This page in HTML4 - Print - Bottom

Previous booklet -- Next booklet

01. Συζητήσεις με Μουσουλμάνους για τον Χριστό

7 - ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΡΟΣΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ

Πώς μπορούμε να φέρουμε τη λύτρωση του Ιησού Χριστού στους Μουσουλμάνους;

Το τρίτο και τελευταίο κύριο δογματικό εμπόδιο για έναν Μουσουλμάνο στο να γίνει Χριστιανός είναι η πεποίθησή του ότι ο Χριστός δεν σκοτώθηκε πραγματικά, αλλά ότι φαινόταν απλώς σαν να σταυρώθηκε. Πώς είναι δυνατόν να μοιραστεί κανείς το Ευαγγέλιο του σταυρωμένου Υιού του Θεού με έναν Μουσουλμάνο παρά αυτή την αντίθετη πεποίθηση; Μάθετε διαβάζοντας τις προτάσεις μας για το πώς είναι αυτό δυνατό με βάση την Παλαιά Διαθήκη, την Καινή Διαθήκη, την ορθολογική σκέψη, το Κοράνι και την προσωπική σας μαρτυρία.

---

---

7.01 -- ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΡΟΣΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ

Πώς μπορούμε να φέρουμε τη λύτρωση του Ιησού Χριστού στους Μουσουλμάνους;

7.02 -- Η απόρριψη του εξιλαστήριου θανάτου του Χριστού στο Ισλάμ

Όποιος συνομιλεί με έναν Μουσουλμάνο για τον Ιησού και τη σωτηρία που εκείνος πραγματοποίησε, μπορεί να φτάσει σε ένα σημείο στη συζήτηση όπου ο Μουσουλμάνος παύει να απαντά και απλώς χαμογελά σιωπηλά. Εάν ερωτηθεί για τον λόγο της στάσης του, μπορεί να απαντήσει ως εξής:

● Εσείς οι Χριστιανοί ακολουθείτε μια οφθαλμαπάτη! Ήδη είστε παραπλανημένοι! (Σούρα αλ-Φάτιχα 1:7) Ο Υιός της Μαρίας ούτε σκοτώθηκε ούτε πέθανε πάνω σε σταυρό (Σούρα αλ-Νισά' 4:157), αντιθέτως, ο Αλλάχ τον ανύψωσε προς τον εαυτό του (Σούρες Άλ 'Ιμράν 3:55· αλ-Νισά' 4:158). Η σταύρωσή του δεν συνέβη ποτέ.

● Άλλοι Μουσουλμάνοι ισχυρίζονται ότι ο Αλλάχ είναι δίκαιος. Συνεπώς, έσωσε τον αθώο Χριστό από τα βασανιστήρια του σταυρού. Αντίθετα, άφησε τον Ιούδα, τον προδότη, να σταυρωθεί (Sura al-Nisa' 4:157). Ακόμη και σήμερα οι Μουσουλμάνοι είναι πεπεισμένοι για την αλήθεια αυτής της θέσης.

● Όποιος εμβαθύνει στη γνώση των λόγων για την απόρριψη της σταύρωσης του Χριστού μέσα στο Κοράνι, θα βρει ένα τρίτο επιχείρημα από το «σακούλι με τα τεχνάσματα» του πατέρα του ψεύδους: Κανένας άνθρωπος, σύμφωνα με το Κοράνι, δεν δικαιούται να κουβαλήσει τις αμαρτίες του άλλου ενώπιον της κρίσης του Αλλάχ (Suras al-An'am 6:154; al-Isra' 17:15; al-Fatir 35:18; al-Zumar 39:3; al-Najm 53:38), γιατί όλοι πρέπει να ζητήσουν συγχώρεση από τον Άγιο Θεό. Σύμφωνα με το Ισλάμ, οποιαδήποτε αντικαταστατική θυσία δεν είναι δυνατή.

● Το τέταρτο επιχείρημα ενάντια στην πιθανότητα της σταύρωσης του Χριστού, σύμφωνα με το Κοράνι, είναι το εξής: ο Αλλάχ δε χρειάζεται έναν μεσίτη, ούτε αιματηρές θυσίες, αρνιά και αντικαταστάτες για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες κάποιου. Είναι κυρίαρχος, συγχωρεί και εξαπατά όποιον θέλει (Suras al-An'am 6:39; al-Ra'd 13:27; Ibrahim 14:4; al-Nahl 16:93; al-Fatir 35:8; al-Muddathir 74:31). Αν ο Αλλάχ εξαπατήσει κάποιον, κανείς δε μπορεί κανείς να τον βοηθήσει πια (Suras al-Nisa' 4:88,143; al-A'raf 7:178,186; al-Ra'd 13:33; al-Isra' 17:97; al-Kahf 18:7; al-Zumar 39:23,36; Ghafir 40:33; al-Shura 42:44,46).

● Το πέμπτο επιχείρημα, προερχόμενο από εφευρέσεις του υποκόσμου, ενάντια στην αναγκαιότητα του εξιλαστήριου θανάτου του Ιησού, είναι το πιο επίμονο. Πολλοί Μουσουλμάνοι θεωρούν τους εαυτούς τους αρκετά καλούς ώστε να πετύχουν τη δικαίωση με τις δικές τους προσπάθειες. Αυτοί πιστεύουν ότι οι καλές τους πράξεις εκβάλλουν τις κακές τους πράξεις (Sura Hud 11:114) Ελπίζουν ότι θα σωθούν αν εκπληρώσουν όλα τα καθήκοντα τους που υπαγορεύονται από το νόμο τους (Σαρία). Γι’ αυτό το λόγο, νομίζουν ότι δεν χρειάζονται ούτε ένα σωτήρα ούτε ένα σταυρό. Αυτό το ισλαμικό πιστεύω είναι μια έμμεση κληρονομιά από τον Εβραϊκό Φαρισαϊσμό.

● Θρησκευτικοί νομικοί μεταξύ των Μουσουλμάνων ισχυρίζονται ότι ο Αλλάχ έχει καθορίσει την μοίρα του κάθε ανθρώπου από πριν, όταν αυτός βρίσκονταν στην μήτρα της μητέρας του, και ότι θα ήταν δυνατόν να ανακαλέσει κανείς την απόφαση του Αλλάχ. Πιστεύουν ότι τίποτα δε συμβαίνει στη ζωή του ανθρώπου πέρα από αυτό που έχει γραφτεί γι’ αυτόν στο αρχικό βιβλίο στον ουρανό. Δεν θεωρούν απαραίτητη την ύπαρξη κάποιου επάνω στο σταυρό και τον θάνατο του ως θυσία για τους άλλους.

● Οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι δε γνωρίζουν αυτά τα διαφορετικά επιχειρήματα. Ωστόσο, συνοψίζοντας αυτά τα σημεία, υπάρχει μια πολιτιστική συναίνεση στην Ισλαμική κοινωνία, ότι δηλαδή ο σταυρός του Χριστού είναι ένα ταμπού για όλους τους Μουσουλμάνους. Πιστεύουν ότι ο σταυρός αποτελεί κάλυψη για κάθε είδους πολιτικούς και θρησκευτικούς σταυροφόρους, οι οποίοι επιδιώκουν να καταστρέψουν τη δύναμη και τον πολιτισμό των ισλαμικών κρατών.

TΤο μίσος προς τον σταυρό του λυτρωτή μας έχει τις ρίζες του βαθιά σε κάποια συλλογικά δεσμά τα οποία δεν μπορούν να υπερνικηθούν μόνο από την λογική. Δεν θα ωφελήσει ιδιαίτερα το να αποδειχθεί η πραγματικότητα ή το νόημα του σταυρού του Χριστού διανοητικά. Πρέπει να προσευχόμαστε για αυτούς, ώστε να συνειδητοποιήσουν την αλήθεια και να την πιστέψουν. Αυτό το αντιχριστιανικό πνεύμα πρέπει να υπερνικηθεί και να εκδιωχθεί στο όνομα του Ιησού και της αγάπης του Θεού!

Αν αναλογιστούμε την απόρριψη της σταύρωσης, τις σύνθετες ανατροπές και τα ψέματα συμπεριλαμβανομένου και του συλλογικού μίσους εναντίον του Σωτήρα Ιησού, κανείς μπορεί εύκολα να απελπιστεί με τη διάδοση της σωτηρίας που επιτεύχθηκε από τον Χριστό στους Μουσουλμάνους. Ωστόσο, κάποιος που αναγνωρίζει τις υποσχέσεις της Παλαιάς Διαθήκης ως μια ουράνια προετοιμασία για σωτηρία, δεν απομακρύνεται από τις πραγματικότητες της Καινής Διαθήκης και χρησιμοποιεί κοσμικές πηγές ή αντιφατικούς στίχους από το Κοράνι που υποδεικνύουν τη σταύρωση του Χριστού, μπορεί να ομολογήσει μαζί με τον απόστολο Παύλο με αυτοπεποίθηση και βεβαιότητα:

«Αφού, λοιπόν, ο Θεός μάς έσωσε επειδή πιστέψαμε, οι σχέσεις μας μ’ αυτόν αποκαταστάθηκαν με τη μεσολάβηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού» (Ρωμαίους 5:1)

Αυτές οι πέντε πηγές της αλήθειας είναι πιο ισχυρές από τις επτά αρνήσεις των Μουσουλμάνων. Ας διακηρύξουμε με προσευχή τη νίκη του Χριστού στον σταυρό ακόμη και πάνω από το παγκόσμιο Ισλάμ.

7.03 -- Υποσχέσεις για τον εξιλεωτικό θάνατο του Μεσσία στην Παλαιά Διαθήκη

Πολλοί Μουσουλμάνοι πιστεύουν στο πεπρωμένο όλων των πραγμάτων. Όποιος μπορεί να τους αποδείξει ότι, σύμφωνα με την Τορά, τους Ψαλμούς και τους Προφήτες, ο υποσχεμένος λυτρωτής έπρεπε να πεθάνει πάνω στον σταυρό στη θέση μας, ομολογώντας την ακριβή εκπλήρωση αυτών των προφητειών στη ζωή του Χριστού, μπορεί να βοηθήσει τους Μουσουλμάνους να πιστέψουν στον Ιησού που πέθανε πάνω στον σταυρό. Εμείς θα πρέπει να μελετήσουμε τις 333 υποσχέσεις στην Παλαιά Διαθήκη και την εκπλήρωση τους στην Καινή Διαθήκη για να μπορέσουμε να προσαρμοστούμε στην πίστη των Μουσουλμάνων στην προορισμένη μοίρα. Ο ίδιος ο Ιησούς υπερνίκησε τον Σατανά και τις αμφιβολίες των μαθητών Του αρκετές φορές με τα λόγια: «Είναι γραμμένο!» (Ματθαίος 4:4,6-7· Λουκάς 18:31· 21:22· 24:46· Ιωάννης 5:46 και άλλοι).

Ο Μωυσής ύψωσε το φίδι
Ο Ιησούς εξήγησε την αναπόφευκτη αναγκαιότητα και τον σκοπό του θανάτου Του πάνω στο σταυρό στον Νικόδημο, ένα θεοσεβούμενο μέλος του Ιουδαϊκού θρησκευτικού δικαστηρίου (Σανχεντρίν), υποδεικνύοντας μια αναφορά στην Τορά: Όπως ο Μωυσής ύψωσε το χάλκινο φίδι στην έρημο, έτσι πρέπει να υψωθεί ο Υιός του Ανθρώπου, ώστε όποιος πιστεύει σ’ αυτόν να μη χαθεί αλλά να ζήσει αιώνια. (Ιωάννης 3:14-15)

Με αυτό το παράδειγμα ο Ιησούς αναφέρθηκε στο χάλκινο φίδι που ο Μωυσής έπρεπε να φτιάξει σύμφωνα με την εντολή του Θεού και το οποίο κατόπιν τοποθέτησε πάνω σε ένα κοντάρι. Όλοι εκείνοι οι τρομαγμένοι άνθρωποι που κοίταξαν αυτό το «σύμβολο του κακού» θεραπεύτηκαν αμέσως αν και δαγκώθηκαν από φίδι.

Γιατί ο Ιησούς σύγκρινε τον εαυτό Του με το φίδι, το οποίο πάντα υπήρξε η επιτομή κάθε κακού (Γένεση 3:1-15); Με την αγάπη Του ο Χριστός πήρε επάνω του τις αμαρτίες έτσι ώστε να εμφανιστεί όπως ο Πονηρός παραμένοντας, ωστόσο, άγιος όπως γράφει ο Παύλος στην επιστολή προς Κορινθίους: Αυτόν που δεν είχε γνωρίσει αμαρτία, τον φόρτωσε ο Θεός με όλη την αμαρτία για χάρη μας, για να μπορέσουμε εμείς μέσω εκείνου να βρούμε τη σωτηρία κοντά στο Θεό. (Β΄ Κορινθίους 5:21)

Ο Ιησούς τόνισε ότι δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα σωτηρίας για εκείνους που παραπλανήθηκαν από τον Πονηρό, εκτός από το να πεθάνει Εκείνος στη θέση τους. Ήθελε και έπρεπε να υποφέρει για τις αμαρτίες όλων των αμαρτωλών στο σταυρό ως αντικαταστάτης μας.

Ο Ιησούς – ο αμνός του Πάσχα
Ο Κύριός μας τέλεσε τους παραδοσιακούς εορτασμούς του Πάσχα με τους μαθητές Του, αποκαλύπτοντας ότι ο Ίδιος ήταν ο Θεόσταλτος αμνός του Πάσχα. Επέκτεινε την τελετή του δείπνου και εξήγησε στους ακολούθους Του ότι οι υποσχέσεις του Πάσχα θα εκπληρωθούν μέσω του επικείμενου θανάτου Του (Κατά Ματθαίον 26:26).

● Όπως ακριβώς , μετά τη σφαγή, το αίμα του πρώτου αμνού του Πάσχα βάφονταν στον παραστάτη κάθε σπιτιού των Ισραηλιτών σκλάβων στην Αίγυπτο, έτσι ώστε η οργή του Θεού και η κρίση του να τους προσπεράσει, με τον ίδιο τρόπο ο κάθε άνθρωπος που θα θέσει τον εαυτό του και την οικογένεια του κάτω από την προστασία του αίματος του Χριστού θα σωθεί από την οργή του Θεού και την κρίση Του. Οι Μουσουλμάνοι έχουν μια αόριστη αντίληψη αυτού του μυστικού, γιατί πιστεύουν ότι το αίμα των σφαγμένων ζώων μπορεί να τους προστατέψει. (Έξοδος 12:7, 13, 22-23· Πράξεις 16:31)

● Όπως ακριβώς τα παιδιά του Ιακώβ έπρεπε να φάνε το ψημένο κρέας του αρνιού του Πάσχα ως οικογένειες στα σπίτια τους, για να μπορέσουν να λάβουν δύναμη για την έξοδο τους από την σκλαβιά, με τον ίδιο τον τρόπο ο Ιησούς Χριστός, ο αληθινός αμνός του Πάσχα, θέλει να μείνει μέσα σε εκείνους που τον ακολουθούν ενδυναμώνοντας τους ώστε να ξεφύγουν από την δουλεία της αμαρτίας και του Σατανά (Έξοδος 12:3-6, 8-11, 43-48· Ματθαίος 26:26· Ιωάννης 6:35, 48-59).

● Καθώς δεν υπάρχει συγχώρεση χωρίς αίμα (Λευιτικό 17:11· Εβραίους 9:22), ένας από τους στόχους του αιώνιου Πασχαλινού αμνού Ιησού παραμένει η πλήρης εξιλέωση για τις αμαρτίες όλων εκείνων που ανοίγονται στον εξαγνισμό μέσω του αίματός Του, εάν εμπιστεύονται τη θυσία Του και τον ευχαριστούν για τη δύναμη του αίματός Του (Εβραίοι:1410).

● Ο Ιησούς αποκάλεσε το αίμα που έχυσε πάνω στο σταυρό αίμα της διαθήκης (Γένεση 24:4-8· Ματθαίος 26:27-28) με το οποίο ένωσε τον εαυτό του με την εκκλησία του για πάντα. Όποιος μπαίνει σ’ αυτήν την σφραγισμένη με αίμα σχέση με πίστη θα πρέπει να είναι άγιος, όπως ο Θεός είναι άγιος (Λευιτικό 11:44). Θα πρέπει να αγαπάει όπως ο Ιησούς αγάπησε (Ιωάννης 13:34) και να συγχωρεί τον κάθε άνθρωπο όπως ο Θεός συγχώρησε και τον ίδιον. (Ματθαίος 6:12, 14-15)

Θα πρέπει να βοηθήσουμε τους Μουσουλμάνους να καταλάβουν ότι το δείπνο του Κυρίου είναι η εκπλήρωση του Πασχαλινού γεύματος στην Παλαιά Διαθήκη. Όποιος πιστεύει στον Αμνό του Θεού θα εξαγνιστεί από όλες τις αμαρτίες του και θα μπορέσει να βιώσει ότι ο Ιησούς ζει μέσα του.

