθελημένα, χωρίς να υπάρχει λόγος για εκδίκηση. (Sura al-Nisa' 4:93)

Όποιος προσκαλεί έναν Μουσουλμάνο να έρθει στον Ιησού, την ίδια στιγμή τον καλεί να διαπράξει δύο ασυγχώρητες αμαρτίες, οι οποίες είναι αντίστοιχες με την αμαρτία εναντίον του Αγίου Πνεύματος στο Ευαγγέλιο. Αν ζητηθεί από έναν Χριστιανό να βλασφημήσει ενάντια στην ενότητα της Αγίας Τριάδας, δε θα το σκεφτεί καν αλλά θα το αρνηθεί αγανακτισμένα. Το εσωτερικό εμπόδιο το οποίο ένας μεταστραφείς πρέπει να υπερνικήσει είναι παρόμοιο. Πρέπει να αμαρτήσει με τη θέληση του ενάντια σε κάτι που ήταν πιο πριν ιερό σ’ αυτόν για να μπορέσει να κερδίσει τον Χριστό και την αιώνια ζωή. Δεν πρέπει ποτέ να τον πιέζουμε να πάρει μια βιαστική απόφαση αλλά να τον συνοδεύουμε με προσευχή και συμβουλευτική και να τον βοηθήσουμε να εδραιωθεί βαθιά, να έχει βεβαιότητα ότι είναι παιδί του Θεού και να παρηγορηθεί με το Ευαγγέλιο (Ρωμαίους 8:14-16· 1 Κορινθίους 12:2-3).

Για τα Ισλαμικά αυτιά υπάρχουν αρκετές προειδοποιήσεις στο Κοράνι ότι όποιος απομακρύνεται από το Ισλάμ θα χάσει τα οφέλη των καλών του πράξεων και δεν θα έχει τίποτα να παρουσιάσει στην κρίση του Αλλάχ το οποίο θα μπορούσε να εξισορροπήσει τις αμαρτίες του. (Suras al-Kahf 18:105; al-Zumar 39:65; et al.) Αλλά ο Χριστός τον διαβεβαιώνει: «Η χάρη μου είναι αρκετή για σένα! Οι πράξεις σου δεν είναι αρκετές για να σε δικαιώσουν ούτως ή άλλως. Το χυμένο μου αίμα είναι η δικαιοσύνη σου!»

● Καταδικασμένος σε θάνατο
Το πικρό χάπι που κάθε νέος πιστός πρέπει να καταπιεί είναι η ετυμηγορία ότι, σύμφωνα με τη Σαρία, ένας αποστάτης πρέπει να «πεθάνει» (Sura al-Baqara 2:217). Κατά ένα παράξενο τρόπο, το Κοράνι δε λέει ότι πρέπει να «σκοτωθεί». Αυτό το γεγονός οδήγησε τους Ισλαμιστές νομικούς να ερευνήσουν τις παραδόσεις του Μωάμεθ σχετικά με το αν καμία από τις «προφορικές» δηλώσεις του απαιτούσε το θάνατο του αποστάτη από ένα Ισλαμικό κράτος. Αλλά αφού η καταδίκη ενός Μουσουλμάνου σε θάνατο για έναν λόγο που δεν αναφέρεται ξεκάθαρα στο Κοράνι δεν είναι νόμιμη, οι νομικοί επέβαλαν την εντολή για θανάτωση των προσήλυτων μέσω συναίνεσης των ισλαμικών νομομαθών. Διαφέρουν μόνο ως προς το ερώτημα σχετικά με το πόσο μπορεί να διαρκεί η περίοδος περισυλλογής στη φυλακή πριν από την εκτέλεση της θανατικής ποινής. Μερικοί λένε τρεις μέρες, άλλοι έναν ολόκληρο μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου θα πρέπει να εξηγηθεί ξανά στον αποστάτη το Ισλάμ ώστε να τον επαναφέρει στις ρίζες του. Αν αρνηθεί οριστικά το επαναλαμβανόμενο κάλεσμα, η θανατική καταδίκη θα πρέπει να πραγματοποιηθεί.

Τα περισσότερα Ισλαμικά κράτη, ωστόσο, δεν πραγματοποιούν την εκτέλεση των προσήλυτων! Τα παγκόσμια ανθρώπινα δικαιώματα αντιτίθενται στην Σαρία. Γι’ αυτό τον λόγο, τα φιλελεύθερα Ισλαμικά κράτη αρνούνται να εκτελέσουν τον Ισλαμικό νόμο. Αναφέρονται στον ένα και μοναδικό στίχο στο Κοράνι που μιλά μόνο για τον «θάνατο» ενός αποστάτη, αλλά όχι για την «εκτέλεση» ή τη «θανάτωση» του. (Sura al-Baqara 2:217). «Ο Αλλάχ θα τον κρίνει και θα τον αφήσει να πεθάνει κάποια μέρα, αλλά η κυβέρνηση δεν είναι υποχρεωμένη να τον θανατώσει», δηλώνουν μερικοί νομικοί σύμβουλοι του κράτους.

Οι φονταμενταλιστές που υπάρχουν ανάμεσα στους Μουσουλμάνους, ωστόσο, σκέφτονται διαφορετικά. Απαιτούν την άμεση και πλήρη εφαρμογή της Σαρία και την εκτέλεση του κάθε ένα αποστάτη χωρίς έλεος. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι νέοι πιστοί εν Χριστώ που κατηγορούνται με αναληθείς υποψίες φυλακίζονται, ανακρίνονται, βασανίζονται και η απελευθέρωση τους καθυστερεί για μήνες, μέχρι τελικά κάποιος ξένος πολιτικός ή πρόεδρος κράτους ζητήσει να ελευθερωθούν. Όταν ήταν φυλακή, μερικοί έλαβαν την υπόσχεση: αν ομολογούσαν δύο φορές το Ισλαμικό διάταγμα θα ελευθερώνονταν αμέσως. Μια φυλακισμένη μητέρα είπε «Προτιμώ να παραμένω φυλακισμένη με τον Ιησού Χριστό παρά να φροντίζω τα παιδιά μου χωρίς τον Χριστό.» Όταν ο πατέρας, για χάρη των παιδιών του, ομολόγησε δύο φορές το ισλαμικό πιστεύω, τον κορόιδεψαν και του είπαν: «Απλώς προσποιήθηκες ότι δέχτηκες ξανά το Ισλάμ για χάρη των παιδιών σου. Στην καρδιά σου παραμένεις Χριστιανός. Γι' αυτό δεν θα ελευθερωθείς.»

Οι περισσότεροι Χριστιανοί στη Δύση και στην Κορέα δεν γνωρίζουν τι σημαίνει νομικά για έναν Μουσουλμάνο να γίνει Χριστιανός. Όπου το φιλελεύθερο κράτος δε σκοτώνει τον αποστάτη, η φονταμενταλιστική του οικογένεια είναι υποχρεωμένη να σβήσει το στίγμα που ατιμάζει το όνομα τους και να σκοτώσει τον «άθεο». Στην Σαουδική Αραβία και στο Ιράν, όπως επίσης και στο Πακιστάν και σε άλλα συντηρητικά Ισλαμικά κράτη, η θανατική καταδίκη πραγματοποιείται δημόσια με τους αποδεδειγμένα πια αποστάτες. «Ο πρώην βασιλιάς του Μαρόκο, Χασάν ο 2ος, κάποτε κατά την ανάκριση από μια αντιπροσωπεία της Διεθνούς Αμνηστίας, απάντησε: «Στην χώρα μας έχουμε τον βασικό νόμο: Ο Αλλάχ, ο βασιλιάς και η χώρα. Όταν κάποιος έρχεται και υποστηρίζει ότι υπάρχει καλύτερη θρησκεία από το Ισλάμ, πρέπει να εξεταστεί από ειδικούς γιατρούς για να διαπιστώσουμε αν διατηρεί τη διανοητική του υγεία. Εάν αυτό ισχύει και συνεχίζει να προπαγανδίζει την απιστία του, πρέπει να τον τιμωρήσουμε.

● Είναι όλοι οι Χριστιανοί Μουσουλμάνοι;
Ο πιο ύπουλος πειρασμός που ένας νέος πιστός θα αντιμετωπίσει προέρχεται από τη πλευρά των καλόβουλων ιεραποστόλων. Στο Κοράνι βρήκαν δύο εδάφια που ισχυρίζονται ότι όλοι οι ακόλουθοι του Χριστού είναι Μουσουλμάνοι (Suras Al 'Imran 3:52; al-Ma'ida 5:111). Αυτοί οι αφελείς αναγνώστες του Κορανίου, ωστόσο, δεν είδαν ότι αυτά τα δύο εδάφια ήταν μια ανοικτή παγίδα, που έβαλε ο Μωάμεθ για μια Χριστιανική αντιπροσωπεία από τη βόρεια Υεμένη. Σ’ αυτά τα εδάφια άφησε τους αποστόλους του Χριστού να ομολογήσουν ότι ήταν ήδη καλοί Μουσουλμάνοι, έτσι ώστε ο αρχιεπίσκοπος και ο βασιλιάς από το Wadi Nadjran να καταλάβουν ότι: αν οι απόστολοι του Ιησού ήταν Μουσουλμάνοι – τότε και εμείς επίσης πρέπει να γίνουμε Μουσουλμάνοι-Χριστιανοί. Τότε θα μας αφήσουν σε ησυχία και δε θα διωκόμαστε. Αλλά ο βασιλιάς και ο αρχιεπίσκοπος ήταν πνευματικά σε εγρήγορση και δεν έπεσαν στην παγίδα. Παρέμειναν Χριστιανοί, υποδουλώθηκαν και εκδιώχθηκαν από τη χώρα τους λίγα χρόνια αργότερα. Σήμερα ο δελεαστικός ψίθυρος του Μωάμεθ έχει διαδοθεί ξανά σε όλες τις ισλαμικές χώρες: «Δεν χρειάζεται να στραφείτε ανοιχτά και αποκλειστικά προς τον Χριστό. Πιστέψτε στον Αλλάχ και στον Μωάμεθ! Μπορείς να γίνεις Μουσουλμάνος και Χριστιανός την ίδια στιγμή. Όπως υπάρχουν Μεσσιανικοί Εβραίοι, μπορούν να υπάρξουν επίσης και Μουσουλμάνοι Χριστιανοί!»

Αυτοί οι ψευδοπροφήτες δεν ξέρουν ούτε το Ισλάμ ούτε έλαβαν υπόψη τους τα ξεκάθαρα λόγια του Ιησού και του Απόστολου Παύλου. Το Ισλάμ είναι ένα αντι-Χριστιανικό πνεύμα (Α’ Ιωάννου 2:21-25 και 4:1-5) και αντιπροσωπεύει μια λάθος αποκάλυψη μέσω ενός πεσμένου αγγέλου (Γαλάτες 1:8-9). Οι Μουσουλμάνοι είναι δεμένοι με ένα συλλογικό πνεύμα και πρέπει να απελευθερωθούν μέσω της δύναμης του Χριστού. Αν νομίζεις ότι μπορείς να ευαγγελιστείς Μουσουλμάνους χωρίς τον σταυρωμένο Υιό του Θεό, θα κριθείς από τα λόγια του Ιησού στον Ματθαίο 10:32-33· 16:23-25· Ρωμαίους 1:16-17· Α’ Κορινθίους 1:18-24 κλπ.

Ο εκλιπών Σουδανός Πρόεδρος Τουράμπι εκμεταλλεύτηκε αυτά τα δύο εδάφια από το Κοράνι και ανακοίνωσε επίσημα ότι όλοι οι Χριστιανοί στο Σουδάν ήταν Μουσουλμάνοι και ότι οι Χριστιανοί άνδρες μπορούσαν να παντρευτούν Σουδανές Μουσουλμάνες. Με αυτή την πράξη ακολούθησε τα βήματα του Βαλαάμ, ο οποίος συμβούλεψε τον Βαλάκ να προσδιορίσει την ταυτότητα του λαού του μέσω μικτών γάμων με τους Ισραηλίτες. Έτσι, τα έθιμα της φυλής θα αφομοίωναν όλους τους Ισραηλίτες μέσα σε λίγα χρόνια (Αριθμοί 31:16· 2 Πέτρου 2:15· Ιούδα 11· Αποκάλυψη 2:14). Ο Τουράμπι καταδικάστηκε από τους Σαουδάραβες θρησκευτικούς νομικούς για την αντι-Ισλαμική του προσέγγιση.

● Συγκειμενοποίηση – ένα λάθος;
Ο σκοπός των δασκάλων της συγκειμενοποίησης (αλλιώς τα συμφραζόμενα) είναι φανερός. Αν ένας μεταστραφείς στον Χριστιανισμό εμφανίζεται ως Μουσουλμάνος και παραμένει Μουσουλμάνος αλλά είναι την ίδια στιγμή και Χριστιανός δε θα υποστεί διωγμό, πόνο και θάνατο και θα απαλλάξει την εκκλησία του από προβλήματα, κινδύνους και θυσίες. Όμως, εκείνοι οι δάσκαλοι αγνοούν το γεγονός ότι κανείς δε μπορεί να αναμείξει το νερό με τη φωτιά και ότι η νύχτα τρέπεται σε φυγή όταν εμφανιστεί η μέρα. Το σούρουπο εμφανίζεται μόνο ως μετάβαση, όχι ως μια μόνιμη κατάσταση.

Στην Αίγυπτο ένας τέτοιος ιεραπόστολος κέρδισε στον Χριστό έναν αξιωματικό της μυστικής υπηρεσίας και τον διαβεβαίωσε ότι μπορούσε να παραμείνει Μουσουλμάνος και να είναι την ίδια στιγμή Χριστιανός. Ο αξιωματικός βρήκε την ιδέα φανταστική επειδή με αυτό τον τρόπο οι πόρτες και στις δύο κοινωνικές τάξεις άνοιξαν γι’ αυτόν. Κέρδισε αναρίθμητους Μουσουλμάνους με αυτόν τον συγκρητιστικό τρόπο. Αλλά ενάμιση χρόνο αργότερα ένιωθε ότι δεν ήταν ούτε ψάρι ούτε κρέας, ούτε καλός Μουσουλμάνος ούτε ένας αληθινός Χριστιανός και ζήτησε να βαπτιστεί σε άλλη εκκλησία. Μετά από αυτό, οι συνάδελφοι του από την μυστική υπηρεσία τον κατηγόρησαν ότι είχε ξεφύγει από το Ισλάμ και τον τιμώρησαν με όλα τα βασανιστήρια που ο ίδιος είχε χρησιμοποιήσει πρωτύτερα για να φέρει πίσω στο Ισλάμ τους αποστάτες. Παρέμεινε όμως πιστός στον Ιησού και μπόρεσε να δραπετεύσει στο εξωτερικό με τη βοήθεια φίλων.

Λίγο αργότερα, ολόκληρη η ομάδα που στηρίζονταν στα συμφραζόμενα και όχι στην πραγματική έννοια των λέξεων τινάχτηκε στον αέρα και κατέληξε στη φυλακή. Οι ημερήσιες εφημερίδες έγραψαν με οργή και χλευαστικούς τίτλους: «Χριστιανοί λύκοι με Ισλαμικές προβιές προσπαθούν να αποπλανήσουν ανίδεους Μουσουλμάνους!» Οι ξένες οικογένειες που κρατούνταν ελευθερώθηκαν από τις πρεσβείες των κρατών τους λίγες εβδομάδες αργότερα και απελάθηκαν από την Αίγυπτο.

Αυτοί οι καλοπροαίρετοι, ευκολόπιστοι φίλοι ίσως ποτέ δεν παρατήρησαν ότι η ιεραποστολή μεταξύ των Μουσουλμάνων θεωρείται αποπλάνηση και παραβίαση της ειρήνης. Σύμφωνα με το Κοράνι, αυτό το αδίκημα είναι πιο σοβαρό από τον φόνο. (Sura al-Baqara 2:217). Όποιος δημιουργεί προβλήματα σε μια χώρα μπορεί να σκοτωθεί ή να σταυρωθεί. Επίσης, μπορεί να του επιβληθεί ακρωτηριασμός του ενός χεριού και του αντίθετου ποδιού ή και να απελαθεί από τη χώρα (Sura al-Ma'ida 5:33). Σύμφωνα με το Κοράνι και τη Σαρία, η ιεραποστολή είναι μεγάλο έγκλημα. Τόσο εκείνοι που αποπλανούν όσο και εκείνοι που δέχονται την αποπλάνηση πρέπει να καταδικάζονται σε θάνατο είτε ενήργησαν ως ιεραπόστολοι-σκηνοποιοί (δηλαδή μερικής απασχόλησης ιεροκήρυκες όπως ο Απόστολος Παύλος) ή έζησαν ως Μουσουλμάνοι – Χριστιανοί.

Ένας μάρτυρας του Χριστού ο οποίος ντύνεται ως Μουσουλμάνος και υποκρίνεται ότι είναι Μουσουλμάνος ενώ στην πραγματικότητα είναι υπηρέτης του Χριστού, θεωρείται ότι είναι ένας αποστάτης Μουσουλμάνος, σύμφωνα με τον Ισλαμικό νόμο, και υπόκειται σε θανατική ποινή. Επιπλέον, έχει την ταμπέλα του υποκριτή, του απατεώνα και του αιρετικού. Σύμφωνα με τη Σαρία, μπορεί να θανατωθεί επί τόπου, χωρίς ετυμηγορία.