Ο Ψαλμός της δοκιμασίας
Ο Ψαλμός 22 είναι μια λεπτομερής προφητεία που περιγράφει τα παθήματα που πέρασε ο Χριστός πάνω στο σταυρό. Αυτά τα εδάφια δόθηκαν ως επιφοίτηση στον Δαβίδ γύρω στο 1000 π.Χ.. Οι προβλέψεις του και η ακριβής πραγματοποίηση τους δείχνουν ότι υπάρχει ένας ουράνιος σκοπός και μια αναπόφευκτη αναγκαιότητα πίσω από την σταύρωση του Ιησού.

Υπάρχουν περισσότερες από δέκα προφητείες για τα παθήματα του Χριστού πάνω στο σταυρό σ’ αυτόν τον ψαλμό. Όποιος θέλει μπορεί να βρει οδηγία για να καταλάβει και να πιστέψει συγκρίνοντας αυτά τα εδάφια και την εκπλήρωση τους μέσα από τον θάνατο του Ιησού πάνω στο σταυρό:

Ψαλμός 22	Μτ 27	Μκ 15	Λκ 23	Ιω 19
7: Είμαι ανθρώπου παρωδία και λαού απόδιωγμα	33, 41-44	29	36-37	-
8α: Με ειρωνεύεται καθένας που με βλέπει	33, 41-44	29	36-37	-
8β: ζαρώνουνε τα χείλη τους, κουνάνε το κεφάλι	39	29	-	-
9: «Κατέφυγε στον Κύριο», λένε, «ας τον σώσει· ας τον λυτρώσει, αφού τον αγαπάει»	43	-	-	-
12: δεν υπάρχει βοηθός	42	30-31	37	-
16: η γλώσσα μου κολλάει στον ουρανίσκο	-	-	-	28
17α: κακοποιών φατρία μ’ έβαλε στη μέση	41-43	31-32	-	-
17β: Ξεσκίσανε τα χέρια και τα πόδια μου.	-	24	33	19:18, 20:20
18: Μπορούν να μετρηθούν όλα τα κόκαλά μου· κι εκείνοι με κοιτάζουνε	-	-	35	-
19α: Τα ρούχα μου μοιράζουν μεταξύ τους	35	24	34	23
19β: και ρίχνουν κλήρο για τη φορεσιά μου	35	24	-	24
2: Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;	46	31	-	-

Όποιος μελετήσει αυτές τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης για το θάνατο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού πάνω στον σταυρό θα καταλάβει τα εξής:
● Πόσο πρέπει η γεμάτη αγάπη και ευαίσθητη ψυχή του Ιησού να υπέφερε όταν ο δικός του λαός δεν τον αναγνώρισε αλλά τον περιφρόνησε και τον χλεύασε! Στην Μέση Ανατολή το να σε περιφρονούν συχνά θεωρείται χειρότερο και από τον θάνατο!

● Σε πόσα κομμάτια πρέπει να είχε σχεδόν χωριστεί το σώμα του από την αγωνία του πόνου, αλλά δεν οδύρονταν.

● Πόσο πρέπει να υπέφερε το Πνεύμα Του όταν ο Θεός Πατέρας Τον εγκατέλειψε για χάρη των αμαρτιών μας! Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τα βάθη της κραυγής Του: «Θεέ μου, Θεέ μου γιατί με εγκατάλειψες;» (Ψαλμός 22:2)

Σε κάποιους σχολιαστές φαίνεται αδιανόητο το γεγονός ότι ο Θεός εγκατέλειψε τον μονογενή Του αγαπητό υιό! Αλλά ο Ιησούς δεν ψεύδεται. Αυτός είπε: «Με εγκατάλειψες!»

Η ανθρώπινη λογική διαμαρτύρεται: Αν ο Θεός Τον εγκατέλειψε, αυτό ήταν σημάδι ότι ο Ιησούς αμάρτησε!

Η Βίβλος ανταπαντά: Εκείνος που ήταν χωρίς αμαρτία φορτώθηκε τις αμαρτίες μας. Η αμαρτία όλου του κόσμου τον βάραινε. Εξαιτίας των αμαρτιών μας ο Θεός Τον εγκατάλειψε.

Μερικοί προσπαθούν να συμβιβάσουν τα πράγματα και λένε, ο Πατέρας μόνο έκρυψε το πρόσωπο Του από τον Υιό και εμφανίστηκε ως κριτής σ’ Αυτόν εξαιτίας των αμαρτιών μας.

Ωστόσο, η Βίβλος λέει: Πραγματικά Τον εγκατάλειψε! Η ενότητα της Αγίας Τριάδας διασπάστηκε και συντρίφτηκε. Αυτό είναι κόλαση! Είναι η αρχή του τέλους και μια είσοδος στο σκοτάδι. Ο Ματθαίος και ο Μάρκος αναφέρουν μόνο αυτήν την λέξη από τις επτά που είπε ο Ιησούς πάνω στον σταυρό. Αυτή η κραυγή παραμένει σκάνδαλο για την εκκλησία. Ωστόσο, εκφράζει, περισσότερο από οποιεσδήποτε άλλες λέξεις του Ιησού, ότι η σωτηρία μας ολοκληρώθηκε!

Ο Ιησούς πρώτα είπε: «Θεέ Μου, Θεέ Μου!» Ο Ιακώβ πάλεψε με τον Κύριο στον ποταμό Ιαββόκ και ο Κύριος ήθελε να τον αφήσει. Αλλά ο Ιακώβ δεν άφησε τον Κύριο παρά το γεγονός ότι ήταν υπερβολικά ένοχος. Φώναξε, λοιπόν, «Δε θα σε αφήσω να φύγεις αν δεν με ευλογήσεις!» Με πίστη ο Ιακώβ νίκησε τον κριτή Κύριο και έλαβε την ευλογία Του (Γένεση 32:23-32). Σε ένα ανώτερο επίπεδο, ο Ιησούς δεν άφησε τον Θεό που κρίνει να φύγει. Προσκολλήθηκε στον Πατέρα Του αν και Εκείνος Τον είχε ήδη εγκαταλείψει. Αλλά δια πίστεως δεν άφησε τον Πατέρα Του να φύγει. Φώναξε και προσευχήθηκε, «Θεέ μου! Εσύ παραμένεις ο Θεός μου ακόμα κι αν δε μπορώ πια να σε δω. Δε θα σε αφήσω – εκτός αν σώσεις τους ακόλουθους μου!» Η πίστη του Υιού στην αγάπη και την πιστότητα του Πατέρα Του νίκησε τον κριτή Θεό. Η πίστη Του είναι εκείνη που νίκησε τον κόσμο (Α’ Ιωάννου 5:4) Μέσω της πίστης Του σωθήκαμε (Ιωάννης 16:33).

Μετά την πάλη Του με τον παντοδύναμο Κύριο, ο Ιακώβ έλαβε ένα νέο όνομα: Ισραήλ! Αυτό το όνομα σημαίνει: πάλεψε με τον Θεό και νίκησε. Ο Ιησούς είναι ο αληθινός Ισραήλ! Αγωνίστηκε με τον Θεό για τη σωτηρία της ανθρωπότητας και νίκησε μέσω της πίστης Του. Κρατήθηκε γερά από τον Πατέρα Του, ακόμη και σε στιγμές απελπισίας, όταν ήταν μακριά από Εκείνον. Έτσι, προσευχήθηκε λίγο πριν πεθάνει: «Πατέρα στα χέρια σου αφήνω το Πνεύμα μου!» (Λουκάς 23:46) αν και δε μπορούσε πια να δει τον Πατέρα.

Αν μελετήσεις αυτές τις υποσχέσεις στην Παλαιά Διαθήκη και δεις την εκπλήρωση τους στην Καινή Διαθήκη, μπορείς να συνειδητοποιήσεις ότι η Παλαιά Διαθήκη ήδη περιλαμβάνει την Καινή Διαθήκη.

Ο Δούλος του Θεού που υπέφερε
Πιθανότατα η πιο σημαντική υπόσχεση σχετικά με τον θάνατο αντικατάστασης του Ιησού στην Παλαιά Διαθήκη αποκαλύφθηκε στον Ησαΐα, τον προφήτη της απολύτρωσης. Εμείς προτείνουμε σε όλους τους αναγνώστες αυτού του βιβλίου να απομνημονεύσουν το μοναδικό κείμενο αυτής της αποκάλυψης. Από αυτό μπορείς να κερδίσεις μεγάλη δύναμη για την ψυχή σου, μια αιώνια παρηγοριά και να βρεις την τέλεια απάντηση στην Ισλαμική απόρριψη του σταυρού.

Αυτός, όμως, φορτώθηκε τις θλίψεις μας
κι υπέφερε τους πόνους τους δικούς μας.
Εμείς νομίζαμε πως όλα όσα τον βρήκαν
ήταν τραύματα, πληγές και ταπεινώσεις από το Θεό.
Μα ήταν αιτία οι αμαρτίες μας που αυτός πληγώθηκε,
οι ανομίες μας που αυτός εξουθενώθηκε.
Για χάρη της δικής μας σωτηρίας εκείνος τιμωρήθηκε
και στις πληγές του βρήκαμε εμείς τη γιατρειά.
Όλοι εμείς πλανιόμασταν σαν πρόβατα·
είχε πάρει καθένας μας το δικό του δρόμο.
Μα ο Κύριος έκανε να πέσει πάνω του όλων μας η ανομία.
(Ησαΐας 53:4-6)

Αυτά τα τρία εδάφια αποτελούν την καρδιά ολόκληρου του κεφαλαίου. Ένας Μουσουλμάνος φοιτητής στην Καζαμπλάνκα παροτρύνθηκε να διαβάσει αυτό το απόσπασμα μπροστά σε συναδέλφους του και στη συνέχεια ρωτήθηκε τι σκέφτεται για το πρόσωπο για το οποίο μιλάει το συγκεκριμένο κείμενο. Απάντησε, μετά από μια σκεπτική παύση: «Αν αυτή η ιστορία είναι αληθινή, τότε αυτός ο άνθρωπος πρέπει να είχε μεγάλη αγάπη!» Ο νεαρός μουσουλμάνος αντιλήφθηκε το μυστικό του ευαγγελίου!

Γιατί αυτός ο Μουσουλμάνος δεν απέρριψε αυτήν την περιεκτική περιγραφή του πάθους και του θανάτου του Ιησού; Ο λόγος είναι ότι δεν σκόνταψε στις λέξεις «σταυρός» και «Υιός του Θεού»! Δεν είναι γραμμένες στο κείμενο. Γι’ αυτό το λόγο, μπορούσε να καταλάβει τι συνέβη ακριβώς πάνω στον σταυρό. Το κεφάλαιο 53 του Ησαΐα μιλάει για τον δούλο του Γιαχβέ ο οποίος υπέφερε και πέθανε από την κρίση του Θεού ως αντικαταστάτης του αμαρτωλού Του λαού. Το εδάφιο Φιλιππησίους 2:7 επιβεβαιώνει αυτή τη μαρτυρία, αντανακλώντας την ομολογία του Ιησού, ο οποίος αποκάλεσε τον Εαυτό του υπηρέτη όλων (Ματθαίος 10:28· Β’ Κορινθίους 8:9· Εβραίους 2:14, 17).

Τι μπορεί να πει σε μας και σε όλους τους Μουσουλμάνους το κεφάλαιο 53 του Ησαΐα;
Ο Ιησούς ταπεινώθηκε βαθιά και ανέλαβε τις ασθένειες, τα παραπτώματα, τις αμαρτίες, τα εγκλήματα και τον εγωισμό μας και υπέμεινε την τιμωρία μας αφού κρίθηκε από τον Θεό. Ο ίδιος ο Κύριος φορτώθηκε όλες μας τις αμαρτίες. Εξαιτίας των αμαρτιών μας, υπέστη ξυλοδαρμό, βασανιστήρια, πληγώθηκε και τελικά συνθλίφτηκε και σκοτώθηκε.

Σε αντάλλαγμα, μας δόθηκε ειρήνη με τον Θεό και θεραπεία όλων των πληγών μας επειδή τις πήρε όλες πάνω Του. Η αυτοθυσία Του με σκοπό την αντικατάσταση μας είναι εγγυημένη, ασφαλής και έγκυρη για πάντα.

Ο βασανισμένος Αμνός του Θεού θα αποκτήσει πολλούς απογόνους και θα ολοκληρώσει το σχέδιο σωτηρίας του Θεού - όπως και ανάμεσα στους Μουσουλμάνους και τους Εβραίους. Θα σώσει πολλούς από αυτούς από τις αμαρτίες τους και μπορεί να κατατροπώσει ακόμη και τους δυνατούς.

Αν απομνημονεύσεις ολόκληρο το 53ο κεφάλαιο του Ησαΐα από το εδάφιο 1 μέχρι το 12, θα κατέχεις ένα δυνατό εργαλείο για να διακηρύξεις τη νίκη του Ιησού επί του Ισλάμ! Αυτό το κείμενο θα πρέπει να διανέμεται, να παρουσιάζεται προσεκτικά και να τυπώνεται ως αφίσα (χωρίς σταυρό και χωρίς τη φράση «Υιός του Θεού»). Με αυτό τον τρόπο, μπορεί να υπερκεράσει, εκ των έσω, την άρνηση της σταύρωσης του Χριστού.

Άλλα εδάφια για την σταύρωση του Μεσσία στην Παλαιά Διαθήκη
Ψάχνοντας για άλλες υποσχέσεις και προφητείες για τον θάνατο του Ιησού στην Τορά, στους ψαλμούς και στα προφητικά βιβλία, μπορείς να βρεις αρκετά εδάφια και την εκπλήρωση τους στην Καινή Διαθήκη.

Ο Θεός σκότωσε ζώα και έχυσε το αίμα τους στον παράδεισο για να καλύψει την γύμνια του Αδάμ και της Εύας (Γένεσις 3:21).

Ο γιος της Εύας θα συντρίψει το κεφάλι του φιδιού με το γυμνό πόδι του και αυτός θα δηλητηριαστεί από το φίδι (Γένεση 3:21, Αποκάλυψη 12:4,5,15-17).

Εκείνος που θα κρεμαστεί πάνω στο δέντρο βρίσκεται κάτω από την κατάρα του Θεού (Δευτερονόμιο 21:22,23, Πράξεις 5:30)!

Του έδωσαν να πιει ξύδι (Ψαλμός 69:22, Ματθαίος 27:33, Ιωάννης 19:29)

Στα χέρια σου αφήνω το Πνεύμα μου (Ψαλμός 31:6, Λουκάς 23:46).

Το παραπέτασμα του ναού σκίστηκε (Έξοδος 26:31-33, Ματθαίος 27:51).

Δεν έσπασαν ούτε ένα από τα κόκκαλα Του (Έξοδος 26:31-33, Ματθαίος 27:51)

Θα στρέψουν τα βλέμματά τους σ’ εμένα, εκείνον που τρύπησαν (Ζαχαρίας 12:10, Ιωάννης 19:37, Αποκάλυψη 1:7).

Τα τριάντα αργύρια στην Παλαιά Διαθήκη
Στο τελευταίο προφητικό βιβλίο, υπάρχει μια περίεργη περιγραφή των 30 αργυρίων που έλαβε ο Ιούδας όταν πρόδωσε τον Κύριο του (Ματθαίος 26:14-16).

Τότε τους είπα: «Αν σας φαίνεται καλό, δώστε μου το μισθό μου· αν όμως όχι, κρατήστε τον». Μου μέτρησαν λοιπόν το μισθό μου, τριάντα αργύρια. Και μου είπε ο Κύριος: «Εύγε! Ρίξε τα στο χυτήριο· τόσο Με εκτίμησαν». (Ζαχαρίας 11:12-13)

Σ’ αυτό το κείμενο, ο Γιαχβέ, ο Κύριος της διαθήκης λέει, «Τα 30 αργύρια είναι η τιμή με την οποία Με εκτίμησαν!» Είναι μήπως ο Ιησούς ο Γιαχβέ; Ο Κύριος της διαθήκης έγινε άνθρωπος στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού; (Ησαΐας 40:3-5· 60:1-2· Λουκάς 2:11 και άλλα) Η προδοσία Του μέσω του Ιούδα για τριάντα αργύρια αποκαλύφθηκε στον Ζαχαρία πολύ πριν αυτή συμβεί.

Μια αιώνια αλήθεια είναι κρυμμένη στα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης και στα εδάφια που αντιστοιχούν στην Καινή Διαθήκη, τα οποία μαρτυρούν τον θάνατο του Ιησού πάνω στον σταυρό. Όποιος πραγματικά θέλει να μάθει, θα μπορέσει να καταλάβει. Το ξεχωριστό κάλεσμα στο τελευταίο βιβλίο της Βίβλου απευθύνεται, επίσης, στους Μουσουλμάνους και στους Εβραίους: «Όποιος έχει αυτιά, ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα στις εκκλησίες!» (Αποκάλυψη 2:7 κ.α.).

7.04 -- Η Σταύρωση του Ιησού Χριστού στην Καινή Διαθήκη

Δυστυχώς, πολλοί Μουσουλμάνοι διστάζουν να αποδεχτούν τις αναφορές στον Χριστό που υπέφερε και στον θάνατο Του πάνω στον σταυρό ως ιστορική αλήθεια. Χαμογελούν και σκέφτονται: καημένοι Χριστιανοί! Έχουν καλές προθέσεις αλλά έχουν χαθεί μέσα στην έρημο της φαντασίας τους και στην ψευδαισθήσεις τους. Βλέπουν τρεις Θεούς αντί για έναν και φαντάζονται ότι ο ένας από αυτούς σταυρώθηκε! Οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι είναι πεπεισμένοι ότι ο Χριστός δεν σταυρώθηκε.

Ωστόσο, δεν σκέφτονται τόσο ριζοσπαστικά όλοι οι Μουσουλμάνοι. Μερικοί είναι έτοιμοι να ακούσουν τις αναφορές για τη σταύρωση του Ιησού ή να τις παρακολουθήσουν να διαδραματίζονται σε μια ταινία. Δύο Μουσουλμάνοι είδαν την ταινία του Campus Crusade πάνω στη ζωή του Ιησού. Μετά ο ένας είπε στον άλλον: «Γιατί οι Σιχ μας πάντα ισχυρίζονται ότι ο Χριστός δεν σταυρώθηκε; Με τα ίδια μου τα μάτια Τον είδα να είναι κρεμασμένος πάνω στον σταυρό και να πεθαίνει!» Όποτε είναι δυνατόν, θα πρέπει να ανοίγουμε μία από τις τέσσερις αφηγήσεις της σταύρωσης του Χριστού και να βάζουμε το βιβλίο στα χέρια του ενδιαφερόμενου μουσουλμάνου, έτσι ώστε να μπορεί να το διαβάσει ο ίδιος δυνατά και να συναντήσει τον Ιησού μέσα από αυτά τα λόγια.

Ο Ιησούς συστήνεται:
Όπως κι ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για όλους. (Ματθαίος 18:11· 20:28· 26:63-64) Περίπου 80 φορές στα τέσσερα ευαγγέλια ο Ιησούς αποκάλεσε τον Εαυτό Του «Υιό του Ανθρώπου». Αν και με αυτή την έκφραση εμφανίστηκε ως Κύριος και κριτής του κόσμου, σύμφωνα με τον Δανιήλ 7:13-14, την ίδια στιγμή έδωσε έμφαση στην ανθρώπινη φύση Του και την ενσάρκωση Του ως ένας ταπεινός υπηρέτης. Με αυτό τον τρόπο, έφερε τα πάνω κάτω στα πρότυπα όλων των πολιτισμών: Ο πρώτος θα πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του τελευταίο και ο τελευταίος θα είναι πρώτος. Ο μεγαλύτερος θα ταπεινωθεί και θα είναι ο κατώτερος και ο αυτός που πάσχει θα ανυψωθεί από την αγάπη του Θεού (Ματθαίος 20:26-27· 23:11-12· Μάρκος 9:35· 10:44· Λουκάς 22:26-27).

Όποιος ακολουθεί τον Ιησού θα γίνει υπηρέτης, όχι κύριος! Αυτή είναι μια νέα διαδρομή σκέψης, η οποία αποτελεί το ακριβώς αντίθετο της ισλαμικής αντίληψης. Ο Θεός μας είναι ταπεινός, ενώ ο Αλλάχ (Allah) είναι υπερήφανος (Σούρα αλ-Χάσρ 59:23). Η ισλαμική προσέγγιση διαρκώς εξυψώνει τον εαυτό της, ενώ η γραμμή του Χριστού και των ακολούθων Του διαρκώς ταπεινώνεται. Ο σταυρός του Χριστού απαιτεί αλλαγή στη στάση μας, διαφορετικά θα αποτελέσει αιτία να σκοντάψουμε.

Στο Ισλάμ, ένας τρομοκράτης ο οποίος είναι έτοιμος να θυσιάσει τη ζωή του για να ελευθερώσει την χώρα του συχνά αποκαλεί τον εαυτό του «λυτρωτή» (Fidai) Ο Χριστός είναι ο αληθινός λυτρωτής (faadi) ο οποίος θυσίασε τη ζωή του για να απελευθερώσει όλους εσάς που Τον ακολουθείτε, από την κρίση του Θεού και τη δύναμη της αμαρτίας, από τα πονηρά κόλπα του Σατανά και τον αιώνιο θάνατο. Ο Ιησούς αγόρασε την ελευθερία από όλες τις αρνητικές δυνάμεις που μας δένουν. Αυτός είναι ένας υπηρέτης των περιφρονημένων και λυτρωτής των σκλάβων του Σατανά. Η αγάπη του Χριστού και η ταπεινότητα είναι το κλειδί για να καταλάβουμε τον θάνατο Του πάνω στον σταυρό.

Η απόλυτη αναγκαιότητα για τα παθήματα του Χριστού
Μερικά κείμενα στο ευαγγέλιο τα οποία αντανακλούν μια κριτική του σταυρού μπορούν να είναι χρήσιμα στους επικριτικούς Μουσουλμάνους.

Μετά τη μαρτυρία του Πέτρου (Ματθαίος 16:16), ο Ιησούς τίμησε τον εκπρόσωπο των μαθητών Του, αλλά επιθυμούσε να εμβαθύνει την άποψη που είχε για ένα βασιλεύοντα Μεσσία στην πραγματικότητα του πάσχοντος δούλου του Θεού. Του αποκάλυψε ότι έπρεπε να ανέβει στην Ιερουσαλήμ, να πάθει και να πεθάνει εκεί για να αναστηθεί την τρίτη ημέρα (Ματθαίος 16:21).

Ο Πέτρος, όμως, τρομοκρατήθηκε. Νόμιζε ότι ο Ιησούς έπασχε από κατάθλιψη και Τον παρότρυνε: «Θεός φυλάξοι, Κύριε! Να μη σου συμβεί αυτό!» (Ματθαίος 16:22). Τότε ο Ιησούς γύρισε και του είπε: «Φύγε από μπροστά μου, σατανά! Εσύ μου γίνεσαι εμπόδιο, γιατί δε σκέφτεσαι όπως θέλει ο Θεός, αλλά όπως θέλουν οι άνθρωποι». " (Ματθαίος 16:23).

Πώς μπορούσε να επέλθει αυτή η ξαφνική αλλαγή στη συνομιλία μεταξύ του Ιησού και του εκπροσώπου των μαθητών Του; Ο Πέτρος προσπάθησε να ματαιώσει την σταύρωση του Ιησού, τον στόχο και τον σκοπό για τον οποίο Αυτός είχε γίνει άνθρωπος. Ο Ιησούς αμέσως διέκρινε τη φωνή του Σατανά στα προφανώς καλοπροαίρετα λόγια του αποστόλου, γιατί ο Σατανάς μισεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τον σταυρό του Υιού του Θεού, το σημείο της απόλυτης ήττας του.

Τα ίδια αποκαλυπτικά λόγια της επίπληξης θα μπορούσαν να κατευθυνθούν και προς τον Μωάμεθ, ο οποίος άφησε τον Αλλάχ να κάνει οτιδήποτε μπορούσε για να σώσει τον Υιό της Μαρίας από τη σταύρωση.

Ο Ιησούς εξήγησε τρεις φορές στους μαθητές Του ότι ο λόγος της έλευσης Του ήταν να υποστεί τα αναπόφευκτα πάθη και τον θάνατο του (Ματθαίος 16:21; 17:22-23; 20:17-18): Ακούστε· τώρα που ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, ο Υιός του Ανθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και στους γραμματείς και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο. Θα τον παραδώσουν στους εθνικούς για να τον περιγελάσουν, να τον μαστιγώσουν και να τον σταυρώσουν· όμως την τρίτη μέρα αυτός θ’ αναστηθεί (Ματθαίος 20:18-19)!

Όσο περισσότερο πλησίαζε την Ιερουσαλήμ ο Ιησούς, τόσο περισσότερο είχε επίγνωση των λεπτομερειών των παθών και του θανάτου Του, συμπεριλαμβανομένου και της ανάστασης Του. Ήταν κάτι περισσότερο από προφήτης. Ήταν ο ίδιος ο λόγος του Θεού. Πάντα μιλούσε με τον Πατέρα Του στον ουρανό ο οποίος του αποκάλυπτε μελλοντικά γεγονότα με ακρίβεια.

Ένας φυσιολογικός, σκεπτόμενος άνθρωπος μπορεί να φέρει αντίρρηση: «Αν ο Ιησούς γνώριζε για όλα αυτά γιατί δεν έφυγε τρέχοντας στο εξωτερικό ή να μεταναστεύσει, όπως ο Μωάμεθ από την Μέκκα στη Μεδίνα; Γιατί ο Ιησούς δεν κρύφτηκε ή δεν μεταμφιέστηκε;» Τον οδηγούσε μια θεία αναγκαιότητα! Γνώριζε ότι δεν θα υπήρχε καμία σωτηρία για την ανθρωπότητα χωρίς τον αντικαταστατικό θάνατο Του. Υπάκουσε στο θέλημα του Πατέρα Του στον ουρανό μέχρι τον ίδιο του τον θάνατο! Αυτή η αναγκαιότητα φαίνεται παράξενη και απεχθής στους Μουσουλμάνους.

Ο Ιησούς στην Γεθσημανή
Ο Ιησούς δίστασε, έκλαψε πικρά και ήταν βαθιά προβληματισμένος από τον επερχόμενο Του θάνατο, όταν προσευχήθηκε στον κήπο των ελαιών κάτω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ. Οι μαθητές Του κοιμήθηκαν και δεν μπορούσαν να τον βοηθήσουν με τις ικεσίες τους. Εκείνος, ωστόσο, «έπεσε με το πρόσωπο στη γη και προσευχόταν με τούτα τα λόγια: «Πατέρα μου, αν είναι δυνατό, ας μην πιώ αυτό το ποτήρι· όμως ας μη γίνει το δικό μου θέλημα αλλά το δικό σου.» (Ματθαίος 26:39)

Ο άνθρωπος Ιησούς, με την ψυχή και το σώμα Του, οπισθοχώρησε για λίγο μπροστά στην κρίση του Θεού που επρόκειτο να συμβεί με τον θάνατό Του. Όμως ο Υιός του Θεού μέσα Του υπερνίκησε τη θέληση της σάρκας και υποτάχθηκε πιστά στο θέλημα Εκείνου που Τον αγάπησε. Ο σταυρός του Ιησού δεν ήταν μια ευχάριστη εκδρομή ούτε μια στρατηγική διαχείρισης της κατάστασης, αλλά μια μάχη μεταξύ ουρανού και κόλασης. Ο Ιησούς δέχτηκε το αιώνιο θέλημα του Πατέρα Του και προσευχήθηκε μια δεύτερη και μια τρίτη φορά: «Πατέρα μου, αν δεν μπορώ ν’ αποφύγω αυτό το ποτήρι αλλά πρέπει να το πιώ, ας γίνει το θέλημά σου». (Ματθαίος 26:42)

Το αληθινό «Ισλάμ» ή η πλήρης παράδοση έγινε ορατή σ’ αυτήν την μάχη της προσευχής του Ιησού. Κανείς δεν τον ανάγκασε να παραδοθεί στο θέλημα του Πατέρα Του. Παρακινήθηκε από την ακλόνητη αγάπη έχοντας εμπιστοσύνη στην τέλεια πνευματική καθοδήγηση του Πατέρα Του.

Η αποτυχία των μαθητών και η υπομονή του Ιησού
Οι μαθητές πέρασαν από το καλύτερο Βιβλικό κολλέγιο στον κόσμο με πρακτική άσκηση μαζί με τον καλύτερο δάσκαλο που υπήρξε ποτέ. Όταν η δοκιμασία έφτασε, όταν ο Ιησούς συλλήφθηκε, όλοι απέτυχαν στην τελευταία εξέταση. Έτρεξαν να κρυφτούν μέσα στο σκοτάδι. Ο Πέτρος έκοψε το αυτί ενός στρατιώτη με το μαχαίρι του και αρνήθηκε ότι γνωρίζει τον Κύριο Του, μάλιστα και με όρκο (Ματθαίος 26:56, 69-75).

Πώς αντέδρασε ο Ιησούς; Πώς επανόρθωσε την αποτυχία των αγαπημένων Του; Προσευχήθηκε για αυτούς ενώ ήταν κρεμασμένος στον σταυρό: «Πατέρα, συγχώρεσε τους γιατί δεν γνωρίζουν τι κάνουν.» (Λουκάς 23:34) Ολοκλήρωσε τη σωτηρία του κόσμου μόνος του και φώναξε στο τέλος της αγωνίας Του: «Τετέλεσται!» (Ιωάννης 19:30).

Εκείνη τη στιγμή τακτοποίησε, επίσης, τη δικαίωση των μαθητών Του που είχαν πέσει σε αμαρτία χωρίς αυτοί να το γνωρίζουν. Έσωσε όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου και όλων των Εβραίων και των Μουσουλμάνων, με την σωτηρία Του. Ο Ιησούς δε χρειάζεται να πεθάνει ξανά για τους Μουσουλμάνους ή για τους Εβραίους! Αγάπησε και ακόμη αγαπάει όλους τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανόμενου και εκείνων που Τον μισούν. Τους περιμένει και αυτούς.

Ο υπεύθυνος Ρωμαίος αξιωματικός ήθελε να είναι σίγουρος ότι ο «Βασιλιάς των Ιουδαίων» ήταν σίγουρα νεκρός και με μια λόγχη τρύπησε τα πλευρά του, ακριβώς δίπλα στην καρδιά του. Αυτό το λόγχισμα θα ήταν αρκετό για να σκοτώσει τον Ιησού. Ωστόσο, τα βασανιστήρια του σταυρού είχαν ήδη πετύχει το σκοπό τους. Το λόγχισμα αποτέλεσε την απόδειξη του πραγματικού θανάτου του Ιησού. Πώς τότε ο Μωάμεθ μπορεί να λέει, «Δεν τον σκότωσαν! Δεν τον σταύρωσαν! Απλά εμφανίστηκε έτσι σ’ αυτούς» (Sura al-Nisa' 4:157);

Όταν ο Ιησούς αναστήθηκε από τους νεκρούς και εμφανίστηκε με το πνευματικό του σώμα στους κρυμμένους και τρομαγμένους μαθητές πίσω από κλειδωμένες πόρτες, Εκείνος δεν τους επίπληξε για την φυγή τους αλλά τους χαιρέτισε λέγοντας «Ειρήνη σε σας!» (Ιωάννης 20:19) Όταν δεν κατάλαβαν ότι ήταν Εκείνος, τους έδειξε τις πληγές στα τρυπημένα Του χέρια και πόδια και την πληγή στα πλευρά του (Ιωάννης 20:20). Μετά συνειδητοποίησαν ότι ο σταυρωμένος και ενταφιασμένος Ιησούς ήταν πραγματικά ζωντανός και στέκονταν ανάμεσα τους!