Ένας Μουσουλμάνος δε γνωρίζει συχνά με λεπτομέρεια τους νόμους της Σαρία. Όποιος επιθυμεί να υπηρετήσει ανάμεσα στους Μουσουλμάνους δεν πρέπει να οδηγεί αυτούς που αναζητούν τον Ιησού πολύ γρήγορα και επιφανειακά. Ένας νεαρός πιστός θα πρέπει να ξέρει τι σημαίνει να γίνεσαι Χριστιανός. Η πνευματική ωριμότητα είναι πιο σημαντική από τις ελκυστικές αναφορές για πολλούς βαπτισμένους. Η ποιότητα θα πρέπει να προηγείται της ποσότητας!

Αν κάποιος σκεφτεί αυτά τα διαφορετικά στάδια με τα οποία μεμονωμένοι Μουσουλμάνοι απομακρύνονται από την ισλαμική τους κοινωνία, τη φυλή και την οικογένεια, μπορεί να κατανοήσει ότι ένας μεταστραμμένος μπορεί να ταυτιστεί με τα λόγια του Αποστόλου Παύλου:

Για σένα πεθαίνουμε όλη την ημέρα. Μας μεταχειρίζονται σαν πρόβατα που τα πάνε για σφαγή. Εμείς όμως βγαίνουμε νικητές μέσα απ’ όλες αυτές τις δυσκολίες με τη βοήθεια του Χριστού, ο οποίος μας αγάπησε. Κι είμαι πραγματικά βέβαιος πως ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε άλλες ουράνιες δυνάμεις ούτε παρόντα ούτε μέλλοντα ούτε κάτι άλλο είτε στον ουρανό είτε στον Άδη ούτε κανένα άλλο δημιούργημα θα μπορέσουν ποτέ να μας χωρίσουν από την αγάπη του Θεού για μας, όπως αυτή φανερώθηκε στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. (Ρωμαίους 8:36-39)

8.04 -- Η Ενσωμάτωση των Νεοφώτιστων στις Υπάρχουσες Εκκλησίες

Η ενσωμάτωση στις υπάρχουσες εκκλησίες εμφανίζεται συχνά ως το πιο ευαίσθητο κομμάτι των τριών μεγάλων προβλημάτων που άνθρωποι Ισλαμικής προέλευσης, οι οποίοι ακολουθούν τον Χριστό, μπορεί να αντιμετωπίσουν. Οι περισσότερες Ορθόδοξες, Ρωμαϊκές, Καθολικές και Διαμαρτυρόμενες εκκλησίες στην Ασία και στην Αφρική και μερικές φορές στην Ευρώπη ακόμη, δεν έχουν την τάση να δέχονται νέους πιστούς από το Ισλάμ. Διάφοροι λόγοι για αυτήν την απόφαση μπορούν να απαριθμηθούν:

● Μερικοί Μουσουλμάνοι περιμένουν οικονομική βοήθεια και είναι έτοιμοι να αλλάξουν τη θρησκεία τους όπως ένα πουκάμισο για χάρη των χρημάτων – αλλά επιφανειακά και όσο διαρκεί η οικονομική βοήθεια. «Όποιου το ψωμί τρως, το δικό του τραγούδι τραγουδάς!» Αυτή η αρχή ισχύει στον κόσμο του Ισλάμ, επίσης.

● Μερικές φορές μια κοπέλα, που πιστεύει στον Χριστό, φέρνει μαζί της ένα νεαρό μουσουλμάνο για να βαπτιστεί, ώστε να μπορέσει να τον παντρευτεί. Γνωρίζουν ότι ένας μικτός γάμος δεν είναι ευπρόσδεκτος στην κοινωνία τους. Μια τέτοια πρόθεση μπορεί να είναι σωστή και από τις δύο πλευρές, αλλά η οικογένεια, ο νόμος και η κοινωνία είναι εναντίον της. Αυτό το είδος 'μεταστροφής' είναι συχνά ανέντιμο, και μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα.

● Σύμφωνα με τους Ισλαμικούς κανονισμούς για μειονότητες οποιουδήποτε είδους ιεραποστολικού έργου ανάμεσα στους Μουσουλμάνους απαγορεύεται σε ντόπιους Χριστιανούς (Suras al-Baqara 2:217; al-Ma'ida 5:33). Μια ενορία που ανέχεται τον ευαγγελισμό μεταξύ των μουσουλμάνων από «ένα» από τα μέλη της θα πρέπει να τιμωρηθεί και τελικά να κλείσει. Μπορούμε να καταλάβουμε ότι οι ιερείς, οι ιεροκήρυκες και οι επίσκοποι δίνουν ιδιαίτερη προσοχή ώστε κανένα μέλος του εκκλησιάσματος τους να μην συμμετέχει σε οποιοδήποτε ευαγγελιστικό έργο μεταξύ των Μουσουλμάνων ανοιχτά ή με εντολή του πρεσβυτερίου της εκκλησίας τους, γιατί στην περίπτωση αυτή η εκκλησία τους θα μπορούσε να κλείσει από την κυβέρνηση.

● Ορισμένες ξένες ή τοπικές ομάδες ευαγγελιστών περιστασιακά οδηγούν ενδιαφερόμενους Μουσουλμάνους σε μια τοπική ενορία ώστε ο ιεροκήρυκας να τους βαπτίσει και να δεχθεί τον νέο πιστό. Στη συνέχεια, όμως, εκπλήσσονται όταν οι υπεύθυνοι πρεσβύτεροι δεν δείχνουν ενδιαφέρον και αρνούνται να δεχθούν τον νεοφερμένο. Αυτό είναι κατανοητό, καθώς μια ευαγγελιστική ομάδα δεν θα πρέπει να εργάζεται χωρίς να το γνωρίζουν κάποιοι πρεσβύτεροι, οι οποίοι προάγουν την υπηρεσία τους και τη στηρίζουν. Αυτοί οι πρεσβύτεροι θα πρέπει να ενημερώνονται εκ των προτέρων, ώστε να μπορούν να υποστηρίζουν τις διακονίες της δραστήριας ομάδας με τις προσευχές τους και να είναι προετοιμασμένοι να δεχτούν τους νέους πιστούς στις οικογένειές τους για να τους προστατεύσουν από κάθε επίθεση και να καθοδηγήσουν τα επόμενα βήματά τους.

● Ένα πουλί που θέλει να γεννήσει ένα αυγό, πρώτα χτίζει τη φωλιά του, όχι το αντίστροφο! Όλοι οι φίλοι που είναι προετοιμασμένοι να κάνουν ευαγγελιστικό έργο σε ισλαμικές χώρες θα πρέπει πρώτα να δημιουργήσουν ομάδες προσευχής εντός ή εκτός των υπαρχουσών εκκλησιών, οι οποίες θα στηρίξουν τις επακόλουθες υπηρεσίες, ανάγκες και ευθύνες. Αν κάποιος συγκεντρώσει τέτοιες ομάδες προσευχής, θα δει περισσότερους καρπούς μακροπρόθεσμα από το να φέρει αμέσως έναν περιπετειώδη τύπο που σύντομα θα εγκαταλείψει ξανά το πεδίο. Υπάρχουν λίγοι άνθρωποι σε όλες τις εκκλησίες που είναι υπέρ της προσέγγισης μη Χριστιανών. Πρέπει να προσευχηθείς για να τους βρεις.

● Η κοινωνία με την κοινότητα
Αν ένας Μουσουλμάνος, κατά τη διάρκεια της πνευματικής του μεταμόρφωσης και μετά την οδυνηρή εκδίωξη του από την οικογένεια του και την κοινωνία του, τολμήσει να πλησιάσει μια συντροφιά πιστών ή ακόμη και μια εκκλησία ή προσπαθήσει να έρθει σε επαφή με Χριστιανούς, ιερείς και ιεροκήρυκες, συχνά είναι βαθιά σοκαρισμένος. Νιώθει: δεν με εμπιστεύονται! Νομίζουν ότι είμαι ζητιάνος ή ότι θέλω να αποπλανήσω ένα από τα κορίτσια ή έχουν την υποψία ότι είμαι κατάσκοπος! Είναι σαν να παθαίνει ψυχρολουσία μόλις εισέρχεται την πόρτα του Χριστιανισμού!

Φυσικά, οι Μουσουλμάνοι χρησιμοποιούν ένα διαφορετικό λεξιλόγιο στην καθημερινή τους ζωή από τους Χριστιανούς και αν χρησιμοποιήσουν τις ίδιες λέξεις, αυτές έχουν διαφορά στο νόημα. Ντύνονται και συμπεριφέρονται διαφορετικά από τους Χριστιανούς έτσι ώστε το εκκλησίασμα γρήγορα παρατηρεί τις διαφορές. Και οι δύο πλευρές νιώθουν το αόρατο τείχος.

Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται ένας που έχει μεταστραφεί είναι η εμπιστοσύνη, η κατανόηση και η αγάπη! Πιστοί αδερφοί και αδερφές που προσεύχονται πρέπει να έρθουν να τον συναντήσουν, να του μιλήσουν, να τον προσκαλέσουν στο σπίτι τους και να τον κάνουν να αισθανθεί: Είσαι ένας από εμάς, ανήκουμε ο ένας στον άλλον! Αλλά μια τέτοια πρόσκληση δεν πρέπει να γίνει από μια οικογένεια όπου υπάρχουν κορίτσια σε ηλικία γάμου, επειδή σε εκείνη την περίπτωση η πρόσκληση θα παρερμηνευτεί.

Το εκκλησίασμα, ωστόσο, πρέπει να γίνει η φωλιά όπου ένας αναγεννημένος μπορεί να αισθανθεί σαν το σπίτι του. Η κοινωνία με εκείνους που ακολουθούν τον Ιησού είναι το καινούριο «εμείς» για εκείνον, το οποίο αναζητά και χρειάζεται αφού έχει εκδιωχθεί από την οικογένεια του. Η κοινότητα των πιστών είναι η νέα του οικογένεια μακριά από την οποία λίγοι μπορούν να επιβιώσουν. Είναι εξίσου σημαντικό να προετοιμαστεί η κοινότητα να αποδεχθεί τους προσήλυτους, όσο και να γίνει η προσέγγιση.

Οι Πρεσβύτεροι και οι ποιμένες δε θα πρέπει να ενθαρρύνουν ούτε να επιτρέπουν στον νέο πιστό να δίνει την μαρτυρία του από τον άμβωνα. Θα ήταν αντιπαραγωγικό να κάνουμε έναν μεταστραμμένο να φαίνεται σπουδαίος και σημαντικός - σύντομα θα ξεφουσκώσει σαν ένα φουσκωμένο μπαλόνι. Πρέπει να του δίνονται μικρές διακονίες μέσα στην κοινότητα και καθήκοντα με ευθύνη μέσα στην ομάδα, έτσι ώστε να νιώθει ότι έχει γίνει αποδεκτός και ότι αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο με τους υπόλοιπους. Όπως και εμείς, είναι ένας δικαιωμένος αμαρτωλός με τη χάρη του Θεού.

Όταν κάποιος που έχει μεταστραφεί στον Χριστιανισμό γίνει αποδεκτός από μια οικογένεια Χριστιανών, πρέπει επίσης να προστατευθεί. Η φιλοξενία στην Εγγύς Ανατολή είναι ιερή για τους Μουσουλμάνους και τους Χριστιανούς. Υπήρχε ένας πιστός που έκλεισε το δρόμο στους εκδικητικούς συγγενείς στην πόρτα του σπιτιού του και τους είπε: Μόνο πάνω από το πτώμα μου μπορείτε να πλησιάσετε τον φυγά αδελφό μας! Έφυγαν χωρίς να πετύχουν το σκοπό τους, απογοητευμένοι από το αραβικό έθιμο της φιλοξενίας.

● Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως το φαγητό σου!
Όταν ένας Μουσουλμάνος γίνεται Χριστιανός και συνεχίζει να ζει σε μια Μουσουλμανική γειτονιά συνήθως χάνει τη δουλειά του επειδή θεωρείται καταραμένος από τον Αλλάχ, τους αγγέλους του και όλους τους Μουσουλμάνους (Σούρα αλ-Μπάκαρα 2:161). Για αυτούς, έχει γίνει ακάθαρτος (Σούρα αλ-Τάουμπα 9:28). Κανένας Μουσουλμάνος δεν πρέπει πλέον να έχει κοινωνία με αυτόν που τρώει χοιρινό και πίνει κρασί ούτε να του δίνει εργασία!

Είναι επείγον για τον ποιμένα ή τον υπεύθυνο της ευαγγελιστικής ομάδας να βρίσκει ή να δημιουργεί δουλειές για τους νέους πιστούς εν Χριστώ. Δεν είναι αρκετό να καλείς εκ περιτροπής για φαγητό τους νέους πιστούς. Μακροπρόθεσμα αυτό γίνεται ένα υποτιμητικό ζήτημα. Επίσης, στους μεταστραμμένους αδερφούς δεν πρέπει να δίνονται μικρά ή μεγάλα χρηματικά δώρα. Αυτό θα θεωρούνταν ντροπή για έναν έντιμο Μουσουλμάνο! Δεν είναι ζητιάνοι, αλλά αδελφοί και αδελφές. Αυτό που χρειάζονται είναι μια σταθερή εργασία ή εκπαίδευση για ένα επάγγελμα. Μερικοί από αυτούς πρέπει ακόμη να μάθουν να εργάζονται σκληρά. Υπάρχουν πολλά προβλήματα σε αυτόν τον τομέα.

Ένας ιεροκήρυκας ζητούσε να βαφτεί η αίθουσα της εκκλησίας αρκετές φορές το χρόνο για να δημιουργεί θέση εργασίας για τους νέους πιστούς που μεταστράφηκαν από το Ισλάμ. Ήθελε να τους βοηθήσει με οποιονδήποτε τρόπο. Έτσι τους έδινε την αίσθηση ότι είχαν κάνει μια αξιόλογη δουλειά. Οι άλλοι ιεροκήρυκες τους ζητούσαν να κόψουν ξύλα, να σκάψουν τον κήπο τους, να καθαρίσουν το σπίτι και την αυλή τους, να εργάζονται ως αγγελιοφόροι, να δακτυλογραφούν έγγραφα, να κάνουν μεταφράσεις, να πουλούν βιβλία ή να κάνουν άλλες δουλειές ώστε να τους δίνουν πραγματική εργασία και όχι απλά ένα μπαξίσι (φιλοδώρημα).

Οι μεταστραμμένοι αδελφοί συχνά στερούνται επαγγελματικής κατάρτισης ή ολοκληρωμένης σχολικής εκπαίδευσης. Ορισμένα κορίτσια χρειάζονται εκπαίδευση στη ραπτική, νεαροί άνδρες στους υπολογιστές, εξετάσεις ως οδηγοί ταξί ή μια υποτροφία για να ολοκληρώσουν το σχολείο. Όλα αυτά κοστίζουν χρήματα. Αυτά τα χρήματα δεν πρέπει να δίνονται άνευ όρων, αλλά να παρέχονται μόνο ως δάνεια που θα επιστραφούν. Στην αρχή, δεν πρέπει να δίνονται μεγάλα ποσά. Μόνο όταν επιστρέφονται τα μικρά ποσά στην ώρα τους, μπορούμε να περιμένουμε και την επιστροφή μεγαλύτερων δανείων. «Όποιος είναι αξιόπιστος στα λίγα, είναι αξιόπιστος και στα πολλά· κι όποιος είναι άδικος στα λίγα, είναι άδικος και στα πολλά» (Λουκάς 16:10).

Σε μια περίπτωση, ένας μουσουλμάνος εμφανίστηκε σε μια Βιβλική εταιρεία σε μια ισλαμική πόλη και ζήτησε Βίβλους για να τις πουλήσει στην αγορά στο πεζοδρόμιο. Όταν ο υπεύθυνος δίστασε, ο Μουσουλμάνος είπε: «Δοκιμάστε με και δώστε μου μόνο δύο Βίβλους, μετά θα φέρω πίσω τα χρήματα για μια από τις Βίβλους και θα κρατήσω τα χρήματα για τη δεύτερη ως πληρωμή μου». Την ίδια μέρα ο πλανόδιος πωλητής έφερε τα χρήματα και πήρε τέσσερις Βίβλους για να πουλήσει. Δύο μέρες αργότερα έφερε τα χρήματα για δύο Βίβλους και έλαβε οκτώ Βίβλους. Ήταν πιστός στα μικρά ποσά, έτσι δεν υπήρχε κίνδυνος η εταιρεία αργότερα να του εμπιστευτεί 16 ή 20 Βίβλους, τις οποίες πούλησε σε υπαίθρια αγορά όπου κανένας Χριστιανός δεν τολμούσε να προσφέρει Βίβλους.

Όταν πρέπει να βρεθούν νέες θέσεις εργασίας ή να δημιουργηθούν, έχει αποδειχτεί ότι είναι αποτελεσματική μια ομάδα συμπροσευχής που θα υποστηρίζει την ευαγγελιστική ομάδα. Εφόσον οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που προσεύχονται δουλεύουν επίσης, είναι πιθανόν να γνωρίζουν που και πότε υπάρχουν κενές θέσεις εργασίας.