Έπειτα, ο αναστημένος Κύριος ξανάρχισε να τους διδάσκει το σχέδιο της σωτηρίας στην Παλαιά Διαθήκη. Κατά τη διάρκεια αυτών των 40 ημερών, τους έδειξε από την Τορά, τους Ψαλμούς και τους Προφήτες ότι ο Χριστός έπρεπε να πάθει για να μπορέσουν να εισέλθουν στη δόξα Του (Λουκάς 24:26-27). Άνοιξε τις διάνοιες τους ώστε να μπορέσουν να κατανοήσουν τις Γραφές και τους διαβεβαίωσε ότι, «Οι Γραφές λένε ότι έτσι έπρεπε να γίνει, και έτσι έπρεπε να πάθει ο Μεσσίας, ν’ αναστηθεί από τους νεκρούς την τρίτη μέρα .» (Λουκάς 24:46)

Ο ίδιος ο Ιησούς μας καθοδηγεί στον σωστό τρόπο για να Τον υπηρετήσουμε ανάμεσα στους Μουσουλμάνους. Όταν οι Μουσουλμάνοι αναζητητές, μετά την περίοδο του αληθινού ενδιαφέροντος για το μήνυμα για τον Χριστό, τρέπονται σε φυγή και δεν αναπαύεται η ψυχή τους στην πίστη τους, όπως έκαναν και οι πρώτοι μαθητές του Ιησού: τότε το δικό μας καθήκον είναι να τους μαζέψουμε ξανά και να αρχίσουμε τα βιβλικά μαθήματα από την αρχή, όπως έκανε και ο Ιησούς με τους μαθητές τους!

Η μεγάλη Εξέλιξη
Αφού ο Ιησούς προετοίμασε τους Αποστόλους Του για να χριστούν με το Άγιο Πνεύμα ως αποτέλεσμα του θανάτου θυσίας Του πάνω στον σταυρό, αυτοί τον ρώτησαν, «Κύριε θα εγκαθιδρύσεις τη βασιλεία του Θεού ως ο Μεσσίας του Ισραήλ τις επόμενες μέρες;» Στόχευαν ακόμη σε ένα θρησκευτικό – πολιτικό βασίλειο. Δεν είχαν καταλάβει το μήνυμα του Ιησού για μια πνευματική βασιλεία. Μετά από 40 μέρες ειδικής εκπαίδευσης από τον αναστημένο Κύριο, απέτυχαν στις εξετάσεις ξανά! Ακόμη σκέφτονταν με κοσμικούς όρους, πολιτικά και ανθρώπινα. Ωστόσο, από τη στιγμή που έλαβαν τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, η όραση και η διδασκαλία τους άλλαξαν δραστικά. Πήραν κουράγιο για να εκφράσουν την αλήθεια με αγάπη. Διακήρυξαν στο τρομαγμένο κοινό ότι όλοι ήταν δολοφόνοι και ότι με την βοήθεια των κατακτητών Ρωμαίων στρατιωτών είχαν καρφώσει τον Ιησού, τον Μεσσία, πάνω στο σταυρό. (Πράξεις 2:23)

Τι απάντησε το σοκαρισμένο πλήθος των Ιουδαίων; Τίποτα! Ούτε μία λέξη! Κανείς από το πλήθος δεν φώναξε: Σταματήστε! Σωπάστε! Δεν τον σκοτώσαμε, δεν Τον σταυρώσαμε!» Αντίθετα ήταν σιωπηλοί. Η σιωπή των Ιουδαίων είναι μια απόδειξη για το ιστορικό γεγονός ότι ο Ιησούς σταυρώθηκε. Αν είχαν την παραμικρή ευκαιρία να αρνηθούν την ενοχή για τη σταύρωση, θα φώναζαν και θα διαμαρτύρονταν έντονα. Ωστόσο, παρέμειναν σιωπηλοί. Οι ίδιοι είχαν φωνάξει «Σταύρωσον, Σταύρωσον Αυτόν!» (Ματθαίος 27:22-26· Ιωάννης 19:15)

Ο Πέτρος και οι Απόστολοι επανέλαβαν το κάλεσμα τους για μετάνοια σε αρκετές περιστάσεις και έδωσαν μαρτυρία για την εντυπωσιακή αλήθεια του εσταυρωμένου Μεσσία μπροστά στο πλήθος στον ναό, μετά την θεραπεία του παράλυτου άνδρα και ενώπιον των Σανχεντρίν. Κανένας από τους αρχιερείς και τους νομοδιδάσκαλους δεν μπορούσε να απορρίψει την μαρτυρία τους γιατί όλοι πήραν μέρος στην σταύρωση του Ιησού ως ενεργοί αυτόπτες μάρτυρες (Πράξεις 2:36, 3:13-15, 4:10, 5:30, 7:52 κ.α.)

Όποιος καταλαβαίνει τις συνέπειες της μαρτυρίας των Αποστόλων σ’ αυτά τα επτά εδάφια των Πράξεων και όποιος αντιλαμβάνεται την κατάπληξη αυτών των Ιουδαίων μπορεί να βρει ισχυρές αποδείξεις εκεί για την πραγματικότητα της σταύρωσης του Ιησού. Οι Μουσουλμάνοι κατανοούν ότι κανένας άνθρωπος δεν θα επιτρέψει να τον αποκαλέσουν δολοφόνο, εκτός αν έχει σαφώς καταδικαστεί για φόνο. Αυτά τα επτά εδάφια, επομένως, αποδεικνύουν το γεγονός της σταύρωσης του Χριστού.

Θα έπρεπε, επίσης, να συνειδητοποιήσουμε ότι οι απόστολοι δε μπορούσαν να δώσουν τη μαρτυρία τους για τη σταύρωση του Ιησού και την ανάσταση Του ως τη μεγάλη νίκη του Θεού παρά μόνο αφού το Άγιο Πνεύμα είχε εισέλθει στις καρδιές τους. Θα παρέμεναν σιωπηλοί, ανήμποροι να καταλάβουν τι είχε συμβεί για πολύ καιρό.

Όταν δίνουμε τη μαρτυρία μας σε Μουσουλμάνους, η εξήγηση που τους δίνουμε και η διδασκαλία μας θα έχουν μικρή σημασία έως ότου το Άγιο Πνεύμα φωτίσει τον νου τους, όπως ακριβώς έγραψε ο Δρ. Μαρτίνος Λούθηρος, «Πιστεύω ότι δε μπορώ να πιστέψω στον Ιησού Χριστό, τον Κύριο μου, ή να έρθω σ’ Αυτόν με τη δική μου λογική ή την θέληση αλλά το Άγιο Πνεύμα με κάλεσε μέσω του ευαγγελίου, με φώτισε με τα χαρίσματα του, με εξάγνισε και με διατήρησε στην σωστή πίστη, όπως ακριβώς καλεί και μαζεύει όλους τους Χριστιανούς πιστούς πάνω στη γη και τους κρατά στη σωστή ενωμένη πίστη.»

Η προσευχή για την προετοιμασία και το άνοιγμα της διάνοιας των Μουσουλμάνων και η ανακαίνιση των καρδιών τους μέσω του Αγίου Πνεύματος είναι τόσο σημαντική όσο μια σοφή μαρτυρία για τον αναστημένο Σωτήρα, ειδικά προετοιμασμένη για να συναντήσει το Μουσουλμανικό περιβάλλον.

7.05 -- Κοσμικές πηγές σχετικά με τη Σταύρωση του Ιησού

Πολλοί Μουσουλμάνοι δεν είναι πρόθυμοι να ακούσουν την μαρτυρία της Βίβλου επειδή διδάχτηκαν ότι η Βίβλος έχει αλλοιωθεί. Για τέτοιους παραπλανημένους φίλους, ιδιαίτερα αν πρόκειται για διανοούμενους, οφείλουμε να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να εντοπίσουμε ενδείξεις για τη σταύρωση του Χριστού σε κοσμικές πηγές, οι οποίες δεν έχουν καμία ή ελάχιστη σχέση με τη χριστιανική διδασκαλία.

Δύο διάσημοι αρχαίοι ιστορικοί ανέφεραν τον θάνατο του Ιησού, του υιού του Ιωσήφ από τη Ναζαρέτ. Ο ένας από αυτούς είναι ο Τάκιτος στο βιβλίο του, Χρονικά, και ο άλλος είναι ο Φλάβιος Ιώσηπος στο βιβλίο του, Ο Εβραϊκός Πόλεμος. Ο Ιώσηπος κάνει εκτενή αναφορά στον Ιησού και τη σταύρωση του υπό τον Πιλάτο στον τόμο VIII, κεφάλαιο 3:3. Και τα δύο ιστορικά έργα είναι διεθνώς αναγνωρισμένα και μπορούν να βοηθήσουν τους αμερόληπτους Μουσουλμάνους να ξανασκεφτούν την γνησιότητα του θανάτου του Ιησού.

Το ίδιο ισχύει και για το Βελγικό Ταλμούδ. Οι Ιουδαίοι έζησαν για λίγο καιρό στο Βέλγιο ανάμεσα σε Χριστιανούς και έπρεπε να δώσουν απαντήσεις όταν κατηγορήθηκαν για τη σταύρωση του Ιησού. Έγραψαν λοιπόν ότι ο Ιησούς, ο γιος του Ιωσήφ, μόλις είχε πεθάνει. Αυτή η σημείωση στο Ταλμούδ έρχεται σε αντίθεση με την απόρριψη του Ιησού από τους ορθόδοξους Εβραίους φανατικούς, οι οποίοι αποφάσισαν ότι «το όνομα Του θα ξεχαστεί και θα σβηστεί από τη μνήμη όλων. Ποτέ ξανά να μην αναφερθεί το όνομα του ανάμεσα στον λαό μας!»

Ένα χλευαστικό σημείωμα σχετικά με τον Ιησού βρέθηκε χαραγμένο στο υπόγειο του Παλλάδιου στην Ρώμη. Ένας μεγάλος σταυρός ήταν χαραγμένος σε ένα τοίχο και ένας άνδρας με κεφάλι γάιδαρου ήταν κρεμασμένος σ’ αυτόν. Κάτω από τον σταυρό ένας Ρωμαίος στρατιώτης διακρίνεται να γονατίζει και να προσκυνάει τον εσταυρωμένο ενώ οι άλλοι Ρωμαίοι στρατιώτες τον κοροϊδεύουν . Αυτή η εικόνα του Ιησού ξεκάθαρα δείχνει ότι η σταύρωση του Χριστού ήταν ήδη γνωστή ανάμεσα στους κοσμικούς Ρωμαίους και ήταν αντικείμενο συζήτησης δημόσια, αφού οι Ρωμαίοι στρατιώτες είχαν αρχίσει να πιστεύουν στον Σωτήρα που είχαν εκτελέσει.

Υπάρχουν περαιτέρω ενδείξεις για το ιστορικό γεγονός της σταύρωσης του Ιησού που μπορούν να κάνουν τον κάθε Μουσουλμάνο να σκεφτεί. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Jamal Abd al-Nasser στην Αίγυπτο ο Πάπας Ιωάννης XXIII προσπάθησε να απαλλάξει τους Εβραίους από την κατηγορία της δολοφονίας του Ιησού. Ο Αιγύπτιος πρόεδρος, ωστόσο, αντέδρασε οργισμένα και απάντησε στον Πάπα μέσω της τηλεόρασης και άλλων μέσων: «Καταλάβαμε το σχέδιο σου! Θέλεις να δικαιώσεις όλους τους Εβραίους και το Ισραήλ! Δε θα το επιτρέψουμε ποτέ αυτό! Γνωρίζουμε ποιος σκότωσε τον Χριστό: Οι Εβραίοι Τον σταύρωσαν και κανείς άλλος!» Μουσουλμάνοι ηγέτες, Χριστιανοί επίσκοποι, ιερείς, πάστορες και άλλοι υψηλόβαθμοι άνθρωποι μειδίασαν. Ήταν προφανές ότι για να καταδικάσει τον Ισραήλ, ο Jamal Abd al-Nasser ήταν έτοιμος να παραδεχτεί ότι το Κοράνι έκανε λάθος!

Σύμφωνα με τον νόμο της Σαρία (Shari'a), οι θεολόγοι νομικοί της Πανεπιστημίου αλ-Αζχάρ στο Κάιρο ή άλλων ισλαμικών κέντρων όφειλαν να διαμαρτυρηθούν και να διορθώσουν τη δήλωση του Νάσερ εντός ενός μηνός, διαφορετικά θα αποκτούσε γενική ισχύ. Ωστόσο, οι λόγιοι φοβήθηκαν τον δικτάτορα ή, μπορεί να μην ήθελαν να δικαιωθεί το Ισραήλ. Το σημαντικό σημείο είναι ότι οι Ισλαμιστές αξιωματούχοι παρέμειναν σιωπηλοί και έτσι, με βάση τις αρχές της Σαρία, έμμεσα παραδέχτηκαν ότι γνώριζαν ότι ο Χριστός πραγματικά σταυρώθηκε. Ωστόσο, δε μπορούσαν να το παραδεχτούν ειλικρινά επειδή έρχονταν σε αντίθεση με το γνωστό στίχο από το Κοράνι. Εν πάση περιπτώσει, για να καταδικαστεί το Ισραήλ, δέχτηκαν το μικρό,τερο κακό!

Σήμερα οι φιλελεύθεροι και μετριοπαθείς Εβραίοι, οι οποίοι διαχωρίζουν τους εαυτούς τους από τον φανατισμό των ορθόδοξων Εβραίων, ζουν στο κράτος του Ισραήλ. Πολλοί από αυτούς προσπάθησαν να εξερευνήσουν το φαινόμενο Ιησούς για να φέρουν πίσω αυτόν τον μεγάλο, χαμένο αδερφό στον λαό Του. Επιβεβαίωσαν τη γέννηση του Ιησού στην «Ναζαρέτ», ωστόσο, αναρωτήθηκαν αν επρόκειτο για μια περίπτωση βιασμού από στρατιώτη της Ρωμαϊκής κατοχής. Συζήτησαν για τη διδασκαλία Του και τα θαύματα Του. Αλλά τι έγραψαν για τον θάνατο του; Αρνήθηκαν την σταύρωση Του όπως ο Μωάμεθ; Ποια ήταν η απάντηση τους σ’ αυτήν την δύσκολη ερώτηση; Περιγράφουν την εκτέλεση του Ιησού ως ένα νομικό λάθος! Δεν αμφισβητούν το γεγονός της σταύρωσης του. Όλοι οι Εβραίοι με μια φωνή θα αρνούνταν τη σταύρωση του Ιησού για να απελευθερωθούν από το βάρος των 2000 χρόνων στην ιστορία τους, αν υπήρχε και η παραμικρή πιθανότητα. Αλλά γνωρίζουν ότι τα ιστορικά γεγονότα δεν μπορούν να αλλάξουν και αυτά θα μιλήσουν από μόνα τους.

7.06 -- Χρήσιμα εδάφια στο Κοράνι που καθιστούν τον θάνατο του Ιησού νοητό

Αν μελετάς τις διαφορετικές δηλώσεις του Μωάμεθ για τον θάνατο του Ίσα στο Κοράνι, μπορείς να βρεις αντιφάσεις και μια προοδευτική σκλήρυνση στη στάση του απέναντι στον σταυρό. Ξεκινάει με μια ανεκτή αποδοχή του θανάτου του και φτάνει σε μια αμφίρροπη αλλά επακόλουθη άρνηση του θανάτου του Ιησού. Ωστόσο, υπάρχουν συγκεκριμένες αδυναμίες σ’ αυτούς τους στίχους όπως, επίσης, και πιθανές ενδείξεις για το σταυρό του Ιησού, τις οποίες παρουσιάζουμε εδώ για τη δική σου μαρτυρία σε Μουσουλμάνους.

Η εκτέλεση των προφητών από τους υιούς του Ισραήλ παρουσιάζεται και καταδικάζεται δέκα φορές στο Κοράνι (Suras al-Baqara 2:61,87,91; Āl 'Imran 3:21,112,181,183; al-Nisa' 4:155,157; al-Ma'ida 5:70). Μία από αυτές τις παραπομπές λέει:

«Δώσαμε στον Ίσα, τον Υιό της Μαρίας, τα ξεκάθαρα σημάδια και τον ενισχύσαμε με το Πνεύμα της αγιότητας. Κάθε φορά, λοιπόν, που αγγελιοφόροι έρχονται σε σας με κάτι που δε σας αρέσει, με αλαζονεία ,θα αποκαλέσετε κάποιους από αυτούς ψεύτες και κάποιους άλλους θα τους σκοτώσετε;» (Sura al-Baqara 2:87)

Τέτοιοι στίχοι γράφτηκαν την εποχή του Μωάμεθ στη Μεδίνα. Δεν αρνήθηκε την επαναλαμβανόμενη εκτέλεση προφητών στην Παλαιά Διαθήκη αλλά την παρουσίασε ως κατηγορία εναντίον των Εβραίων. Ωστόσο, δε μπορούσε να φανταστεί ότι ο Υιός της Μαρίας λιθοβολήθηκε επίσης αν και ευθέως Τον συνέδεε με τους εκτελεσμένους προφήτες. (Suras al-Baqara 2:87; al-Nisa' 4:157). Η λογική του Κορανίου, επομένως, φαίνεται να απαιτεί τον θάνατο του Ιησού επίσης.