Μια ευαγγελιστική προσέγγιση ανάμεσα σε Μουσουλμάνους δε σημαίνει μόνο πνευματική συμβουλευτική αλλά και φροντίδα για τις σωματικές τους ανάγκες. Αφού μια ομάδα φοιτητών του Βιβλικού σχολείου, που υπηρέτησε στο νησί Φορτ Λάμι στον Ινδικό Ωκεανό, επέστρεψε μέσα στην κατάθλιψη και απογοητευμένη μετά από μια άκαρπη εκστρατεία, ένας νεαρός Μουσουλμάνος από εκείνο το νησί εμφανίστηκε στην πόρτα ενός από τους φοιτητές μία εβδομάδα αργότερα. Του είπε ότι είχε βρει και διαβάσει ένα από τα φυλλάδιά τους, το οποίο είχε πεταχτεί. Μόνο για αυτό το ενδιαφέρον του είχε εκδιωχθεί από τους φανατικούς νησιώτες. Ο φοιτητής, του οποίου την πόρτα χτύπησε ο εκδιωχθείς άνδρας, ρώτησε τον καθηγητή του: «Τι πρέπει να κάνω με αυτόν τον νεαρό άνδρα τώρα;» Όταν άκουσε την απάντηση: «Βρήκες έναν αδελφό», απάντησε γρήγορα, «Ναι, έναν πνευματικό αδελφό!» Όταν ρωτήθηκε τι θα έκανε αν ο δικός του αδερφός είχε χτυπήσει την πόρτα του ως φυγάς, απάντησε, «Θα του άνοιγα την πόρτα μου διάπλατα και θα του έλεγα: «Το κρεββάτι μου είναι κρεββάτι σου και το ψυγείο μου είναι ανοιχτό για σένα.» Όταν ο φοιτητής της Βιβλικής Σχολής πληροφορήθηκε ότι ο αποβληθείς Μουσουλμάνος δεν ήταν μόνο πνευματικός αλλά και πραγματικός αδελφός του, για τον οποίο έφερε ευθύνη, έσκυψε το κεφάλι του από ντροπή επειδή κατάλαβε ότι η αποστολή μεταξύ των Μουσουλμάνων δεν σημαίνει μόνο πνευματική διακονία του Λόγου, αλλά και ουσιαστικές θυσίες.

● Δεν είναι καλό ο άνθρωπος να είναι μόνος!
Οποιοσδήποτε που δεν είναι παντρεμένος ακόμη ως νεαρός ή νεαρή 30 χρόνων, στον Ισλαμικό κόσμο αντιμετωπίζεται με υποψία από την ίδια τους την οικογένεια και τους φίλους και θεωρείται μη υγιής ή και μη φυσιολογικός. Είναι απαραίτητο ο κάθε άνδρας ή η γυναίκα που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό να βρει έναν/μια σύντροφο για να παντρευτεί που να πιστεύει στον Χριστό.

Πολλοί Μουσουλμάνοι θεωρούν το βάπτισμα απλώς ως μία από τις πολλές πλύσεις που πρέπει να εκτελέσει ένας Μουσουλμάνος πριν από την προσευχή. Όταν όμως παντρεύεται μια Χριστιανή, το ρήγμα ανάμεσα στον ίδιο, την οικογένεια και την ισλαμική κοινωνία (Ούμμα) είναι οριστικό. Ο γάμος με μια Χριστιανή γυναίκα σημαίνει για πολλούς Μουσουλμάνους ένα βαθύτερο αποχωρισμό από ό,τι το απλό βάπτισμα.

Είναι κρίμα που οι Χριστιανοί γονείς σπάνια επιτρέπουν στις κόρες τους να παντρευτούν έναν μεταστραμμένο. Φοβούνται τον ισλαμικό τρόπο ζωής του, ότι μπορεί να χτυπήσει την κόρη τους. Σε περίπτωση που πει το ισλαμικό σύμβολο της πίστης δύο φορές όταν είναι οργισμένος, μπορεί να επιστρέψει στο Ισλάμ. Τότε όλα τα παιδιά θα ανήκουν μόνο σε αυτόν, και η σύζυγός του θα μπορεί να κληρονομήσει μόνο το ένα όγδοο των κοινών τους περιουσιακών στοιχείων.

Από την άλλη πλευρά, πρώην Μουσουλμάνες προτιμούν να παντρεύονται ξένους χριστιανούς προκειμένου να μπορέσουν να μεταναστεύσουν. Έτσι, αφήνουν τους ντόπιους πιστούς μόνους, άγαμους. Επομένως, στους τελευταίους δίνεται διαταγή να παντρευτούν Μουσουλμάνες. Τότε η πίστη ενός μεταστραμμένου διατρέχει κίνδυνο, επειδή η μουσουλμάνα σύζυγός του μπορεί να ζητήσει διαζύγιο οποιαδήποτε στιγμή, αφού εκείνος έχει εγκαταλείψει το Ισλάμ, οπότε όλα τα παιδιά τους και όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία ανήκουν σε αυτήν.

Η σοφία και η γεμάτη έλεος καθοδήγηση από τον Ιησού Χριστό είναι απαραίτητες ώστε δύο πιστοί σύντροφοι – αν είναι δυνατόν, και οι δύο ερχόμενοι από το Ισλάμ – να βρουν ο ένας τον άλλον. Μόνο τότε διασφαλίζεται μια ευλογημένη οικογενειακή ζωή στο όνομα του Ιησού. Αυτό θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει τη βάση για μια νέα κατ’οίκον εκκλησία. Μόνο αν και οι δύο σύντροφοι συμφωνήσουν να αναλάβουν το ρίσκο των μυστικών συναντήσεων στο διαμέρισμά τους, μπορούν να πραγματοποιηθούν αυτές οι συναντήσεις. Αν ανακαλυφθούν τέτοιες συναντήσεις, τότε και οι δύο σύντροφοι μπορεί να φυλακιστούν και τα υπάρχοντά τους να κατασχεθούν. Ο γάμος στο όνομα του Ιησού Χριστού έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες και αποτελεί έναν τρόπο ίδρυσης νέων κατ’οίκον εκκλησιών.

Οι αδελφοί και οι αδελφές που είναι υπεύθυνοι για τις υπάρχουσες εκκλησίες θα πρέπει να παροτρύνουν τις επαφές μεταξύ χριστιανών νέων ανδρών και κοριτσιών σε ηλικία γάμου, ώστε να μπορούν να συναντηθούν και να συζητήσουν. Αυτό είναι αρκετά περίπλοκο σε αγροτικές ισλαμικές περιοχές, αλλά πλέον δεν αποτελεί πρόβλημα στις μεγάλες πόλεις. Ο τρόπος με τον οποίο οι νέοι άνδρες και οι κοπέλες συμβιώνουν στα πανεπιστήμια, στις βιβλιοθήκες, στα αεροδρόμια και στα πάρκα δείχνει ξεκάθαρα την τάση.

Ένα παράδειγμα, που φαίνεται παλιομοδίτικο, μπορεί να μας προβληματίσει ώστε να το βελτιώσουμε:

Στο Μαρόκο ζούσε ένας όμορφος Χριστιανός άνδρας που ήταν διευθυντής σχολείου. Δεν μπορούσε να βρει την κατάλληλη σύντροφο στη ζωή του. Έτσι είπε, «Έχω κάνει 'το δεσμό του Αδάμ' με τον Θεό. Όπως ο Δημιουργός άφησε τον Αδάμ να πέσει σε βαθύ ύπνο, μετά πήρε μία από τις πλευρές του και δημιούργησε την Εύα από αυτήν, την πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο, και του την παρουσίασε αργότερα, με αυτόν τον τρόπο δεν θα ψάξω πλέον για σύζυγο, αλλά θα περιμένω ο Κύριος να μου παρουσιάσει την καλύτερη από όλες.»

Και ο Κύριος του έστειλε μια ηλικιωμένη αδελφή ιεραπόστολο που τον χαιρέτησε και του είπε, «Εμίρ, ήρθε η ώρα να παντρευτείς!» Εκείνος απάντησε, «Δόξα τω Κυρίω!» Εκείνη συνέχισε, «Έχω μια λίστα με τα ονόματα 80 χριστιανών κοριτσιών που όλες θέλουν να παντρευτούν έναν ακόλουθο του Χριστού.» - «Εξαιρετικά», απάντησε ο Εμίρ. Η ηλικιωμένη κυρία συνέχισε, «Τώρα διάλεξε μία από αυτές για τον εαυτό σου.» Ο Εμίρ απάντησε, «Αλλά δεν γνωρίζω αυτά τα κορίτσια.» Η ιεραπόστολος είπε, «Αυτό δεν έχει σημασία. Παίρνεις το μολύβι σου, κλείνεις τα μάτια σου, προσεύχεσαι και αφήνεις το χέρι σου να πέσει πάνω στο χαρτί. Εκείνη στην οποία δείχνει η μύτη του μολυβιού σου, αυτό είναι το κορίτσι που ο Κύριος έχει ετοιμάσει για σένα.» Ο Εμίρ αναφώνησε, «Πεθαίνω!» Η ηλικιωμένη κυρία απάντησε, «Δεν πειράζει. Τώρα είναι η ώρα να παντρευτείς.» Ο Εμίρ αναστέναξε, πήρε ένα μολύβι, άφησε το τρεμάμενο χέρι του να πέσει στο χαρτί, άνοιξε τα μάτια του και διάβασε το όνομα της εκλεκτής. «Πού μένει;» ψιθύρισε. «500 χλμ από εδώ, στο νότο, στην ακτή,» ήταν η απάντηση. «Πάρε το αυτοκίνητό σου, οδήγησε μέχρι εκείνη και πες της, ‘Ο Θεός με έστειλε σε σένα για να παντρευτούμε.’»

Μισοσοκαρισμένος, ο Εμίρ πήρε το αυτοκίνητό του, έφυγε, έφτασε στο μέρος όπου εκείνη ζούσε, βρήκε το σπίτι της, χτύπησε το κουδούνι, και – θαύμα – ήταν σπίτι. Ψέλλισε το μήνυμά του και πράγματι – παντρεύτηκαν λίγο αργότερα.

Μετά από μερικούς μήνες, όμως, ο Εμίρ έγραψε στους φίλους του: Προσευχηθείτε για μένα να μάθω να αγαπώ τη γυναίκα μου, γιατί έχει αγύριστο κεφάλι και δε θέλει αυτό που θέλω εγώ, και όταν εκείνη θέλει κάτι, εγώ δεν το θέλω. Η ζωή μας έχει γίνει ένας συνεχής θάνατος. Ως Χριστιανός δε θέλω να τη δείρω ή να την χωρίσω. Προσευχηθείτε ώστε να μάθω να αγαπώ την πεισματάρα γυναίκα μου. – Σήμερα έχουν πολλά παιδιά και είναι ένα ευλογημένο ζευγάρι αφού έχουν λειάνει ο ένας του άλλου τις δύσκολες πτυχές της προσωπικότητας τους.

Η μέθοδος της ηλικιωμένης αδερφής δεν θα γίνει αποδεκτή από όλους και ούτε εμείς την συστήνουμε ή την ακολουθούμε! Αλλά ένωσε περισσότερους Χριστιανούς συντρόφους σε γάμου κοινωνία από ότι πολλοί έξυπνοι θεολόγοι. Πολλοί νέοι αναστέναξαν και είπαν, «Αλίμονο, είθε ο Κύριος να μου στείλει κι εμένα έναν τέτοιο άγγελο!»

Σε καθαρά ισλαμικές χώρες όπως το Μαρόκο, δεν υπάρχουν πολιτικοί γάμοι και μπορούν να τελεστούν μόνο μπροστά στον σεΐχη στο γραφείο του. Όμως στις περισσότερες περιπτώσεις, ένα ξεχωριστό δώρο τον βοηθά να υπογράψει το απαραίτητο έγγραφο χωρίς να είναι παρών στην τελετουργική πράξη, ώστε κανείς να μην χρειαστεί να βάλει το χέρι του στο Κοράνι. Όμως, τα παιδιά από έναν τέτοιο γάμο παραμένουν Μουσουλμάνοι. Σε χώρες όπως το Μαρόκο δεν υπάρχει νομικός τρόπος για να αλλάξει κανείς τη θρησκευτική του προσχώρηση η οποία αναγράφεται στο διαβατήριο!

Όταν ένας προσήλυτος και μια πιστή γυναίκα παντρευτούν αυτό σημαίνει επίσης σε πολλές Ισλαμικές χώρες ότι δύο οικογένειες ενώνονται. Συζητήσεις, έρευνα και διαπραγματεύσεις είναι απαραίτητες μέχρι να πληρωθεί η προίκα και όλες οι πλευρές είναι ευχαριστημένες. Μετά την οικογενειακή τελετή που ενώνει τις δύο οικογένειες, τα Χριστιανικά νεαρά ζευγάρια συχνά γιορτάζουν μια δεύτερη γαμήλια τελετουργία στην υπόγεια εκκλησία τους , την οποία θεωρούν ως την αληθινή έναρξη της ζωής τους ως παντρεμένο ζευγάρι.

Εκτός από το πρόβλημα να βρεις την κατάλληλο σύντροφο για να παντρευτείς υπάρχουν συχνά και άλλα προβλήματα στις Ισλαμικές χώρες:

Οι παντρεμένοι μεταστραμμένοι στον Χριστιανισμό μερικές φορές δε μπορούν να γίνουν δεκτοί σε συναθροίσεις επειδή έχουν τέσσερις γυναίκες και αναρίθμητα παιδιά. Στο Σουδάν μια εκκλησία αποφάσισε να βαπτίσει τέτοιες μεγάλες οικογένειες και να τους αποδεχτεί, αν ο επικεφαλής της οικογένειας εξομολογηθεί μπροστά στην κοινότητα ότι αμάρτησε χωρίς να το ξέρει και ακολούθησε έναν λανθασμένο νόμο. Δε μπορεί να χωρίσει τις γυναίκες του και τα παιδιά του επειδή εκείνος είναι ο μόνος υπεύθυνος για αυτά. Πρέπει να συναινέσει ανοιχτά με το γεγονός ότι, καθώς βρίσκεται σε μια αντιβιβλική οικογενειακή κατάσταση, δε μπορεί να αναλάβει κάποια ευθύνη ως πρεσβύτερος της εκκλησίας.

Στην Ινδία, ένας γιατρός με τέσσερις συζύγους και 20 παιδιά έγινε Χριστιανός. Αποφάσισε να ευαγγελιστεί τις συζύγους του και να κρατήσει εκείνη που θα δέχονταν το Ευαγγέλιο. Χώρισε όλες τις άλλες που απέρριψαν τον Υιό του Θεού αλλά κράτησε όλα τα παιδιά μαζί του. Η εκδίκηση του μεγαλύτερου γιου μιας από τις μητέρες που είχαν αποπεμφθεί ήταν να θάψει τον πατέρα του μετά τον θάνατο του με Ισλαμικό τρόπο!

Τα τρία σημαντικά βήματα για να ενσωματωθούν οι άνθρωποι που έχουν μεταστραφεί στην Χριστιανική Εκκλησία είναι η συμμετοχή σε μια εκκλησία, η ανεύρεση δουλειάς και η πραγματοποίηση ενός Χριστιανικού γάμου. Τα προβλήματα που συνδέονται με αυτά τα πρακτικά βήματα μερικές φορές χρειάζονται περισσότερη προσευχή, πίστη, χρόνο και δύναμη από τον ευαγγελισμό του Μουσουλμάνου και την απομάκρυνση του από την οικογένεια του. Πολλοί προσήλυτοι κρύβουν την πίστη τους στον Ιησού Χριστό από τους συγγενείς τους εν μέρει ή πλήρως, μέχρι να είναι οικονομικά ανεξάρτητοι και να μπορούν να ζουν την πίστη τους με μία Χριστιανή σύντροφο.

● Κρίσιμες εξελίξεις
Μετά την μεταστροφή στον Χριστό ένας νεαρός πιστός είναι ακόμη μακριά από το να γίνει ένας ώριμος Χριστιανός. Χρειάζεται χρόνο για να μεγαλώσει στην πίστη, στην αγάπη και στην ελπίδα. Θα πρέπει να διαβάζει, όπως και εμείς, την Βίβλο τακτικά και να παίρνει αποφάσεις μετά από προσευχή. Θα πρέπει να μάθει να συγχωρεί τους άλλους, όπως ακριβώς ο Ιησούς συγχώρησε εμάς (Ματθαίος 6:14-15) Συμπεριλαμβάνεται, επίσης, η εντολή του Χριστού να μην κρίνουμε τις παραβάσεις των άλλων ανθρώπων (Ματθαίος 7:1-5)

Ένας μεταστραφείς σύντομα παρατηρεί τις αδυναμίες των άλλων Χριστιανών. Βλέπει πώς ο ιεροκήρυκας ανεβαίνει στον άμβωνα με το κεφάλι ψηλά και κηρύττει με ένα τόνο διαφορετικό από το συνηθισμένο τρόπο ομιλίας. Βλέπει ότι υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί Χριστιανοί μέσα στην εκκλησία και ότι οι πλούσιοι τυγχάνουν μεγαλύτερου σεβασμού, ενώ οι φτωχοί παραβλέπονται και τραβούν λιγότερο την προσοχή. Η επίδειξη μόδας στην κυριακάτικη λειτουργία είναι εξίσου προφανής για αυτόν όσο και οι συζητήσεις πίσω από την πλάτη των ανθρώπων που δεν είναι παρόντες. Όταν όμως εμφανίζεται το άτομο για το οποίο έχουν μιλήσει, όλοι προσποιούνται ότι είναι πολύ φιλικοί. «Είναι υποκριτές!» λέει ο νεοφώτιστος. Μερικοί ιεροκήρυκες συμπεριφέρονται σαν παγώνια που κάνουν επίδειξη τα φτερά τους. Βλέπεις λίγη αγάπη, πολλή υπερηφάνεια και αδιαφορία.. Σύντομα θα πει, «Οι Χριστιανοί δεν είναι καλύτεροι από τους Μουσουλμάνους! Υπάρχουν διαιρέσεις, φιλοδοξία και χυδαιότητα που φαίνονται παντού.