Ο θάνατος του Ιησού στο Κοράνι
Υπάρχει ένας περίεργος στίχος στην Sura Maryam ο οποίος θα μπορούσε σχεδόν να κατανοηθεί ως μια Χριστιανική μαρτυρία στο Κοράνι. Με αυτόν τον στίχο ο Ίσα συστήνεται στο Κοράνι και συνοψίζει τη ζωή του σε μια πρόταση:

«Ειρήνη είναι επάνω μου από τη μέρα που γεννήθηκα, τη μέρα που θα πεθάνω και την μέρα που θα αποσταλώ ζωντανός» (Sura Maryam 19:33)

Ο Μωάμεθ αποκάλυψε αυτήν την ομολογία του Ίσα για να δικαιώσει την μητέρα του Μαρία και να δείξει ότι ο υιός της δεν ήταν ένα νόθο παιδί. Η γέννηση Του ήταν κάτω από την εύνοια και την ειρήνη του Αλλάχ. Εδώ η ενσάρκωση του Λόγου του Θεού και του Πνεύματος Του εν Χριστώ διαφαίνεται μέσα στο Κοράνι (Suras Āl 'Imran 3:45; al-Nisa' 4:171; Maryam 19:20; al-Anbiya' 21:91; al-Tahrim 66:12 κ.α.) Είναι επίσης μια ηχώ του τραγουδιού των αγγέλων στους αγρούς της Βηθλεέμ (Λουκάς 2:14).

Ο Χριστός εμφανίζεται στο Κοράνι ως ένας άνθρωπος της ειρήνης. Δεν αμάρτησε (Sura Maryam 19:19) Δεν ήταν βίαιος κακοποιός (Σούρα Μαριάμ 19:32). Δεν πήρε μέρος σε πολέμους, φόνους ή εχθρικούς λόγους. Ο Χριστός ήταν ειρηνοποιός που αποτελεί την κυριολεκτική σημασία της λέξης Μουσουλμάνος. Είναι ο μόνος αληθινός Μουσουλμάνος, ο Πρίγκιπας της ειρήνης.

Αυτός ο στίχος (Σούρα Μαριάμ 19:33) περιέχει, επίσης, μια σαφή και κατηγορηματική δήλωση σχετικά με τον θάνατο του Χριστού. Αυτά τα λόγια αποτέλεσαν πάντοτε εμπόδιο για τους μουσουλμάνους σχολιαστές. Παραποίησαν το νόημά τους και έγραψαν ότι, αναμφίβολα, ο Ίσα (Isa) θα πρέπει να πεθάνει, αλλά όχι κατά την πρώτη του επίγεια ζωή, παρά μόνο μετά τη δεύτερη έλευσή του. Θα επιστρέψει για να καταστρέψει πρώτα τον Αντίχριστο, στη συνέχεια να θανατώσει όλα τα γουρούνια και να εξαλείψει όλους τους σταυρούς. Κατόπιν, θα παντρευτεί, θα έχει παιδιά και θα μεταστρέψει όλους τους ανθρώπους (συμπεριλαμβανομένου και όλων των Χριστιανών) στο Ισλάμ. Μόνο τότε θα πεθάνει! Ο θάνατος του θα αποτελέσει «τη γνώση της τελευταίας ώρας» (Sura al-Hujurat 49:61). Μετά την ταφή του δίπλα στον Μωάμεθ στην Μεδίνα, ο Αλλάχ ο ίδιος θα εμφανίστεί την ημέρα της κρίσης, θα αναστήσει τον Μωάμεθ και τον Χριστό από τους νεκρούς και θα τους τοποθετήσει σε θρόνους έτσι ώστε να συμμετάσχουν στην κρίση του κόσμου.

Μια γραμματική ανάλυση μπορεί να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις αυτήν την επιδέξια παραποίηση. Ο στίχος 23 δεν περιέχει τη λέξη «saufa», η οποία και μόνο θα μετέθετε τον θάνατο του Ίσα (Isa) σε ένα μακρινό μέλλον· αντίθετα, αναφέρεται στον επικείμενο, φυσικό του θάνατο, ως μέρος μιας φυσικής ακολουθίας γέννησης, θανάτου και ανάστασης. Όλες οι άλλες ερμηνείες είναι όνειρα ή ψεύδη που σκοπό έχουν να καλύψουν την πραγματικότητα του θανάτου του Ιησού.

Υπάρχει ένας παρόμοιος στίχος στην Σούρα Μαρυάμ για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή (Yahya) ο οποίος θα έπρεπε να υποβαθμίσει τον Ίσα στο επίπεδο του Yahya. Εδώ, ο Τζιμπρίλ, ο αγγελιοφόρος λέει, «Ειρήνη θα είναι επάνω του την ημέρα που θα γεννηθεί και τη μέρα που θα πεθάνει και τη μέρα που θα αποσταλεί ζωντανός.» (Sura Maryam 19:15)

Είναι γνωστό ότι ο Ιωάννης αποκεφαλίστηκε και θάφτηκε. Το γεγονός αυτό περιγράφεται στο ίδιο πλαίσιο γεγονότων με εκείνο του Ίσα (Isa): πρώτα η γέννηση, έπειτα ο θάνατος και τέλος η ανάσταση. Ωστόσο, στην περίπτωση του Ίσα (Isa), οι σχολιαστές σκόπιμα διαστρέβλωσαν αυτή τη σειρά, προκειμένου να εξαλείψουν την πιθανότητα θανάτου επί του σταυρού.

Ίσως, ο Μωάμεθ παρουσίασε τον Ίσα και τον Γιαχία (Yahya) μαζί προκειμένου να δείξει ότι ο Ίσα δεν θα είχε θεϊκή φύση. Παρ’ όλα αυτά, επέτρεψε στον Ίσα να συστηθεί ο ίδιος με τρόπου που φαινόταν σαν να έκανε μια ουράνια «αποκάλυψη», ενώ ο Γιαχία παρουσιάστηκε μόνο από τον Τζιμπρίλ (Jibril). Στο Κοράνι, ο Ίσα βρίσκεται σε ανώτερη θέση από τον Γιαχία. Ο Υιός της Μαρίας εμφανίζεται ως πνεύμα του Αλλάχ ενσαρκωμένο και ως ο λόγος του, που έχει λάβει σάρκα, ενώ ο Γιαχία ήταν απλώς ένα παιδί που γεννήθηκε φυσιολογικά από γνωστούς γονείς.

Σύμφωνα με το Κοράνι, ο Ίσα (Ιησούς) έζησε χωρίς αμαρτία (Suras Āl 'Imran 3:45· al-Nisa' 4:171· Maryam 19:19 και άλλες). Συνεπώς, δεν ήταν αναγκαίο να πεθάνει για τη δική του ενοχή. Αυτό επιτρέπει την ερμηνεία ότι πήρε τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων πάνω του και πέθανε στη θέση τους, συμφιλιώνοντας τον Δημιουργό και τον κόσμο μέσω του εξιλαστήριου θανάτου Του. Στο Κοράνι, ο Ίσα επιβεβαιώνει ότι η ειρήνη του Αλλάχ θα αναπαυθεί επάνω του ακόμη και την ημέρα του θανάτου του!

Ο πιο παραπλανητικός από όλους
Ένας άλλος στίχος που δείχνει την εξέλιξη της στάσης του Μωάμεθ απέναντι στον θάνατο του Χριστού μπορεί να βρεθεί στη Σούρα Αλ Ιμράν (Sura Āl 'Imran):

«Αυτοί παραπλάνησαν και ο Αλλάχ παραπλάνησε και ο Αλλάχ είναι ο καλύτερος από όλους τους λαοπλάνους επειδή εκείνος είπε: Ω Ίσα ,θα σε αφήσω να πεθάνεις και θα σε υψώσω σε μένα» (Sura Āl 'Imran 3:54-55).

Σύμφωνα με το Κοράνι, πονηροί άνθρωποι ήταν οι Εβραίοι. Προσπάθησαν να σκοτώσουν τον Ίσα αλλά ο Αλλάχ διέκρινε εκ των προτέρων το σχέδιό τους για φόνο. Ωστόσο, ο Αλλάχ ήταν πιο δόλιος από όλους αυτούς· άφησε τον 'Ίσα να πεθάνει ειρηνικά και στη συνέχεια τον ανέβασε στον ουρανό, στην παρουσία Του.

Ποιο ήταν αυτό το «μεγαλύτερο από όλα τα τεχνάσματα» που αποδίδεται εδώ στον Αλλάχ από το ίδιο το Κοράνι; Έσωσε τον Χριστό από έναν βίαιο θάνατο με λιθοβολισμό ή με σταύρωση! Με αυτό τον τρόπο, ο Μωάμεθ παρασκηνιακά προσπάθησε να καταργήσει τον σταυρό του Χριστού απλά με το να μην τον αναφέρει. Τρεις εκφράσεις που σχετίζονται με αυτό το «φιλανθρωπικό κόλπο» ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες λέξεις σ’ αυτόν τον στίχο.

Για να καταργήσει το σταυρό του Χριστού ο Μωάμεθ αποκάλεσε τον Αλλάχ ως τον πιο πανούργο από όλους! Η Βίβλος χρησιμοποιεί αυτήν την απεχθή φράση μόνο για «το φίδι» στον παράδεισο (Γένεση 3:1)! Καθώς ήρθε αντιμέτωπος με τον σταυρό, το πνεύμα του Ισλάμ έπρεπε να ομολογήσει ποιος πραγματικά ήταν και είναι. Ο Αλλάχ έπρεπε να αποκαλυφθεί ενώπιον του σταυρού ως «ο καλύτερος από όλους τους λαοπλάνους» (khair-ul-maakirin)! Θα πρέπει να αντιληφθούμε τις ευρείες συνέπειες αυτής της Κορανικής δήλωσης για εμάς και τους φίλους μας. Στην προς Εφεσίους επιστολή 6:11-20, ο Παύλος προστάζει όλους τους υπηρέτες του Χριστού να μην προσπαθούν να σπάσουν τα δαιμονικά δεσμά με τη δική τους δύναμη και σοφία, αλλά να προσεύχονται, να πιστεύουν και να υπηρετούν αποκλειστικά στο όνομα του Ιησού Χριστού και με τη δύναμη του Πνεύματός Του. Όπου με τέχνασμα απορρίπτεται ο σταυρός του Χριστού, αφήνουμε την σφαίρα της λογικής και εισερχόμαστε στην περιοχή των πνευμάτων και των δαιμόνων. Το αίμα του Χριστού παραμένει η μόνη μας προστασία (Α’ Ιωάννου 1:5-2:2) και το Πνεύμα Του είναι η μοναδική μας δύναμη (Πράξεις 1:8).

Η άλλη λέξη σ’ αυτό το κείμενο είναι η «mutawaffika». Ο Αλλάχ λέει «Θα σε αφήσω να φύγεις.» Αυτή η λέξη έχει αρκετές ερμηνείες. Εκφράζει, επίσης, την έννοια του «ήρεμου αποκοιμίσματος» ή της «ολοκλήρωσης της ζωής με επιτυχία». Ο Μωάμεθ χρησιμοποίησε αυτήν τη σύνθετη λέξη για να ικανοποιήσει τόσο τους Χριστιανούς όσο και τους Μουσουλμάνους. Για τους πρώτους, ο Χριστός είχε πεθάνει, για τους άλλους, όχι. Κατά την άποψή τους, ο Ίσα είχε αρπαχθεί στον ουρανό χωρίς να πονέσει. Ο Μωάμεθ ήταν ευφυής. Μιλούσε χρησιμοποιώντας όχι μόνο δύο, αλλά, αν χρειαζόταν, ακόμη και τρεις έννοιες, αναφέροντας μόνο μία λέξη!

Οι Τουρκικές και Ινδονησιακές μεταφράσεις χρησιμοποιούν για αυτήν την λέξη του Κορανίου το ισοδύναμο «θα σε αφήσω να πεθάνεις εν ειρήνη», επειδή εκείνη είναι η ερμηνεία που είναι πλησιέστερη στην ρίζα αυτής της λέξης. Κάποιοι άλλοι μεταφραστές, ωστόσο, παλεύουν με αυτήν την έκφραση για να ευχαριστήσουν τους Ισλαμικούς σχολιαστές.

Ο Μωάμεθ συνήθιζε να λέει, «Ο πόλεμος είναι μια απάτη!» Ο Ιερός πόλεμος, ο οποίος περιλαμβάνει τη διαφωνία με τους Χριστιανούς και τους Εβραίους, είναι, επομένως, γεμάτος από εξαπάτηση και τεχνάσματα. Συνεπώς, θα πρέπει να αλλάξουμε την προσέγγιση μας και να γίνουμε σοφοί! Δεν σημαίνει ότι όλα όσα λέγονται στο Ισλάμ πρέπει να λαμβάνονται κατά λέξη!

Αφού ο Μωάμεθ δήλωσε ότι ο σταυρός του Χριστού αποφεύχθηκε και εξαλείφθηκε μέσω της «πιο πανούργας απάτης» του Αλλάχ, αναστέναξε με ανακούφιση και προσπάθησε να ικανοποιήσει την αντιπροσωπεία των Χριστιανών από τη βόρεια Υεμένη, οι οποίοι (σύμφωνα με τη βιογραφία του Μωάμεθ από τον Ιμπν Χισάμ) είχαν έρθει να συζητήσουν θέματα πίστης μαζί του στη Μεδίνα. Έκανε τον Αλλάχ να ανεβάσει τον 'Ισα (Isa) κοντά στον εαυτό Του! Αυτή είναι μια εντυπωσιακή δήλωση στο Κοράνι. Ο Χριστός είναι ζωντανός! Ο Μωάμεθ είναι νεκρός! Σύμφωνα με το Κοράνι, ο Ίσα σήμερα ζει με τον Αλλάχ και μιλάει μαζί του (Suras Āl 'Imran 3:55; al-Nisa' 4:158; al-Ma'ida 5:110-111,116-118; al-Anbiya' 21:28 κ.α. ) Ο Μωάμεθ, ωστόσο, περιμένει σε ένα ενδιάμεσο στάδιο (Barzakh) για την ανάσταση των νεκρών κατά την ημέρα της κρίσης. Γι’ αυτό τον λόγο, όλοι οι Μουσουλμάνοι πρέπει να προσεύχονται για αυτόν, ώστε να έχει ειρήνη κάθε φορά που αναφέρουν το όνομα του (Sura al-Ahzab 33:56).

Το πνεύμα πίσω από το Ισλάμ μπορεί να ανεχτεί έναν ζωντανό και ερχόμενο Χριστό και να τον ενσωματώσει στο Μουσουλμανικό σύστημα πίστης αλλά δε μπορεί να δεχτεί τον σταυρό Του και την θεότητα Του! Συνεπώς, οι προειδοποιήσεις του Παύλου και του Ιωάννη εφαρμόζονται, επίσης, στο Ισλάμ (Γαλάτες 1:8-9· 1 Ιωάννη 2:21-27· 4:1-5). Κάθε ιεραποστολικός διάλογος με τους Μουσουλμάνους δε θα πρέπει να έχει ως σκοπό του να δημιουργήσει φιλίες αλλά και να περιλαμβάνει και προσευχές για την απελευθέρωση τους από τα συλλογικά τους δεσμά. Ο Μωάμεθ ήξερε γιατί προειδοποίησε τους ακόλουθους του για οποιαδήποτε μορφή φιλίας με ανθρώπους άλλων θρησκειών, ιδιαίτερα τους Χριστιανούς (Suras Āl 'Imran 3:28; al-Nisa' 4:89; al-Anfal 8:73; al-Mumtahana 60:1,9). Εμείς, όμως, δε θα πρέπει να φοβόμαστε τις επαφές με τους Μουσουλμάνους, επειδή η ευλογία του Χριστού είναι πιο ισχυρή από την κατάρα του Μωάμεθ (Ματθαίος 5:44-45; Suras Āl 'Imran 3:61; al-Tawba 9:29 κ.α.)!