Αυτός που μεταστρέφεται από το Ισλάμ στον Χριστιανισμό πρέπει να μάθει ποιο είναι το μυστικό της αμοιβαίας συγχώρεσης, της προσευχής για τους άλλους, της αυταπάρνησης, της συναίσθησης της αμαρτίας ενώπιον του Θεού και μιας πνευματικής ταπεινότητας. Το μυστικό του Χριστιανισμού είναι να συγχωρείς, όχι να είσαι τέλειος! Πρέπει να συγχωρούμε τον αδελφό ή την αδελφή μας καθημερινά μέχρι και 490 φορές τουλάχιστον.

Από την άλλη μεριά, οι λεγόμενοι «ώριμοι» Χριστιανοί πρέπει να μάθουν να μην καταδικάζουν βιαστικά τους προσήλυτους. Πολλές Ισλαμικές φράσεις βγαίνουν από τα χείλη τους, τις οποίες καλύτερα να μην είχαν πει. Στην έγγαμη ζωή τους, τρόποι συμπεριφοράς των συζύγων που θυμίζουν πασάδες πρέπει να πεθάνουν και πρέπει να αναπτυχθεί η Χριστιανική θέληση για υπηρεσία των άλλων. Χρειάζονται χρόνο για να μάθουν να εργάζονται σκληρά για οκτώ ώρες την μέρα, έτσι ώστε να μπορούν να κερδίζουν τα προς το ζην για τις οικογένειες τους. Στην πολιτική δεν πρέπει να καταδικάζουν τους αντιπάλους τους αλλά να τους αγαπούν και να προσεύχονται για εκείνους. Το συλλογικό μίσος των ανθρώπων για γειτονικά κράτη χρειάζεται βαθιά λύτρωση. Η βρώμικη προπαγάνδα στην τηλεόραση, στα περιοδικά και στις αφίσες χρήζει τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος ώστε να κλείσουν την τηλεόραση και να υπερνικήσουν τα βρώμικα όνειρα που προέρχονται από αυτήν. Η παθητικότητα στον μοιρολατρία πρέπει να υπερνικηθεί με συνειδητή ευθύνη εν Χριστώ. Χωρίς αγιασμό, ο μεταστραφείς δεν θα δει τον Κύριό του, επίσης.

Πού βρίσκεται η λύση σ’ αυτά τα προβλήματα; Ως Χριστιανοί, χρειαζόμαστε τα μάτια μιας μητέρας όταν έχουμε να κάνουμε με μεταστραμμένους και όχι τα μάτια ενός αστυνομικού. Ο τελευταίος βλέπει το αδίκημα και κάνει την αναφορά. Η μητέρα, επίσης, βλέπει τα λάθη του παιδιού της αλλά θα το τιμωρήσει με αγάπη και ελπίδα για την βελτίωση του.

Μια μητέρα αλλάζει την πάνα του μωρού της πολλές φορές τη μέρα. Αυτό δεν είναι μια ευχάριστη δουλειά. Αλλά η μητέρα και μερικές φορές ο πατέρας εκτελεί αυτή την πράξη αγάπης ως κάτι αυτονόητο. Για πόσο καιρό; Μια εβδομάδα; Ένα μήνα; Τρεις μήνες; Και μετά κουράζονται και βαριούνται και πετούν τις πάνες μαζί με το μωρό στα σκουπίδια; Αδύνατον, πόσο διεστραμμένο! Γιατί; Μια μητέρα είναι μητέρα και ένας πατέρας είναι πατέρας. Καθαρίζουν το παιδί τους πολλές φορές, για ένα χρόνο, δύο ή και περισσότερο, αν χρειαστεί. Η βαθιά αγάπη μας μας αναγκάζει να το κάνουμε ξανά και ξανά.

Θα πρέπει να υπηρετούμε έναν πρώην Μουσουλμάνο πνευματικά για χρόνια ώστε να γίνει αυτόνομος, άγιος και έτοιμος να υπηρετήσει στο όνομα του Ιησού. Η συνεχόμενη δύναμη του Υιού του Θεού είναι πιο δυνατή από όσο νομίζουμε: …αφού κάθε παιδί του Θεού μπορεί να νικήσει τον κόσμο. Να πώς μπορούμε να νικούμε τον κόσμο: με την πίστη μας. Ποιος μπορεί να νικάει τον κόσμο; Μόνον όποιος πιστεύει πως ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού. (Α’ Ιωάννου 5:4-5)

Η αγάπη του Ιησού Χριστού μας ωθεί να υπηρετήσουμε εκείνους που έχουν εγκαταλείψει το πνεύμα και τις συνήθειες του Ισλάμ και έχουν αποδεχθεί τον Χριστό και το ήθος Του. Το παράδειγμα και η πιστότητα πολλών Χριστιανών είναι αποφασιστικής σημασίας, όπως έγραψε και ο Ιεροκήρυκας Iskander Jadeed, ένας πρώην Μουσουλμάνος:

Αν όλοι οι Χριστιανοί ήταν πραγματικοί Χριστιανοί,
κανένας Μουσουλμάνος δε θα παρέμενε πια Μουσουλμάνος.

8.05 -- ΚΟΥΙΖ

Αγαπητέ αναγνώστη!

Εάν έχεις μελετήσει προσεκτικά αυτό το βιβλιαράκι, μπορείς εύκολα να απαντήσεις στις ακόλουθες ερωτήσεις. Όποιος απαντήσει σωστά στο 90 τοις εκατό όλων των ερωτήσεων στα οκτώ βιβλία αυτής της σειράς, μπορεί να λάβει πιστοποιητικό από το κέντρο μας πάνω σε

Προχωρημένες Σπουδές
Σχετικά με αποτελεσματικές μεθόδους για τη διεξαγωγή συζητήσεων με Μουσουλμάνους σχετικά με τον Ιησού Χριστό

ως ενθάρρυνση για τις μελλοντικές υπηρεσίες του/της για τον Χριστό.

1. Ποια είναι τα τρία βασικά εμπόδια που οι υπηρέτες του Κυρίου πρέπει να υπερνικήσουν για να οδηγήσουν έναν Μουσουλμάνο στον Χριστό;
2. Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που διαχωρίζει το Ισλάμ από τον Χριστιανισμό;
3. Ποιος είναι ο Αλλάχ στο Ισλάμ;
4. Τι προσφέρει ο Πατέρας του Ιησού Χριστού στα παιδιά Του για το οποίο οι Μουσουλμάνοι δε γνωρίζουν τίποτα;
5. Γιατί δε μπορεί ο Αλλάχ στο Ισλάμ ποτέ να θεωρηθεί ότι είναι ο Πατέρας μας στον ουρανό;
6. Τι σημαίνει χάρη στο Ισλάμ και τι σημαίνει στον Χριστιανισμό;
7. Γιατί μπορεί ένας Μουσουλμάνος να ζητήσει από τον Αλλάχ να συγχωρήσει τα λάθη του αλλά την ίδια στιγμή σχεδόν ποτέ δεν θεωρεί τον εαυτό του αμαρτωλό;
8. Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο να είσαι προορισμένος στο Ισλάμ και στο να είσαι εκλεγμένος στον Χριστιανισμό; Γιατί οι Μουσουλμάνοι συχνά «εκρήγνυνται» συναισθηματικά παρά την μοιρολατρία τους ενώ οι Άραβες Χριστιανοί τείνουν να είναι πιο ενεργοί, ξεκάθαροι και υπομονετικοί;
9. Γιατί δεν υπάρχει κανένα Πνεύμα Αλήθειας στο Ισλάμ; Κάτω από ποιες συνθήκες οι διατάξεις της Σαρία επιτρέπουν σε έναν Μουσουλμάνο να ψεύδεται και ακόμη να παραβιάζει όρκους;
10. Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στην Ισλαμική πολυγαμία και στην Χριστιανική μονογαμία;
11. Πώς διδάσκονται τα μαθήματα στο σχολείο από τους Κορανικούς δασκάλους; Γιατί τα παιδιά εκεί αποκτούν περισσότερες γνώσεις παρά δεξιότητες λογικής και επίλυσης προβλημάτων;
12. Γιατί το Κοράνι και η Σαρία δεν έχουν καταργήσει τη δουλεία, ώστε οι Μουσουλμάνοι στο Δυτικό Σουδάν σήμερα να μπορούν δικαίως να κατέχουν δούλους; Πώς επηρεάζει το πνεύμα που υποκρύπτεται πίσω από αυτές τις αρχές τις σχέσεις που έχουν οι ιδιοκτήτες εργοστασίων ή αγροκτημάτων με τους αντίστοιχους εργάτες τους;
13. Γιατί η δημοκρατία πάντα θα παραμένει Αντι-ισλαμική; Γιατί ο Ιερός Πόλεμος στο Ισλάμ διαρκώς στοχεύει στο να εδραιώσει ένα θρησκευτικό κράτος;
14. Πόσο καιρό χρειάζεται ένας Μουσουλμάνος να αναδιαρθρώσει το μυαλό του, να εγκαταλείψει τη Μουσουλμανική του κουλτούρα και να γίνει ένας ώριμος Χριστιανός; Γιατί η επιφανειακή συγκειμενοποίηση (συμφραζόμενα) είναι αντιπαραγωγική σε μια βιβλική προσέγγιση μεταξύ Μουσουλμάνων;
15. Τι σημαίνει ότι πολλοί Μουσουλμάνοι ακόμη ζουν στα δεσμά της οικογένειας τους και δεν έχουν γίνει ακόμη ανεξάρτητα άτομα; Πώς αυτή η πραγματικότητα επηρεάζει την στρατηγική της προσέγγισης μας;
16. Πού στο Κοράνι λέει ότι οι Μουσουλμάνοι δεν πρέπει να έχουν Εβραίους ή Χριστιανούς φίλους ή συνεργάτες σε δουλειές;
17. Γιατί μπορεί μια Μουσουλμανική οικογένεια να επιτρέπει στα μέλη της να διαβάζουν Χριστιανική λογοτεχνία αλλά σπάνια τους αφήνουν να γίνουν Χριστιανοί; Ποιος από την οικογένεια συνήθως επιλέγεται για να προειδοποιήσει τους αναζητητές να μην ακολουθήσουν τον Χριστό με πίστη;
18. Ποια μακρά λίστα τιμωριών θα επιβληθεί από τους συντηρητικούς γονείς προκειμένου να σώσουν τα παιδιά ή τους συγγενείς τους από το να εγκαταλείψουν το Ισλάμ;
19. Γιατί δε θα πρέπει ένας μεταστραφείς να μην εγκαταλείψει τους Μουσουλμάνους γονείς του και την οικογένεια πολύ σύντομα; Πώς θα πρέπει να συμπεριφέρεται, αν δε μπορεί να μιλήσει ανοικτά για την νέα του πίστη;
20. Τι ποσοστό Μουσουλμάνων είναι φιλελεύθεροι και πόσοι τείνουν να είναι συντηρητικοί, υπακούοντας το Κοράνι και την Σαρία;
21.  Πώς μπορεί ένας Μουσουλμάνος να διαπιστώσει ποια βιβλία που ισχυρίζονται ότι έχουν ουράνια προέλευση περιέχουν πραγματική αποκάλυψη; Είναι το Κοράνι ένα θεόπνευστο βιβλίο;
22. Ποιες τρεις αμαρτίες στο Ισλάμ δεν μπορούν να συγχωρεθούν; Τι σημαίνει αυτό για έναν νεοφώτιστο όταν καλείται στον Χριστό;
23. Γιατί κάθε μεταστραμμένος από το Ισλάμ στον Χριστιανισμό νομικά θεωρείται ότι έχει καταδικασθεί σε θάνατο ακόμη και αν το Κοράνι δεν απαιτήσει την εκτέλεση του;
24. Είναι όλοι οι Χριστιανοί «Μουσουλμάνοι» όπως ισχυρίζεται το Κοράνι; Ποιος είναι ο σκοπός αυτής της Μουσουλμανικής παγίδας και ποιους κίνδυνους συνεπάγεται;
25. Πως μπορούμε να διακρίνουμε την βιβλική συγκειμενοποίηση από την μη βιβλική και ουμανιστική συγκειμενοποίηση; (διάβασε Ματθαίο 16:21-23) 
26. Γιατί η αγάπη χωρίς αλήθεια είναι ένα ψέμα και η αλήθεια χωρίς αγάπη θάνατος;
27. Πού μπορεί κανείς να βρει πολλές εκκλησίες που δεν είναι έτοιμες να δεχτούν προσήλυτους από το Ισλάμ στα μέλη τους;
28. Ποιοι είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι υπεύθυνοι και οι          πρεσβύτεροι της εκκλησίας διστάζουν να δεχτούν προσήλυτους από το Ισλάμ στις κοινότητές τους; Πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτή τη απαίσια στάση;
29. Πώς πρέπει να δεχόμαστε πιστούς νεοφώτιστους στις συναθροίσεις μας ώστε να αισθάνονται σαν στο σπίτι τους μαζί μας και να βρουν τη νέα τους οικογένεια και τη "φωλιά" τους στην κοινωνία με εμάς;
30. Γιατί είναι πιο χρήσιμο σε ορισμένες μουσουλμανικές χώρες να συναθροίζονται, πρώτα, οι αναζητητές σε δορυφορικές ομάδες πριν μεταφερθούν στις κύριες εκκλησιαστικές συγκεντρώσεις;
31. Γιατί πρέπει οι πρεσβύτεροι της εκκλησίας να τους προσφέρουν θέσεις εργασίας και πώς πρέπει να προετοιμάζονται οι ανεκπαίδευτοι προσήλυτοι για ένα επάγγελμα; Γιατί πρέπει να μάθουν να εργάζονται τόσο σκληρά όσο εμείς;
32. Γιατί στην αρχή δεν πρέπει να προσφέρουμε ανεπιφύλακτα σ’ αυτούς που αναζητούν την αλήθεια ή τους νεοφώτιστους χρηματικά δώρα (Μπαξίσι) και αντί αυτού να τους βοηθάμε με μικρά δάνεια;
33. Πώς θα πρέπει να βοηθάμε αυτούς που έχουν μεταστραφεί από το Ισλάμ στον Χριστιανισμό να βρουν μια Χριστιανή γυναίκα για να παντρευτούν; Γιατί οι Μουσουλμανικές οικογένειες συχνά αντιμετωπίζουν τον γάμο με έναν Χριστιανό πιστό ως πιο σημαντικό από το βάπτισμα;
34. Γιατί ένας Χριστιανικός γάμος σε μερικές Μουσουλμανικές χώρες δεν είναι πιθανός ούτε νομικά δεσμευτικός έτσι ώστε οι ακόλουθοι του Χριστού και τα παιδιά τους εκεί να πρέπει να παραμένουν Μουσουλμάνοι σύμφωνα με τα διαβατήρια τους;
35. Τι πρέπει να αποφασίσει το πρεσβυτέριο της εκκλησίας αν ένας Μουσουλμάνος με δύο, τρεις ή τέσσερις γυναίκες ζητήσει να βαπτιστεί; Θα πρέπει να χωρίσει τις επιπλέον συζύγους; Και τι θα γίνει με τα παιδιά του από διαφορετικές συζύγους;
36. Γιατί θα πρέπει ένας μεταστραφείς από το Ισλάμ να παντρευτεί μια Χριστιανή πιστή και όχι μια Μουσουλμάνα; Ποιο είναι το πιθανό αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση;
37. Γιατί οι μουσουλμάνοι προσήλυτοι συχνά σοκάρονται από τη συμπεριφορά των υπευθύνων της εκκλησίας και άλλων μελών της εκκλησίας; Ποιο είναι το πνευματικό μυστικό σε μια χριστιανική κοινότητα;
38. Ποια λάθη στη συμπεριφορά των μεταστραμμένων από το Ισλάμ μπορεί να σοκάρουν κάποιους συντηρητικούς χριστιανούς;
39. Για πόσο χρονικό διάστημα πρέπει να συγχωρείται ένας προσήλυτος για τα σοβαρά του λάθη, ενώ εξακολουθεί να θεωρείται πραγματικός χριστιανός;
40. Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό για μια επιτυχημένη προσέγγιση μεταξύ των μουσουλμάνων; Γιατί η επιτήρηση τους για κάποιο χρονικό διάστημα είναι πιο χρονοβόρα από την ευαγγελιστική προσέγγιση;

Κάθε συμμετέχων σ’ αυτό το κουίζ μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε βιβλίο έχει στην διάθεση του και να ρωτήσει οποιοδήποτε αξιόπιστο άτομο που του είναι γνωστό, όταν απαντάει αυτές τις ερωτήσεις. Αναμένουμε τις γραπτές σου απαντήσεις συμπεριλαμβανομένου και της πλήρους διεύθυνσης σου σε κόλλα χαρτιού ή μέσω email. Προσευχόμαστε για σένα στον Ιησού, τον ζωντανό Κύριο, ώστε να σε καλέσει, να σε φωτίσει, να σε στείλει, να σε οδηγήσει, να σε ενδυναμώσει, να σε προστατέψει και να είναι μαζί σου κάθε μέρα της ζωής σου!

Με εκτίμηση στην υπηρεσία Του,

Abd al-Masih και οι αδελφοί του εν Κυρίων

Στείλε τις απαντήσεις σου στο:

GRACE AND TRUTH
P.O.Box 1806
70708 Fellbach
GERMANY
ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση:

info@grace-and-truth.net

Mobile device - Print - Top