Η συγκεκριμένη λέξη που περιλαμβάνει την έννοια του «ήρεμου αποκοιμίσματος» χρησιμοποιείται για τον θάνατο του Ιησού και δεύτερη φορά στο Κοράνι (Sura al-Ma'ida 5:117). Εκεί, ο Υιός της Μαρίας μιλάει προσωπικά στον Αλλάχ σε απευθείας συζήτηση, μετά την ανάληψη Του και επιβεβαιώνει ότι ο Παντοδύναμος τον άφησε να πεθάνει και ανέλαβε εκείνος την ευθύνη για τους μαθητές του στη θέση Του. Ο ήρεμος θάνατος του Ιησού παρουσιάζεται στο Κοράνι με δύο τρόπους, μια φορά ως επερχόμενος, σε χρόνο μελλοντικό με αναφορά, όμως, στο κοντινό μέλλον, και μια φορά ως κάτι που έχει τελειώσει σε χρόνο υπερσυντέλικο, έτσι ώστε ο αναγνώστης του Κορανίου να είναι βέβαιος ότι ο Χριστός δεν σταυρώθηκε ποτέ αλλά μεταφέρθηκε ανώδυνα στον ίδιο τον Αλλάχ!

Η τελική άρνηση της σταύρωσης του Χριστού
Ο μοναδικός στίχος στο Κοράνι που αρνείται την σταύρωση του Ίσα ευθέως (Sura al-Nisa' 4:157) αντιπροσωπεύει το τέλος της εξέλιξης του Μωάμεθ στη στάση του απέναντι στον θάνατο του Χριστού. Αυτός ο στίχος καταργεί και ακυρώνει όλες τις προηγούμενες "αποκαλύψεις", αν αυτές επέτρεπαν την πιθανότητα της σταύρωσης του Υιού της Μαρίας. Αυτή η απόρριψη της οδυνηρής εκτέλεσης του Χριστού εκφράστηκε ωστόσο με ένα αμφίσημο τρόπο, έτσι ώστε να αφήσει χώρο για αμφιβολίες και αντίθετες ερμηνείες. Στην Sura al-Nisa' διαβάζουμε:

«Οι Εβραίοι είπαν , “Σκοτώσαμε τον Μεσσία, τον Ίσα, τον υιό της Μαρίας, τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ!” – Δεν τον σκότωσαν, δεν τον σταύρωσαν, μόνο τους φάνηκε έτσι! Αληθινά εκείνοι που διαφωνούν για εκείνον αμφισβητούν την ύπαρξη του. Δε γνωρίζουν την πραγματικότητα για αυτόν αλλά ακολουθούν υποθέσεις. Δεν τον έχουν σταυρώσει στα σίγουρα αλλά ο Αλλάχ τον ανύψωσε και τον έφερε κοντά του. Ο Αλλάχ είναι ισχυρός και σοφός» (Sura al-Nisa' 4:157-158).

Αυτό το κείμενο περιέχει μερικές παγίδες:

● Είναι απίθανο οι Ιουδαίοι στη Μεδίνα να ομολόγησαν δημόσια ότι ο Υιός της Μαρίας ήταν ο αληθινός Μεσσίας και απεσταλμένος του Αλλάχ. Δεν πίστευαν ούτε στη παρθενογένεση του Ιησού, ούτε στην ενσάρκωσή Του. Τον απέρριψαν πλήρως ως Μεσσία και τον αποκάλεσαν σύμμαχο του Βεελζεβούλ, του ανώτατου των δαιμόνων. (Ματθαίος 12:22· Μάρκος 3:22-27· Λουκάς 11:14-23) Αυτή η αναφορά στο Κοράνι δε μπορεί να προήλθε από την επαφή με τους Εβραίους γιατί αυτοί δεν αναγνώριζαν τον Ιησού ως τον αγγελιοφόρο του Θεού, αλλά απέκρυψαν και απέρριψαν το όνομα Του εντελώς.

Είναι, ωστόσο, πιθανό οι Εβραίοι να ήθελαν να προειδοποιήσουν τον Μωάμεθ ότι δε θα έπρεπε πια να τους ενοχλεί και να τους απειλεί αλλιώς θα τον σκοτώνανε όπως ακριβώς είχαν σκοτώσει τον «Κορανικό» του Μεσσία, τον Ίσα. Είναι πιθανό να χρησιμοποιήσαν ειρωνικά τον τίτλο του Μεσσία ως μια χλευαστική απειλή.

● Ο Μωάμεθ απειλήθηκε αρκετές φορές από τους Εβραίους στη Μεδίνα, όπως επίσης και από τους εμπόρους της Μέκκα. Αλλά ηρέμησε λέγοντας στον εαυτό του, «Ο Αλλάχ είναι πιστός. Είναι απίθανο ότι θα παρέδιδε τον πιστό Ίσα στα χέρια των Εβραίων. Αλλιώς θα μπορούσα και εγώ να πέσω στα χέρια τους. Για χάρη της πιστότητας του Αλλάχ και της δικής του ασφάλειας, απέρριψε την απειλή τους και απάντησε οργισμένα: «Αυτοί δεν τον σκότωσαν! Δεν τον σταύρωσαν!»

● Ο Μωάμεθ πουθενά δεν είπε ότι ο Ιησούς δεν σκοτώθηκε και δεν σταυρώθηκε Απλά τόνισε μόνο ότι δεν ήταν οι Εβραίοι που εκτέλεσαν τον Χριστό. Ίσως να είχε ακούσει ότι οι Εβραίοι συνήθως δεν σταύρωναν τους εχθρούς τους αλλά τους λιθοβολούσαν. Όντας κάτω από τον Ρωμαϊκό ζυγό δεν είχαν καν το δικαίωμα να καταδικάσουν οποιονδήποτε σε θάνατο ή να τον εκτελέσουν. Γι’ αυτό, ο Μωάμεθ υπό μια έννοια είναι σωστός! Οι Εβραίοι δεν σκότωσαν ή δεν σταύρωσαν τον Ιησού! Αυτή η δήλωση στο Κοράνι, με αυτή την έννοια, είναι σωστή και αν συμφωνήσουμε με αυτό μπορεί να μειωθεί η ένταση ανάμεσα στους Χριστιανούς και τους Μουσουλμάνους.

Σε όλον τον κόσμο είναι γνωστό ότι οι Ρωμαίοι σταύρωσαν χιλιάδες επαναστατημένους σκλάβους και ξένους εγκληματίες. Επομένως, ο συγκεκριμένος στίχος στο Κοράνι παρουσιάζει τη δυνατότητα να ήταν στην πραγματικότητα οι Ρωμαίοι που σταύρωσαν τον Ιησού. Σήμερα οι φιλελεύθεροι Μουσουλμάνοι οι οποίοι επιδιώκουν να οικοδομήσουν μια γέφυρα με τον Χριστιανισμό, ανοιχτά ομολογούν αυτήν την συγκρητική δυνατότητα ερμηνείας του Κορανίου.

● Ο Μωάμεθ χρησιμοποίησε ένα σπάνιο παθητικό τύπο για να εξηγήσει ότι ο Χριστός παρουσιάστηκε ως «όμοιος» με έναν σταυρωμένο στα μάτια των Ιουδαίων (shubbiha lahum). Αρνήθηκε τη σταύρωση του Χριστού ως ιστορικό γεγονός, υποστηρίζοντας αντ’ αυτού ότι μόνο φάνηκε να είναι «σταυρωμένος», όπως ένα φάντασμα.

Ο Μωάμεθ ίσως να είχε ακούσει για μια Χριστιανική σέκτα στην κοιλάδα του Νείλου η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν αδιανόητο το γεγονός ότι ο μεγάλος Θεός είχε γίνει άνθρωπος και ότι έπρεπε να καλύψει όλες τις ανθρώπινες ανάγκες. Αυτοί πίστευαν ότι ο Θεός εμφανίστηκε μόνο μια φορά ως άνθρωπος αλλά δεν ενσαρκώθηκε ποτέ. Επίσης δίδασκαν ότι ο Χριστός, ως αληθινός Θεός, δε θα μπορούσε να έχει πεθάνει ή να έχει σταυρωθεί αλλά μόνο φάνηκε ότι συνέβη έτσι. Όταν ο Μωάμεθ άκουσε αυτήν την αίρεση αμέσως κατάλαβε ότι είχε έρθει η ευκαιρία του και γι’ αυτό είπε, «Καημένοι Χριστιανοί! Πιστεύουν και θεωρούν ότι ο Χριστός πέθανε για αυτούς πάνω στον σταυρό, αλλά στην πραγματικότητα μόνο έτσι τους φάνηκε. Ποτέ δεν σταυρώθηκε!» Ο Μωάμεθ επηρεάστηκε ή παραπλανήθηκε αρκετές φορές από Χριστιανικές αιρέσεις.

Οι Μουσουλμάνοι σχολιαστές χρησιμοποίησαν πολλή φαντασία για να ερμηνεύσουν αυτόν τον παθητικό τύπο «τους φάνηκε». Οι παρακάτω μη ρεαλιστικές ιστορίες ακόμη και σήμερα κυκλοφορούν σε συγκεκριμένες χώρες ανάμεσα στους Μουσουλμάνους:

- Μερικοί λένε: Ο Σίμωνας ο Κηρυναίος αναγκάστηκε από τους Ρωμαίους στρατιώτες να μεταφέρει το σταυρό για τον μαστιγωμένο και εξασθενημένο Ιησού. Όταν έφτασαν στο μέρος της σταύρωσης, κατά λάθος σταύρωσαν τον Σίμωνα αντί για τον Χριστό. Ο Υιός της Μαρίας έφυγε ελεύθερος.

- Άλλοι λένε: Ο Αλλάχ είναι δίκαιος! Έδωσε τη μορφή του Ιησού στο πρόσωπο του Ιούδα ώστε να σταυρωθεί στη θέση του. Ο Ίσα, παράλληλα, ο οποίος φάνηκε να μοιάζει στον Ιούδα, ξέφυγε σώος και αβλαβής. Όταν ένας ορθόδοξος Χριστιανός άκουσε αυτή την ιστορία, αντιτέθηκε στους Μουσουλμάνους λέγοντας: «Πιστεύετε ότι η Μαρία, η μητέρα του Ιησού, στέκοντας κάτω από το σταυρό, δεν μπόρεσε να διακρίνει το υιό της από τον Ιούδα που κρέμονταν από πάνω της; Ή μήπως νομίζετε πως ο Αλλάχ θα ξεγελούσε την καλύτερη γυναίκα σε αυτό τον κόσμο και τον επόμενο (Sura Al 'Imran 3:42), και θα την παραπλανούσε ώστε να θρηνεί με τις ώρες τον ετοιμοθάνατο προδότη, ενώ ο ίδιος της ο υιός έχει ήδη διαφύγει; Και οι δυο θεωρίες είναι απαράδεκτες».

- Άλλοι ισχυρίζονται: Ο Χριστός πραγματικά σταυρώθηκε. Στη συνέχεια, μια έκλειψη ηλίου έφερε το σκοτάδι στη γη και οι περισσότεροι άνθρωποι κρύφτηκαν επειδή φοβήθηκαν τους δαίμονες. Τότε ακολούθησε ένας δυνατός σεισμός και ταρακούνησε τους πάντες, μάλιστα ακόμη και οι Ρωμαίοι στρατιώτες έψαχναν για καταφύγιο. Όταν όλοι έφυγαν, ο Χριστός ήταν κρεμασμένος πάνω στο σταυρό στον Γολγοθά ολομόναχος, έτσι κατέβηκε από τον σταυρό και όπως οι Ahmadiyya Μουσουλμάνοι λένε- περπάτησε προς το Κασμίρ και εκεί πέθανε με φυσικό θάνατο. Ωστόσο, στο μαυσωλείο για τον Ίσα στον Σριναγκάρ, είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια ότι δεν θάφτηκε ο Χριστός, ο Υιός της Μαρίας, αλλά ο παππούς μιας ευγενούς οικογένειας από το Κασμίρ, ένας Μουσουλμάνος Σεΐχης που ονομάζονταν Ίσα, και ότι ο τάφος αποδίδονταν λανθασμένα στον Ίσα τον Χριστό από την σέκτα Ahmadiyya.

7.07 -- Η ξεχωριστή χάρη της παραδοχής της αμαρτίας

Η προσπάθεια να πείσουμε τους Μουσουλμάνους για τη σταύρωση του Ιησού ως ιστορικό γεγονός είναι μικρής σημασίας εφόσον οι ίδιοι δεν ζητούν επεξηγήσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην διακονία ανάμεσα στους Μουσουλμάνους είναι η βεβαιότητα τους πως δεν χρειάζονται ένα λυτρωτή, μεσολαβητή ή μια εξιλεωτική θυσία. Δεν έχουν συναίσθηση της βαθιάς αμαρτίας τους. Νομίζουν ότι μπορούν από μόνοι τους να εξισορροπήσουν τις κακές πράξεις τους με καλές. (Suras Hud 11:114; al-'Ankabut 29:7; al-Fatir 35:29-30). Δεν ωφελεί να εξηγήσουμε την σταύρωση του Χριστού σε εκείνους εφόσον αυτοί πιστεύουν ότι δεν χρειάζονται κάποιον αντικαταστάτη ή σωτήρα. Είναι πεπεισμένοι ότι είναι αρκετά καλοί από μόνοι τους!

Το να τους κάνουμε να συνειδητοποιήσουν πόσο χαμένοι και καταδικασμένοι είναι, όπως και όλη η ανθρωπότητα, είναι μερικές φορές πιο σημαντικό ακόμη και από την κατανόηση της διαθέσιμης δικαίωσης τους μέσω του θανάτου του Χριστού πάνω στο σταυρό. Πρέπει πρώτα να μάθουν ότι χωρίς την μεσολάβηση του Θεού θα πάνε όλοι στη κόλαση!

Οι ψαλμοί της μετάνοιας προσφέρουν σημαντική βοήθεια στην υπογράμμιση αυτής της πραγματικότητας (Ψαλμοί 6:2-10, 32:1-11, 38:2-32, 51:3-19 και άλλοι). Συνιστούμε να αφήσετε τους Μουσουλμάνους να απομνημονεύσουν τον Ψαλμό 51, ώστε όλο το υποσυνείδητό τους να γεμίσει με το πνεύμα της μετάνοιας. Η πίστη ενός Μουσουλμάνου συχνά δεν διεισδύει από το κεφάλι στην καρδιά αλλά με αντίθετο τρόπο, από την καρδιά στο κεφάλι. Αυτή είναι μια κρυμμένη πραγματικότητα.

Όταν ζητήθηκε από έναν πρώην Ισλαμιστή σεΐχη να απαγγείλει τον Ψαλμό 51 για ένα ραδιοφωνικό πρόγραμμα, με παρόμοιο τρόπο με την ανάγνωση του Κορανίου, ξαφνικά δάκρυα έτρεξαν στα μάγουλα του. Όχι μόνο διάβασε το κείμενο προσεκτικά, αλλά προσευχήθηκε και γι’ αυτό και συνειδητοποίησε ότι ο ίδιος ήταν αμαρτωλός. Ο Ψαλμός 51 είναι σχολείο μετάνοιας για όλους εμάς. Μας δείχνει ποιοι είμαστε. Αυτά τα εδάφια περιλαμβάνουν ουσιαστική καθοδήγηση σε όλους τους ματαιόδοξους ανθρώπους:

Ψλμ 51:3 Ο αμαρτωλός στον Ψαλμό 51 ζητάει έλεος και χάρη. Ο Δαβίδ συνειδητοποίησε ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να περιμένει συγχώρηση. Ζητάει ο Κύριος να σβήσει όλες τις αμαρτίες του, όχι μόνο κάποια από τα λάθη του και ότι σύμφωνα με το απεριόριστο έλεος του Θεού.

Ψλμ 51:4 Ένιωσε βρώμικος στο σώμα, στην ψυχή και στο πνεύμα του και ζήτησε μια πλήρη κάθαρση από τις απεχθείς αμαρτίες του.

Ψλμ 51:5 Με πόνο συνειδητοποίησε την μεγάλη του αμαρτία. Έβραζε μέσα του. Το Άγιο Πνεύμα δεν τον άφηνε να ησυχάσει. Δε μπορούσε ούτε να σκεφτεί φυσιολογικά ούτε να κοιμηθεί ειρηνικά!

Ψλμ 51:6 Εκείνος κατάλαβε ότι: Η αμαρτία σημαίνει ανταρσία εναντίον του Θεού, του δημιουργού και κριτή. Αναγνώρισε ότι μια αμαρτία δεν είναι μόνο ένα λάθος ή μια λάθος πράξη αλλά μια προσβολή στην ακεραιότητα και την αγιότητα του Θεού. Εκείνος ομολόγησε ότι: «Είσαι δίκαιος, άσχετα με το πώς θα με κρίνεις του Θεού. Ομολόγησε: Έχεις δίκιο όσο κι αν με κρίνεις. Έχω γίνει απίστευτα ένοχος και έχασα τα δικαιώματα μου,»

Ψλμ 51:7 Είμαι εντελώς μολυσμένος. Ήδη από τότε που με συνέλαβε η μητέρα μου, κληρονόμησα την αμαρτωλή σάρκα και το πνεύμα των προγόνων μου. Ζω στην ανομία από τη νεότητά μου. Η σάρκα μου, το πνεύμα, η καρδιά μου, η θέληση μου, όλα είναι πονηρά.

Ψλμ 51:8 Κύριε, θέλεις να ακούσεις την αλήθεια. Ομολογώ όλες τις κρυμμένες μου αμαρτίες. Μου έδειξες ποιος είμαι πραγματικά.

Ψλμ 51:9 Αν ο ύσσωπος, ένα φυτό που χρησιμοποιείται για απολύμανση στο παρελθόν, μπορεί να βοηθήσει, πλύνε εσωτερικά και εξωτερικά με αυτό. Πλύνε με εντελώς από τις αμαρτίες μου, τότε θα γίνω λευκότερος και από το χιόνι.

Ψλμ 51:10 Δώσμου πίσω τη χαρά μου γιατί η απελπισία δεν είναι η τελευταία λύση όταν είμαι μαζί σου. Κατέστρεψες την υπερηφάνεια μου αλλά μπορείς επίσης να με παρηγορήσεις στον εσωτερικό μου άνθρωπο.

Ψλμ 51:11 Μην κρύβεσαι από εμένα, πες μου μόνο μια λέξη. Συγχώρησε και σβήσε όλες τις παραβάσεις.

Ψλμ 51:12 Είμαι χαμένη υπόθεση! Μόνο μια αναδημιουργία μπορεί να με σώσει:

12 Φτιάξε μου, Θεέ, μια καθαρή καρδιά· και νέο πνεύμα, σταθερό εντός μου βάλε.
13 Μη μ’ αποδιώξεις μακριά σου· μη μου πάρεις τ’ άγιο σου Πνεύμα.
14 Της λύτρωσής σου δώσ’ μου πάλι τη χαρά και με πρόθυμο πνεύμα στήριξέ με.

Πρέπει να ζητάμε την χάρη του Θεού ώστε να βοηθήσει τους Μουσουλμάνους να συνειδητοποιήσουν την αμαρτωλότητα τους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όπως ακριβώς και εμείς πρέπει να μετανοήσουμε μαζί τους. Αυτός ο ψαλμός μπορεί να οδηγήσει το κάθε προσευχόμενο άτομο σε μετάνοια, μέχρι εκείνος ή εκείνη τελικά συνειδητοποιήσει ότι μόνο ένα συντριμμένο πνεύμα και μετανιωμένη καρδιά μπορούν να ευχαριστήσουν τον Θεό.

Άλλοι υπηρέτες του Χριστού χρησιμοποιούν τις Δέκα Εντολές, την πτώση του Αδάμ (Γένεση 3:1-4,16) και ειδικά το όραμα του Ησαΐα 6:1-8 για να καταρρίψει την υπερηφάνεια των αυτάρεσκων Μουσουλμάνων. Όταν ο Ησαΐας συνειδητοποίησε την αγιότητα του Θεού, ο ευγενής ιερέας και προφήτης αναφώνησε τρομοκρατημένος: «Αλίμονο μου, χάθηκα! Γιατί είμαι άνθρωπος με χείλη ακάθαρτα και κατοικώ ανάμεσα σ’ ένα λαό με χείλη ακάθαρτα, και τώρα είδα με τα μάτια μου το βασιλιά, τον Κύριο του σύμπαντος!» (Ησαΐας 6:5)

Πρέπει να ζητάμε από τον Ιησού να αποκαλυφθεί σε εγωκεντρικούς Μουσουλμάνους έτσι ώστε να συντριφθεί η καρδιά τους και να καταλάβουν την μεγάλη αγάπη και την αγιότητα του Κυρίου για να ικετέψουν για έλεος. Χωρίς να αναγνωρίσουν την αμαρτία τους, δύσκολα θα υπάρξει μετάνοια ή συγχώρεση. Γι’ αυτό το λόγο, θα πρέπει να εξηγήσουμε την έννοια της αμαρτίας σε έναν Μουσουλμάνο, πριν μιλήσουμε για τον σταυρό. Αυτή η συνειδητοποίηση, ωστόσο, παραμένει ένα δώρο χάρης από τον Σωτήρα μας. (Ρωμαίους 2:4) Πρέπει να προσευχόμαστε για αυτό.

Θα πάνε όλοι οι Μουσουλμάνοι στην κόλαση;
Υπάρχει ένα σκληρό εδάφιο στο Κοράνι που ισχυρίζεται ότι όλοι οι Μουσουλμάνοι πρέπει να πάνε στην κόλαση! Η φωτιά είναι ο αναπόφευκτος τους προορισμός. Στην Sura Maryam ο Μωάμεθ σοκάρει όλους τους Μουσουλμάνους:

Δεν υπάρχει κάποιος από εσάς που δε θα εισέλθει σ’ αυτήν (την κόλαση).
Αυτό είναι ένα προκαθορισμένο διάταγμα από τον Κύριό σας.
Έπειτα θα σώσουμε (θα αφήσουμε να αποδράσουν από αυτήν) τους ευσεβείς και μέσα σ’ αυτήν θα κρατήσουμε τους άδικους στα γόνατα. (Sura Maryam 19:71-72)

Μερικοί υπηρέτες του Κυρίου ανακάλυψαν ότι αυτοί οι στίχοι προκάλεσαν σε αρκετούς Μουσουλμάνους μια συνειδητοποίηση ως είδος θεραπείας σοκ. Η Ισλαμική ελπίδα για λύτρωση από την αναπόφευκτη φωτιά είναι, ωστόσο, βασισμένη στην εκπλήρωση της Σαρία, του Ισλαμικού Νόμου. Μόνο ο Ιησούς πέρασε την κόλαση της οργής του Θεού μπαίνοντας στη θέση μας, έτσι ώστε να μην κριθούμε και να μην καταδικαστούμε (Ιωάννης 3:18-23, 5:24 κ.α.). Η αγάπη Του αποκαλύπτει τον εγωισμό μας, την αλαζονεία και την αμαρτία μας, έτσι ώστε να μπορούμε με ευγνωμοσύνη να δεχτούμε την ολοκληρωμένη Του σωτηρία και την αιώνια ζωή.

7.08 -- Ο Αμνός του Θεού

Μόλις ο Ιησούς χαρίσει σε έναν Μουσουλμάνο την χάρη να συνειδητοποιήσει τις αμαρτίες του και την καταδίκη του, Θα πρέπει να τον κατευθύνουμε προς τον Αμνό του Θεού ως την μόνη θεραπεία, επειδή εκείνος σήκωσε την αμαρτία του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της ενοχής όλων των Μουσουλμάνων (Ιωάννης 1:29-34, Α’ Ιωάννη 2:1-2 και άλλα).

Στη Γιορτή του Adha, στο τέλος του οδοιπορικού τους στη Μέκκα, και ταυτόχρονα σε όλες τις ισλαμικές χώρες, οι Μουσουλμάνοι σφάζουν αρνιά, πρόβατα, κριάρια ή καμήλες, ένα ζώο για κάθε οικογένεια για να σιγουρέψουν ότι η ευλογία του Αλλάχ θα παραμείνει επάνω τους. Ωστόσο, δε γνωρίζουν την ερμηνεία των αιματηρών προσφορών στην Παλαιά Διαθήκη, ούτε την πιθανότητα αυτών να αποτελούν αντικατάσταση των αμαρτιών μας και συμφιλίωση με εκείνον μέσω του χυμένου τους αίματος. Γι’ αυτό το λόγο, μπορεί να βοηθήσει κάποιους Μουσουλμάνους η διδασκαλία των νόμων για την αμαρτία και για τα ολοκαυτώματα στην Παλαιά Διαθήκη (Λευιτικόν 4:4, 14, 24, 33 και άλλα), ή για τον αποδιοπομπαίο τράγο την μεγάλη ημέρα της συμφιλίωσης (Λευιτικόν 16:6 -10). Ως εκ τούτου, μπορούν να πλησιάσουν περισσότερο τον αληθινό και άγιο Θεό και να καταλάβουν πολύ καλύτερα τον σκοπό των προηγούμενων θυσιών στην Παλαιά Διαθήκη.

Μια περισυλλογή πάνω στον Πασχαλινό αμνό, όπως το τέλεσε ο Ιησούς με τους μαθητές Του κατά την καθιέρωση του Δείπνου του Κυρίου, μπορεί να οδηγήσει στην επίγνωση της ολοκληρωμένης συμφιλίωσης με τον Θεό μέσω της αυτοθυσίας του Ιησού Χριστού.

Το πιο σημαντικό κείμενο για να αναγνωρίσουμε και να πιστέψουμε στον Αμνό του Θεού παραμένει η αποκάλυψη του «Υπηρέτη του Κυρίου» στην Παλαιά Διαθήκη : Ησαΐας 53:4-12. Αυτό το ευαγγέλιο στην Παλαιά Διαθήκη έχει γίνει μια αιώνια παρηγοριά και βοήθησε πολλούς αναζητητές ώστε να κατανοήσουν τη δικαίωση μέσω της χάρης, όταν βασανίζονταν από τις συνειδήσεις τους. Η αστραπιαία πίστη του διαχειριστή των οικονομικών της Βασίλισσας Κανδάκης από την Αιθιοπία είναι ένα ξεκάθαρο σημάδι αυτής της πραγματικότητας (Πράξεις 8:26-39).

Επιπλέον, μπορείς να χρησιμοποιήσεις την Κορανική ηχώ της διαταγής του Θεού στον Αβραάμ να μην θυσιάσει τον δικό του γιο, τον Ισαάκ. Εκεί ο Αλλάχ του λέει:

«Και τον λυτρώσαμε με μια μεγάλη θυσία (με σφαγή)» (Sura al-Saffat 37:107)

Αυτή η καθοριστική πρόταση ανατρέπει κάθε προσπάθεια του Μωάμεθ στο Κοράνι να καταργήσει την οποιαδήποτε συμφιλίωση με τον Αλλάχ. Αυτή η λεγόμενη «αποκάλυψη» παραδέχεται την πιθανότητα μιας θείας συμφιλίωσης μέσω μιας θυσίας ! Η ολοκληρωμένη απολύτρωση του Ισαάκ δεν επιτεύχθηκε μέσω της πίστης του ή των καλών έργων του αλλά μόνο μέσω της χάρης! Πρέπει να ενημερώσουμε τους Μουσουλμάνους για αυτό το σημαντικό στίχο στο Κοράνι, καθώς αναφέρεται σε μια «μεγάλη» θυσία, η οποία είχε ήδη πραγματοποιηθεί πριν από τη θανάτωση του αντιπροσωπευτικού κριαριού. Ακόμη και σήμερα οι Μουσουλμάνοι προσπαθούν να ανακαλύψουν ποιος ή τι είναι αυτή η υπερβατική θεϊκή θυσία συμφιλίωσης για τη σωτηρία του Ισαάκ. Γνωρίζουμε αυτό το μυστικό: Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αληθινός Αμνός του Θεού, ο οποίος αφαιρεί την αμαρτία του κόσμου. Επίσης, έσωσε όλα τα παιδιά του Αβραάμ.

Ορισμένοι Μουσουλμάνοι μπορεί να αντιταχθούν λέγοντας ότι ο Αβραάμ προσπάθησε να θυσιάσει τον Ισμαήλ, και όχι τον Ισαάκ, προκειμένου να μεταφέρει τις ευλογίες από αυτήν την πράξη στους Άραβες και τους Μουσουλμάνους. (Sura al-Saffat 37:8-14) Ωστόσο, το Κοράνι δεν αναφέρει το όνομα του γιου του Αβραάμ ο οποίος επρόκειτο να θυσιαστεί. Μέχρι την εποχή του al-Tabari, οι Ισλαμιστές ερμηνευτές ονομάτισαν τον Ισαάκ ως εκείνον που θα θυσιάζονταν. Μόνο αργότερα άλλαξαν την ερμηνεία τους για τον Ισμαήλ.

Επίμονοι Μουσουλμάνοι θα αντιταχθούν περαιτέρω λέγοντας ότι το Κοράνι καταγράφει πέντε φορές μια κρίσιμη δήλωση (Suras al-An'am 6:164; al-Isra' 17:15; Fatir 35:18 al-Zumar 39:7; al-Najm 53:38):

«Δεν υπάρχει κανείς φορτωμένος (με αμαρτία) ο οποίος μπορεί να μεταφέρει το βάρος (την αμαρτία) του άλλου» (Sura al-An'am 6:164)

Αυτός ο στίχος ισχυρίζεται έμμεσα ότι κανένας αντικαταστάτης που φορτώνεται με αμαρτία μπορεί να μεσολαβεί και να φορτώνεται τις αμαρτίες του άλλου ανθρώπου. Για να απαντήσουμε αυτό πρέπει να παρατηρήσουμε ότι το Κοράνι αρκετές φορές μαρτυρεί ότι ο Χριστός παρέμεινε χωρίς αμαρτία. Αυτό τελικά επιβεβαιώνεται με την ανάληψη Του (Suras Āl 'Imran 3:44,45; al-Nisa' 4:158,171; Maryam 19:19; al-Anbiya' 21:91; al-Tahrim 66:12 κ.α.). Εξαιτίας της αγιότητας του Χριστού και οι πέντε Κορανικοί στίχοι που μιλούν εναντίον της πιθανότητας ενός αντικαταστάτη μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να αποδείξουν το αντίθετο: «Ο αντικαταστάτης, ο οποίος είναι αναμάρτητος, μπορεί να φορτωθεί το βάρος της ενοχής των άλλων ανθρώπων!»

Ο Ιησούς και η αυτοθυσία του από αγάπη για όλους τους αμαρτωλούς είναι η μόνη χρήσιμη απάντηση στο απέλπιδο Ισλάμ. Το όνομα του Ιησού δηλώνει το σχέδιο του: «Αυτός θα σώσει τον λαό Του από τις αμαρτίες τους.» (Ματθαίος 1:21) Ο θάνατος αντικατάστασης καθιέρωσε το προνόμιο του ελέους για όλους εμάς. Η υπόσχεση του Χριστού είναι σαφής: «Θάρρος, παιδί μου, σου συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες σου» (Ματθαίος 9:2· Λουκάς 7:50 κ.α.).

Ο Μωάμεθ δεν μπορούσε να εκφέρει μια τέτοια πρόταση. Δε σκέφτηκε ποτέ να πεθάνει στη θέση των Μουσουλμάνων. Ο θάνατος του, επίσης, θα ήταν μάταιος επειδή ο Αλλάχ τον διέταξε αρκετές φορές να ζητήσει τη συγχώρεση των δικών του αμαρτιών (Suras Ghafir 40:55; Muhammad 47:19; al-Fath 48:2; al-Masad 110:3).

7.09 -- Η εκ πείρας μαρτυρία

Αφού είχε ξεχυθεί το Άγιο Πνεύμα, ως επακόλουθο της εξιλαστήριας θυσίας του Χριστού, οι Απόστολοι κατανόησαν και μίλησαν για τη απολύτρωση τους μέσω του θανάτου του Ιησού με ένθερμη αγάπη. Ο απόστολος Πέτρος ομολογεί: «Ξέρετε καλά τι πληρώθηκε ως αντάλλαγμα για να απελευθερωθείτε από το μάταιο τρόπο ζωής, που κληρονομήσατε από τους προπάτορές σας. Δε δόθηκε ως αντάλλαγμα κάτι που φθείρεται, όπως το ασήμι ή το χρυσάφι, αλλά το ανεκτίμητο αίμα του Χριστού, ο οποίος θυσιάστηκε σαν άμωμος και άσπιλος αμνός» (Α’ Πέτρου 1:18-19).

Ο απόστολος Ιωάννης επιβεβαιώνει αυτό το μήνυμα: «Αν όμως ζούμε μέσα στο φως, όπως ο Θεός είναι στο φως, τότε έχουμε κοινωνία και μεταξύ μας, και το αίμα που πρόσφερε με το θάνατό του ο Υιός του ο Ιησούς μάς καθαρίζει από κάθε αμαρτία. Αν ισχυριστούμε πως είμαστε αναμάρτητοι, εξαπατούμε τον εαυτό μας και δε λέμε την αλήθεια. Αν όμως ομολογούμε τις αμαρτίες μας, ο Θεός, που είναι αξιόπιστος και δίκαιος, θα συγχωρήσει τις αμαρτίες μας και θα μας καθαρίσει από κάθε άδικη πράξη» (Α΄ Ιωάννου 1:7-9).

Ο απόστολος Παύλος γράφει: «Το κήρυγμα για το σταυρικό θάνατο του Χριστού είναι μωρία γι’ αυτούς που πάνε προς το χαμό τους· για μας όμως που είμαστε στο δρόμο της σωτηρίας είναι η δύναμη του Θεού… Εμείς όμως κηρύττουμε το σωτήρα Χριστό, και μάλιστα εσταυρωμένο –ένα κήρυγμα προσβλητικό για τους Ιουδαίους κι ανόητο για τους εθνικούς· γι’ αυτούς όμως που κάλεσε ο Θεός, Ιουδαίους και εθνικούς, ο Χριστός που κηρύττουμε είναι του Θεού η δύναμη και του Θεού η σοφία» (Α’ Κορινθίους 1:18, 23-24).

Ο αιδεσιμότατος Ισκάνταρ Τζαντίτ εξομολογείται, «Ως νέος υπέφερα από τις τέσσερις συζύγους που είχε ο πατέρας μου και τους άγριους καβγάδες μεταξύ των τεσσάρων οικογενειών μας που ζούσαν κάτω από την ίδια στέγη. Σε μια παρηγορητική, εντυπωσιακή στιγμή ξαφνικά κατάλαβα τι γράφει ο Ιωάννης: «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο το μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια» (Ιωάννης 3:16).

Στην Ινδία μια μητέρα που δεν ήξερε ούτε να γράφει ούτε να διαβάζει και είχε γεννήσει δώδεκα παιδιά ζήτησε να βαφτιστεί, αφού ο μουσουλμάνος σύζυγός της είχε γίνει Χριστιανός. Ο πάστορας ήταν δύσπιστος σχετικά με τη βάπτιση της, καθώς νόμιζε ότι ήθελε να το κάνει μόνο για να ευχαριστήσει τον άντρα της. Όταν τη ρώτησε γιατί, ως μουσουλμάνα, ζητούσε συνεχώς βάπτιση, εκείνη απάντησε: «Ο Ιησούς Χριστός συγχώρεσε όλες τις αμαρτίες μου στον σταυρό και έβαλε την αιώνια ζωή στην καρδιά μου».

Ποια είναι η προσωπική σου ομολογία πίστης;
Ποιο βιβλικό εδάφιο εκφράζει την πίστη σου πιο καθαρά; Τι μπορείς να μοιραστείς για Εκείνον που πέθανε στο σταυρό για σένα; Πρέπει να αφιερώσουμε χρόνο για να σκεφτούμε και να προσευχηθούμε για την μαρτυρία μας στους Μουσουλμάνους που βρίσκονται στην πατρίδα μας. Ο αριθμός τους συνεχώς μεγαλώνει. Υπάρχει καμία ώθηση στην καρδιά σου να μεταφέρεις με σαφήνεια το μήνυμα της σωτηρίας που έχει επιτευχθεί και για αυτούς ώστε να μπορούν να το κατανοήσουν;

7.10 -- ΚΟΥΙΖ

Αγαπητέ αναγνώστη!

Εάν έχεις μελετήσει προσεκτικά αυτό το βιβλιαράκι, μπορείς εύκολα να απαντήσεις στις ακόλουθες ερωτήσεις. Όποιος απαντήσει σωστά στο 90 τοις εκατό όλων των ερωτήσεων στα οκτώ βιβλία αυτής της σειράς, μπορεί να λάβει πιστοποιητικό από το κέντρο μας πάνω σε

Προχωρημένες Σπουδές
Σχετικά με αποτελεσματικές μεθόδους για τη διεξαγωγή συζητήσεων με Μουσουλμάνους σχετικά με τον Ιησού Χριστό

ως ενθάρρυνση για τις μελλοντικές υπηρεσίες του/της για τον Χριστό.

1. Γιατί η πλειοψηφία των Μουσουλμάνων θεωρεί ότι η σταύρωση του Χριστού είναι μια φαντασίωση;
2. Γιατί κάποιοι Μουσουλμάνοι φαντάζονται ότι ο Ιούδας σταυρώθηκε αντί του Χριστού;
3. Πόσο συχνά επαναλαμβάνει το Κοράνι ότι «Κανείς δε μπορεί να κουβαλήσει την αμαρτία κάποιου άλλου;
4. Γιατί οι Μουσουλμάνοι ισχυρίζονται ότι ο Αλλάχ μπορεί να συγχωρήσει οποιονδήποτε θέλει, οποτεδήποτε εκείνος θέλει και ότι εκείνος δεν χρειάζεται θυσίες ή κάποιον αντικαταστάτη;
5. Γιατί οι Μουσουλμάνοι ελπίζουν (μάταια) ότι οι καλές τους πράξεις θα απομακρύνουν τις κακές τους πράξεις;
6. Μέχρι ποιο σημείο το Ισλαμικό πιστεύω στο πεπρωμένο αντιτίθεται στην πίστη στην σωτηρία μέσω του Χριστού;
7. Γιατί ο σταυρός παραμένει ταμπού για όλους τους Μουσουλμάνους, ακόμη κι αν έχουν άγνοια για το Κοράνι και τη Σαρία;
8. Ποια είναι η πνευματική επίπτωση που έχει το γεγονός ότι οι Μουσουλμάνοι είναι συλλογικά δεμένοι από ένα πνεύμα που αντιτίθεται στον σταυρό;
9. Γιατί ο Ιησούς αναφέρθηκε στο μεταλλικό φίδι που ύψωσε ο Μωυσής στην έρημο για να εξηγήσει ότι δεν θα υπάρξει σωτηρία παρά μόνο αν ο ίδιος ανέβει (υψωθεί) στον σταυρό; Συμβόλισε ο εσταυρωμένος Ιησούς κάθε κακό, όπως το φίδι;
10. Τι έφερε το αρνί του Πάσχα στους Εβραίους σκλάβους στην Αίγυπτο και γιατί ο Ιησούς είναι ο Πασχαλινός μας αμνός; Από ποιο μεγάλο κίνδυνο θα μας προστατεύσει και γιατί πρέπει να τρώμε τη σάρκα Του;
11. Πόσες προφητείες μπορείς να βρεις στον Ψαλμό 22 οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από τον Ιησού σύμφωνα με τα Ευαγγέλια; Ποιες από αυτές τις προφητείες θα μπορούσαν κατά τη γνώμη σας να πείσουν τους Μουσουλμάνους ότι ο Χριστός πραγματικά σταυρώθηκε;
12. Γιατί ο Ιησούς προσευχήθηκε, «Θεέ μου, Θεέ μου γιατί με εγκατάλειψες;» Στα αλήθεια ο Πατέρας του Τον εγκατάλειψε; Η ενότητα της Αγίας Τριάδας διασπάστηκε από την σταύρωση του Χριστού; Τι σημαίνει αυτή η προσευχή;
13. Γιατί τα λόγια του Ησαΐα 53:4-7 περιλαμβάνουν την πιο πειστική υπόσχεση στην Παλαιά Διαθήκη εξηγώντας με λεπτομέρεια ότι ο Ιησούς είναι ο αντικαταστάτης μας; Έχεις μάθει αυτά τα εδάφια απέξω;
14. Τι σήμαιναν τα 30 αργύρια στην αποκάλυψη που έγινε στον προφήτη Ζαχαρία και πώς η προφητεία του εκπληρώνεται στην Καινή Διαθήκη; Είναι ο Ιησούς ο Γιαχβέ, ο ΚΥΡΙΟΣ;
15. Γιατί το μήνυμα στον Ματθαίο 20:28 είναι πάρα πολύ σημαντικό και μπορεί να αλλάξει όλες τις κουλτούρες και τα έθιμα σε κάθε κοινωνία;
16. Γιατί ο Ιησούς δεν κρύφτηκε ή δεν δραπέτευσε ή δεν μετανάστευσε στον Λίβανο ή στην Συρία ενώ γνώριζε με λεπτομέρειες τι τον περίμενε στην Ιερουσαλήμ;
17. Ποια είναι η σημαντική διαφορά ανάμεσα στην πρώτη και την δεύτερη προσευχή του Ιησού στον Κήπο της Γεσθημανή;
18. Γιατί ο Ιησούς μετά την ανάσταση μάζεψε ξανά τους μαθητές εκείνους που τον είχαν εγκαταλείψει για να τους διδάξει την αναπόφευκτη αναγκαιότητα του εξιλαστήριου θανάτου Του μέσα από την Παλαιά Διαθήκη;
19. Αφού έλαβαν τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, πώς ο Πέτρος και οι άλλοι απόστολοι αμφισβήτησαν τους Ιουδαίους; Τι σημαίνει η «σιωπή» των Ιουδαίων απέναντι στην επανειλημμένη κατηγορία των αποστόλων;
20. Γιατί είναι σχεδόν αδύνατο για τους Μουσουλμάνους να πιστέψουν από μόνοι τους στο ιστορικό γεγονός του σταυρού του Ιησού και στη σωτηρία που ολοκληρώθηκε για αυτούς; Τι πρέπει να ζητήσουμε με θέρμη από τον ουράνιο Πατέρα μας για αυτούς;
21. Γιατί οι ιστορικές αναφορές του Τάκιτου και του Φλάβιου για τον Ιησού και τον θάνατο Του πάνω στον σταυρό είναι σημαντικές για τους Μουσουλμάνους;
22. Τι αποδεικτικά στοιχεία προκύπτουν από τα γκράφιτι (γραφικές απεικονίσεις  σε τοίχο) ενός ανθρώπου που κρέμεται στον σταυρό με κεφάλι ενός γαϊδάρου στο υπόγειο του Παλλάδιου στη Ρώμη;
23. Γιατί ο Jamal Abd al-Nasser επιβεβαιώνει μέσω διάφορων μέσων ενημέρωσης ότι οι Μουσουλμάνοι γνωρίζουν ποιος πραγματικά σταύρωσε τον Χριστό; Ποια είναι η νομική συνέπεια της ομολογίας του;
24. Πώς τα σύγχρονα Εβραϊκά βιβλία εξιστορούν τη σταύρωση του Χριστού;
25. Πόσο συχνά το Κοράνι αναφέρει τη δολοφονία των προφητών από τους Ιουδαίους; Γιατί τότε ο Μωάμεθ, ενάντια στη λογική του, αρνείται τον θάνατο του Χριστού;
26. Σύμφωνα με τη ψεύτικη μαρτυρία στην Sura Maryam 19:33, τι δηλώνει ο Χριστός για τη γέννηση Του και τον θάνατο Του; Ποιες βιβλικές ερμηνείες μπορούμε να αποδώσουμε σε αυτόν το σημαντικό Κορανικό στίχο;
27. Ποιες ομοιότητες και ποιες διαφορές μπορείς να βρεις ανάμεσα στην μαρτυρία του Χριστού (Sura Maryam 19:33) και την αναφορά του Τζιμπρίλ για τον Yahya (τον Ιωάννη Βαπτιστή στα αραβικά) (Sura Maryam 19:15);
28. Γιατί ο Αλλάχ αποκαλείται «ο μεγαλύτερος από όλους τους απατεώνες» στο πλαίσιο του ήπιου θανάτου του Χριστού; Πώς σχολιάζει η Βίβλος αυτήν την έκφραση;
29. Ποια ήταν η μεγαλύτερη εξαπάτηση του Αλλάχ σε σχέση με τους Εβραίους και τον Χριστό;
30. Πώς μπόρεσε ο Μωάμεθ να ευαρεστήσει ταυτόχρονα και τους Χριστιανούς και τους Μουσουλμάνους χρησιμοποιώντας μόνο μία φράση για να περιγράψει τον θάνατο του Χριστού; Ποιες είναι οι τρεις πιθανές ερμηνείες αυτής της λέξης;
31. Γιατί το Κοράνι επιβεβαιώνει την ανάληψη του Χριστού στον Αλλάχ αλλά την ίδια στιγμή αρνείται τη βάρβαρη εκτέλεση Του;
32. Τι σημαίνει, σύμφωνα με το Ισλάμ, ότι ο Χριστός είναι ζωντανός αλλά ο Μωάμεθ είναι νεκρός;
33. Γιατί η δήλωση των Εβραίων στην Sura al-Nisa' 4:157 είναι αμφισβητήσιμη και στην πραγματικότητα λανθασμένη;
34. Γιατί η κατηγορηματική άρνηση του Μωάμεθ ότι «δεν τον σκότωσαν (και) δεν τον σταύρωσαν» μας δίνει μια μοναδική ευκαιρία να αποδείξουμε ότι ο Υιός της Μαρίας πράγματι σταυρώθηκε;
35. Πώς εξηγούν οι Μουσουλμάνοι σχολιαστές τη δήλωση του Κορανίου ότι ο Χριστός δεν σταυρώθηκε αλλά μόνον φάνηκε ως σταυρωμένος;
36. Γιατί είναι συχνά ανώφελο να προσπαθούμε να αποδείξουμε την ιστορικότητα του σταυρού του Χριστού σε έναν Μουσουλμάνο, αν ο ίδιος δεν απαιτήσει μια τέτοια απόδειξη;
37. Πώς μπορούμε να καθοδηγήσουμε έναν Μουσουλμάνο στο να καταλάβει ότι είναι ένας χαμένος και καταδικασμένος αμαρτωλός;
38. Πώς το Κοράνι δηλώνει ότι όλοι οι Μουσουλμάνοι πρέπει να εισέλθουν στην Κόλαση;
39. Στην Κορανική περιγραφή της θυσίας του γιου του Αβραάμ προς τον Ύψιστο, γιατί το κάλεσμα του Αλλάχ προς τον Αβραάμ εκεί μας δίνει μια μοναδική ευκαιρία να εξηγήσουμε στους Μουσουλμάνους την μεσιτική φύση του θανάτου του Χριστού;
40. Γιατί μπορούμε να αποδείξουμε στους Μουσουλμάνους το ακριβώς αντίθετο της Κορανικής δήλωσης ότι «Κανείς που είναι φορτωμένος (με αμαρτία) δεν μπορεί να φέρει το (αμαρτωλό) βάρος άλλου προσώπου»;
41. Γιατί ο Χριστός, ο Αμνός του Θεού, επίσης, εξιλέωσε όλες τις αμαρτίες του κάθε Μουσουλμάνου όταν πέθανε στον σταυρό ή μήπως πρέπει ο Ιησούς να πεθάνει για τους Μουσουλμάνους ξανά με ένα ξεχωριστό τρόπο; Αν η εξιλέωση τους από τον Θεό έχει ολοκληρωθεί, τότε γιατί οι Χριστιανοί δεν πληροφορούν τους Μουσουλμάνους για τα ουράνια καθήκοντα τους;
42. Σύμφωνα με την εμπειρία σου, ποια αναφορά του Ευαγγελίου σχετικά με τα βασανιστήρια και τον θάνατο του Χριστού είναι αποδεκτή από τους Μουσουλμάνους πιο συχνά;

Κάθε συμμετέχων σ’ αυτό το κουίζ μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε βιβλίο έχει στην διάθεση του και να ρωτήσει οποιοδήποτε αξιόπιστο άτομο που του είναι γνωστό, όταν απαντάει αυτές τις ερωτήσεις. Αναμένουμε τις γραπτές σου απαντήσεις συμπεριλαμβανομένου και της πλήρους διεύθυνσης σου σε κόλλα χαρτιού ή μέσω email. Προσευχόμαστε για σένα στον Ιησού, τον ζωντανό Κύριο, ώστε να σε καλέσει, να σε φωτίσει, να σε στείλει, να σε οδηγήσει, να σε ενδυναμώσει, να σε προστατέψει και να είναι μαζί σου κάθε μέρα της ζωής σου!

Με εκτίμηση στην υπηρεσία Του,

Abd al-Masih και οι αδελφοί του εν Κυρίων

Στείλε τις απαντήσεις σου στο:

GRACE AND TRUTH
P.O.Box 1806
70708 Fellbach
GERMANY
ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση:

info@grace-and-truth.net

This page in HTML4 - Print - Top